e-mail
Σαν την Ελλαδίτσα και σαν τη... Ρένα Βλαχοπούλου στην «Παριζιάνα»
(με το φόρεμα... κηδείας μετά τη θρυλική ατάκα «Αμ δεν προσέ, Τζίμη μου, δεν προσέ»). Πλέον κυκλοφορεί και σε στυλ πίστας, λανσαρισμένο ως επίδειξη ταλέντου
«Δεν τα σκαλίζεις να βρωμίσει ο τόπος…»
Αγαπητή Φοίβη,
Ο λόγος περί Παιδείας και δη περί του νόμου που διέπει τη λειτουργία των ΑΕΙ. Χωρίς να είμαστε ειδικοί, αυτό που συμπεραίνουμε είναι πως ή ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε, που σημαίνει είτε ότι τα 4/5 της Βουλής δεν γνωρίζουν τι ψηφίζουν είτε ότι οι συντεχνίες των ΑΕΙ είναι υπεράνω του κοινοβουλευτικού θεσμού. Και το ερώτημα είναι εάν ο ελληνικός λαός, μιας και είναι αυτός που πληρώνει, έχει το δικαίωμα να μάθει την αλήθεια.
Το να διορίζεις στο αρμόδιο υπουργείο άτομο που προέρχεται από τον πανεπιστημιακό χώρο και τυγχάνει δεδηλωμένα πολέμιος του νομοσχεδίου είναι σαν να διορίζεις αρχηγό της Πυροσβεστικής έναν πυρομανή.
Αυτό που εισπράττουμε ως πολίτες τις τελευταίες δεκαετίες είναι ότι τα δημόσια κτίρια, ΑΕΙ και ΤΕΙ, είναι άσυλα διαφθοράς και καταστροφής, με το κράτος ανύπαρκτο, τις πρυτανείες άβουλες, αφού ουδείς έως σήμερα πλήρωσε για τις φθορές της ελληνικής περιουσίας και καλείται πάντα να πληρώσει ο φορολογούμενος. Το δεύτερο είναι ότι η παιδεία που παράγουμε είναι ως επί το πλείστον πτυχία άνευ αντικρίσματος.
Επιπλέον δεν επιτρέπουν τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων για να αποφύγουν τη σύγκριση. Οι γνωστοί μόνιμοι φοιτητές κοστίζουν εκατομμύρια στο κράτος, ειδικεύονται στο συνδικαλίζεσθαι, καλλιεργώντας ένα αλισβερίσι με τις πρυτανείες.
Η αριστερή νοοτροπία του Προκρούστη και των λιμναζόντων υδάτων δεν επιτρέπουν καμία αλλαγή, παρασύροντας και συντηρητικούς. Και όπως συμβαίνει στην εποχή μας, και στην Παιδεία κυριαρχεί το έχειν και δευτερευόντως το είναι. Ολα θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους. Λίγο ώς πολύ όλοι έχουν ακούσει για τις οικονομικές ατασθαλίες της Παντείου, κακούργημα που η αριστερή διανόηση πασχίζει να αθωώσει. Ακόμα η κοινωνία περιμένει το πόρισμα για την κλοπή πετρελαίου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μόνο δύο δείγματα που δυστυχώς δεν αποτελούν την εξαίρεση. Ο κατάλογος διαφθοράς είναι ανεξερεύνητος.
Ο καθηγητής κ. Μπαμπινιώτης ανέλαβε το υπουργείο Παιδείας παρότι στην προηγούμενη θέση του, ως επικεφαλής του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού, δεν είχε το καλύτερο τέλος. Παρ’ όλα αυτά, προσωπικά του αναγνωρίζω τα προσόντα ενός καλού μαρκετίστα. Προτού εκδώσει το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας θα διαφημιστεί τηλεοπτικά. Στο νέο λεξικό θα επιλέξει λήμματα, όπως π.χ. αυτά που χρησιμοποιούν παροδικά οπαδοί και χούλιγκαν της Νότιας Ελλάδας εναντίον της Βόρειας, τα οποία θα απαθανατίσει με τα scripta manent, δίνοντας άφθονη τροφή στα μίντια.
Ο αγιορείτικος βίος διδάσκει «αν στον δρόμο σου κάποιος αναιδής έχει αποπατήσει, τα προσπερνάς ή τα σκεπάζεις, δεν τα σκαλίζεις να βρωμίσει όλος ο τόπος. Και ο χρόνος ο θεράπων θα ολοκληρώσει το έργο του». Ετσι έχει συμβεί και με άλλα λήμματα στο παρελθόν. Δεν είχα πρόθεση να αναφερθώ προσωπικά στον δημοφιλή γλωσσολόγο, εάν δεν παρέσυραν στη δική τους ρότα και τους νεοτέρους που τους έχουν πρότυπο και τους αντιγράφουν. Ο μεγάλος Αδαμάντιος Κοραής π.χ. εδώ και δύο αιώνες επηρέασε και επηρεάζει a priori πολλές γενιές, ό,τι διδάχτηκε από τους ημιμαθείς ή εμπαθείς της εποχής του για το Βυζάντιο το αναπαράγει και ο ίδιος. Οταν το Βυζάντιο είχε σύγκλητο, κοινωνικό κράτος και πανεπιστήμιο (δεν ήταν όλα σκοτεινά) και η πτώση του θα ανήγγελλε την Αναγέννηση της Δύσης.
Tabula rasa πρέπει να γίνει όλος ο κρατικός μηχανισμός αλλά προέχει ο χώρος της Παιδείας, αφού από εκεί αρχίζει το ευ ζην. Ο χώρος χρειάζεται έναν άλλον Ηρακλή να φέρει εις πέρας έναν άθλο που η κόπρος του Αυγεία ωχριά μπροστά του.
Με εκτίμηση,
Δημήτρης Μαυραειδόπουλος
Ολα αυτά, αγαπητέ Δημήτρη, σε μία χώρα που κάποιοι πολίτες της σπεύδουν να διαμαρτυρηθούν και να «κράξουν» στα φέισμπουκ και τα λοιπά δικτυακά ότι ενώ γιορτάζουμε τα 90χρονα από την Καταστροφή της Σμύρνης προβάλλεται η τουρκική σειρά «Σουλεϊμάν ο μεγαλοπρεπής», όπου ο Σουλτάνος συνουσιάζεται με χριστιανές – εννοώντας την εκ Γεωργίας (!) σύζυγό του. Θαύμα, λοιπόν. Ας μιλήσουμε για Παιδεία.
Βοώντες εν τη ερήμω (και εκτός)
Αγαπητή κ. Φοίβη,
Ισως η αιχμηρή σας παρατήρηση που δημοσιεύσατε στις 27/8, σχολιάζοντας το email μου με τίτλο «Γιατί να λείπει το Εθνικό;», ανάγκασε τους αρμοδίους του Εθνικού Θεάτρου να ξαναπροσπαθήσουν! Τελικά βρέθηκε ημερομηνία στο πρόγραμμα των παραστάσεων του Ηρωδείου και την Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου το θεατρόφιλο κοινό θα μπορέσει να παρακολουθήσει την παράσταση «Αμφιτρύων» του Μολιέρου, σε σκηνοθεσία του Λ. Βογιατζή. Μια παράσταση η οποία, όπως διαβάσαμε στις εφημερίδες, απέσπασε κολακευτικά σχόλια στην Επίδαυρο.
Και πάλι σας ευχαριστώ.
Φιλικά, Λουκάς Γραβέζας
Πάλι καλά να λέμε, αγαπητέ Λουκά. Γιατί τα άλλα θέματα του Εθνικού (π.χ. διοικητική έρευνα περί διαχείρισης, που έχει ολοκληρωθεί αλλά παραμένει σε κάποιο συρτάρι) μηδέ φωνή, μηδέ ακρόαση…