Οι τέσσερις αλλαγές της νέας ρύθμισης

Θα δίνεται αυξημένη προτεραιότητα

στην εξωδικαστική ρύθμιση των χρεών των οφειλετών.

Η διαδικασία αυτή θα παραμείνει υποχρεωτική και θα

περιβληθεί με πρόσθετη ισχύ προκειμένου να αντιμετωπιστεί η άρνηση των τραπεζών να συνδιαλέγονται με τους δανειολήπτες εξωδικαστικά. Σημειώνεται πως σήμερα οι τράπεζες δεν δέχονται τον εξωδικαστικό συμβιβασμό και όλες οι υποθέσεις καταλήγουν στα ειρηνοδικεία (αρμόδια δικαστήρια). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση χιλιάδων αποφάσεων στα δικαστήρια και την καταστρατήγηση του Ν. 3869/2010, ο οποίος προβλέπει πως η δικάσιμος για τη συζήτηση της αίτησης ρύθμισης δανείων προσδιορίζεται μέσα σε έξι μήνες από την ημερομηνία κατάθεσής της. Είναι ενδεικτικό πως στα Ειρηνοδικεία Περιστερίου

και Καλλιθέας έχουν προσδιοριστεί δίκες για τη συζήτηση αιτήσεων ρύθμισης δανείων για το 2017 και το 2018!

Πλέον φυσικά πρόσωπα που ασκούν εμπορική δραστηριότητα με προσωπική ιδιωτική εργασία θα εντάσσονται στον Ν. 3869/2010. Το υπουργείο Ανάπτυξης, πατώντας σε αποφάσεις δικαστηρίων, θα επεκτείνει με επίκληση της νομολογίας την εφαρμογή του νόμου και στις περιπτώσεις εμπόρων και μικροεπιχειρηματιών. Αυτές οι επιχειρήσεις δεν μπορούν σήμερα ούτε να πτωχεύσουν (άρθρο 99) ούτε να υπαχθούν στον νόμο Κατσέλη.

Οι μηνιαίες καταβολές θα εξακολουθήσουν να γίνονται για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών (το χρονικό διάστημα σε κάποιες χώρες της Ευρώπης φτάνει ακόμη και στα επτά έτη), ωστόσο ο χρόνος αποπληρωμής θα αρχίζει να μετρά από την περίοδο κατάθεσης της αίτησης και όχι από το χρονικό σημείο έκδοσης της απόφασης.

Από τη διαδικασία της ρευστοποίησης που προβλέπει ο νόμος Κατσέλη θα εξαιρείται – όπως και σήμερα – η πρώτη κατοικία του οφειλέτη. Ωστόσο, η υποχρέωση που προβλέπεται σήμερα ο δανειολήπτης να καταβάλλει ποσό ίσο με το 85% της εμπορικής αξίας της πρώτης κατοικίας σε διάστημα 20 ετών αναμένεται να επεκταθεί στα 35 έτη. Εφόσον το άτυπο στεγαστικό δάνειο αποπληρώνεται κανονικά, η πρώτη κατοικία θα παραμένει στην ιδιοκτησία του οφειλέτη. Σύμφωνα με πληροφορίες, απορρίπτεται η επέκταση στα 40 έτη καθώς σπάνια το επιτρέπουν η ηλικία και η οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη.