[Διαστάσεις] Μια φωτογραφία για την τουαλέτα

Στις 28 Ιουλίου του 2010, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές για την ανανέωση του Κογκρέσου, ο Μπαράκ Ομπάμα πήγε στη Νέα Υόρκη για να παραστεί σε δύο δείπνα με στόχο τη συγκέντρωση χρημάτων. Η πρώτη ήταν προγραμματισμένη για τις 6 το απόγευμα στο Four Seasons και θα ελάμβαναν μέρος σε αυτήν 40 δωρητές που είχαν πληρώσει από 30.000 δολάρια ο καθένας για να φάνε και να φωτογραφιστούν με τον Πρόεδρο. Το κακό είναι ότι ο τελευταίος δεν τρελαίνεται ούτε να παζαρεύει με τους πλουσίους ούτε να φωτογραφίζεται μαζί τους. Επιπλέον, δεν μπορούσε να διαθέσει πάνω από μια ώρα γιατί έπρεπε να μεταβεί στο επόμενο δείπνο, στο σπίτι της Αννας Ουίντουρ, διευθύντριας του «Vogue». Και σ’ αυτή την ώρα έπρεπε να τσιμπήσει και κάτι.

Το επιτελείο του βρήκε τη χρυσή τομή: επτά λεπτά σε κάθε τραπέζι, φαΐ στα γρήγορα με τους στενούς του συνεργάτες και φωτογραφίες μια άλλη φορά. Και οι τρεις αποφάσεις προκάλεσαν δυσφορία. Οταν έχεις πληρώσει 30.000 δολάρια, θέλεις να κουβεντιάσεις λίγο με τον Πρόεδρο – ο οποίος στο κάτω κάτω θα μπορούσε να φάει και μαζί με την εκλεκτή του παρέα. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο όμως ήταν άλλο. «Οι τύποι αυτοί», λέει στον «Νιου Γιόρκερ» ένας πρώην σύμβουλος του Ομπάμα, «θέλουν μια φωτογραφία με τον Πρόεδρο για να την κρεμάσουν στην τουαλέτα τους και να τη βλέπουν οι φίλοι τους όταν κατουράνε». Κι εκείνος τους πρόδωσε;

Τελικά την πλήρωσε η Ντεζιρέ Ρότζερς, πρώτη γραμματέας του Προέδρου και απόφοιτος του Harvard Business School. Η αντικατάστασή της συνοδεύτηκε από ένα μεγαλύτερο άνοιγμα του κόμματος απέναντι στους δωρητές. Πολύ περισσότερο που το Ανώτατο Δικαστήριο είχε αποφασίσει λίγους μήνες νωρίτερα ότι οι δωρεές από ιδιώτες μπορούν στο εξής να είναι απεριόριστες, αφού ισοδυναμούν με «πολιτική έκφραση» (!). Οι Ρεπουμπλικανοί έτριβαν τα χέρια τους. Οι πιο πλούσιοι είναι εξ ορισμού μαζί τους. Με μια μικρή κινητοποίηση θα συγκέντρωναν αρκετά χρήματα ώστε να φράξουν τον δρόμο του Ομπάμα προς την επανεκλογή του.

Σύμφωνα με υπολογισμούς του Ντέιβιντ Αξελροντ, επικεφαλής της εκστρατείας του Ομπάμα, το ποσό που θα ρίξουν οι Ρεπουμπλικανοί στη μάχη θα υπερβεί το 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Και οι Δημοκρατικοί έχουν κηρύξει συναγερμό. Τον Αύγουστο συγκέντρωσαν για πρώτη φορά ύστερα από μήνες περισσότερα χρήματα απ’ όσα το στρατόπεδο του Μιτ Ρόμνεϊ (114 εκατομμύρια έναντι 111). Η πρόκληση που αντιμετωπίζει ο Ομπάμα είναι ουσιαστικά η ίδια μ’ εκείνη που αντιμετωπίζει ο Φρανσουά Ολάντ: μπορεί ένας προοδευτικός πολιτικός στην Ευρώπη ή την Αμερική να ασκήσει μια πολιτική που είναι εναντίον των συμφερόντων του πιο πλούσιου 1%; Εχουν ακόμη νόημα στην εποχή μας οι αρχές, οι πεποιθήσεις, οι δεσμεύσεις; Μπορεί κανείς να εμποδίσει ανθρώπους σαν τον Μπερνάρ Αρνό ή τον Σέλντον Αντερσον να αγοράσουν τα πάντα;