Τα μυστικά της νύχτας

Τη διετία 2008-2009 διάσημοι τραγουδιστές, τα λεγόμενα «πρώτα ονόματα» της νυχτερινής Αθήνας φέρονται – σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες των «ΝΕΩΝ» – να έπαιρναν τη βραδιά 8.000 μέχρι 12.000 ευρώ (μαύρα, στο χέρι), ενώ για μεγαλύτερο αριθμό τραγουδιστών το πραγματικό (σύμφωνα με τα στοιχεία ανθρώπων που γνωρίζουν τον χώρο) νυχτοκάματο ήταν 5.000 – 6.000 ευρώ.

Ετσι, το εβδομαδιαίο εισόδημα σταρ της πίστας μπορούσε να φθάνει και τα 48.000 ευρώ, το μηναίο τα 192.000 ευρώ και το ετήσιο τα 960.000 ευρώ! Ποσά που δεν φέρεται να έχουν δηλωθεί από τους περισσότερους από τους τραγουδιστές της λίστας των ελεγκτικών υπηρεσιών. Οι υπολογισμοί αυτοί είναι μετριοπαθείς, αφορούν κυρίως καλλιτέχνες πίστας – καθώς στις μουσικές σκηνές οι αριθμοί είναι κατά πολύ μικρότεροι – και δεν περιλαμβάνουν συναυλίες και έκτακτες εμφανίσεις. Ακόμη και για καλλιτέχνες που δεν εργάστηκαν σε νυχτερινά κέντρα, αλλά είχαν «συναυλιακή δραστηριότητα» (η κόσμια ονομασία για τις λεγόμενες αρπαχτές του καλοκαιριού) σε πολλές δεκάδες πιάτσες ανά την Ελλάδα, τα αντίστοιχα εισοδήματα είναι της τάξης των 8.000 έως 10.000 ευρώ ανά συναυλία και για τα μεγάλα ονόματα έως και 25.000 ευρώ το καλοκαίρι του 2010, σύμφωνα με τους γνωρίζοντες τα συναυλιακά.

Μεγάλο όνομα του λαϊκού τραγουδιού που δεν περιλαμβάνεται στη λίστα, φέρεται να δήλωνε νυχτοκάματο 4.000 ευρώ μέχρι το 2009 και 2.000 μέχρι πέρυσι, όταν το πραγματικό ήταν σχεδόν το διπλάσιο. Από την άλλη, κάποιοι δήλωσαν χαμηλά εισοδήματα στις ελληνικές Αρχές καθώς έχουν ιδρύσει οffshore εταιρείες με έδρα στην Κύπρο – και σε άλλες χώρες – ώστε να μην πληρώνουν υψηλό φόρο στο ελληνικό κράτος. Και αυτό δεν αφορά μόνο καλλιτέχνες με κυπριακή καταγωγή όπως η Αννα Βίσση ή ο Μιχάλης Χατζηγιάννης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι για τα συνολικά κέρδη τους στην Ελλάδα κάποιοι καλλιτέχνες εξακολουθούν μέσω των οffshore να αποδίδουν φόρο 5%-10% στο ελληνικό Δημόσιο (ανάλογα με τον τύπο της υπεράκτιας εταιρείας). Η ακίνητη περιουσία κάποιων καλλιτεχνών βρίσκεται επίσης σε οffshore, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη φορολόγησή της.

Σημειώνεται ότι αρκετοί καλλιτέχνες, εκτός από την προσωπική φορολογική δήλωση στην οποία δηλώνουν μόνο τα προσωπικά έξοδα, περνούν τις αμοιβές τους μέσω εταιρειών προσωπικών ή μη, που δεν βρίσκονται στη λίστα του ΣΔΟΕ. Δεν είναι κρυφό ότι η Χάρις Αλεξίου εισπράττει τις αμοιβές της και κόβει αντίστοιχα παραστατικά μέσω της εταιρείας της «Εστία», όπως και, για παράδειγμα, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Επίσης, για τις συναυλίες συνήθως τα παραστατικά αφορούν συνολικά την παραγωγή – με ηχητικά, φωτιστικά, ενοικίαση χώρου, έξοδα διαμονής, μετακινήσεων, εκτός έδρας – και όχι ειδικά, φερ’ ειπείν, την Τάνια (Σουλτάνα) Τσανακλίδου.

Δεν είναι άλλωστε κρυφό, όπως εξήγησε στα «ΝΕΑ» παραγωγός συναυλιών, ότι πολλοί διοργανωτές συναυλιών καλούνται να καλύψουν με τιμολόγια της παραγωγής και άλλα παραστατικά τους σταρ της συναυλίας, ώστε να φτάσει ένα ποσό, μεγαλύτερο από το αναφερόμενο, στα χέρια τους. Με τη σειρά τους οι καλλιτέχνες φέρονται να δηλώνουν το επίσημο ποσό και να το συμψηφίζουν – εν μέρει – με τα έξοδα στους ισολογισμούς της εταιρείας τους, μέσω της οποίας εισπράττουν. Τυχόν έλεγχοι στα παραστατικά σημαίνουν βουτιά σε μια χαρτούρα, που δεν καταλήγει υποχρεωτικά στην αποκάλυψη της αλήθειας. Δεν έχει ξεχαστεί ο έλεγχος από τον ΣΔΟΕ των παραστατικών για συναυλίες του Σταμάτη Σπανουδάκη (φέρεται να είχε χαρακτηρίσει τότε τον ΣΔΟΕ «πράσινα σκουλήκια») ή για συναυλίες του Αντώνη Ρέμου (ακόμη και πρόσφατα, στη Μύκονο).

«Πολλοί έκρυβαν εισοδήματα κυρίως από τη νύχτα, αλλά κάποιοι το έκαναν απροκάλυπτα», είπε στα «ΝΕΑ» καλλιτέχνης. Κάποια από τα μεγάλα ονόματα του πενταγράμμου δήλωναν τουλάχιστον μεγάλο ποσοστό της πραγματικής τους αμοιβής, αφαιρώντας μόνο όσα και μέσω των εταιρειών τους ή μέσω συμβολαίων (ήταν πάντοτε χαμηλότερα από το πραγματικό) μπορούσαν να αποφύγουν, την ώρα που άλλοι έφταναν να δηλώνουν μόνο… μεροκάματα ανειδίκευτου εργάτη.