Οταν το Μνημόνιο διώχνει βουλευτές

Η Βουλή του 2009 υπήρξε η «μητέρα όλων των μετακινήσεων» και ένα από τα χαρακτηριστικά της ήταν η αμοιβαδοποίηση! Αρχισε τις εργασίες της με πέντε κόμματα και όταν έκλεισε για να προκηρυχθούν οι εκλογές του 2012 είχε ήδη… δέκα. Από τα επιπλέον πέντε, μάλιστα, τα δύο κατάφεραν να μπουν και στη νέα Βουλή (ΔΗΜΑΡ και Ανεξάρτητοι Ελληνες)! Εκτοτε τα φράγματα μεταξύ των κομμάτων έχουν υποστεί ρήγματα.

Οι αιτίες των εσωτερικών διασπάσεων και των περιπλανήσεων είναι πολλές, συχνά συνδέονται με προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά η αφορμή υπήρξε το Μνημόνιο. Το καλοκαίρι του 2010, προτού καν εγκατασταθεί η τρόικα στην Αθήνα και μόλις εννέα μήνες από την εκλογική νίκη του, το ΠΑΣΟΚ έχασε τρία μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του, που συνεχίζουν να είναι βουλευτές με άλλα κόμματα! Ειδικότερα, ο Γιάννης Δημαράς, προερχόμενος από το ΔΗΚΚΙ, εξελέγη άνετα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, έγινε αρχηγός κόμματος με το Αρμα Πολιτών, φλέρταρε με τα κόμματα της Αριστεράς και σήμερα είναι στη Βουλή με τους Ανεξάρτητους Ελληνες.

Το κόμμα του Πάνου Καμμένου αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από πρώην στελέχη της ΝΔ, του αρχηγού του μη εξαιρουμένου. Από τους είκοσι βουλευτές του, είχαν εκλεγεί στη Βουλή του 2009 με τη ΝΔ οι Κώστας Μαρκόπουλος, Μαρία Κόλλια, Ελενα Κουντουρά, Παναγιώτης Μελάς. Απορρόφησε και άλλα πρόσωπα από τη Συγγρού μετά τη διάσπαση του δευτέρου Μνημονίου, που ωστόσο δεν είχαν τύχη στις κάλπες, όπως ο παλαιός συνδικαλιστής της ΝΔ Γιάννης Μανώλης, ο Χρήστος Ζώης, ο Γιάννης Γιαννέλης. Αξιοσημείωτη είναι η περίπτωση του Νότη Μαριά. Από το ευρύτερο περιβάλλον τού Γιώργου Παπανδρέου και γενικώς του ΠΑΣΟΚ παλαιότερα, βρέθηκε στη «Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη και από εκεί στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος, δίπλα στον Πάνο Καμμένο.