Το αφιέρωμα στις γλαφυρές εικόνες από την ελληνική κρίση (με τον υπότιτλο «πού τα πήγες τα λεφτάααα, ε; Στην Ελβετία;») συνεχίζεται. Βροχή από φελιζόλ – όχι, δεν εντάσσεται στον πόλεμο Σόιμπλε και Ντράγκι – στην κεφαλή του αοιδού Ρέμου που άδει «πέφταν των βασικών μισθών οι στάλες / κι όπως πάει θα πλένουμε όλοι σκάλες»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά «Για το καλό μου, ώσπου δεν άντεξε στο τέλος
το μυαλό μου…»
Dear Phoebe, Howdy!
Ηγέτες έχει τώρα η καημενούλα Ελλαδίτσα. Ποιος έχει τη συνεχή ευρηματικότητα και ανεξάντλητη ενέργεια ενός Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, του οποίου έναν λόγο διαβάσαμε στα «ΝΕΑ». Αυτοί οι «ηγέτες» μας ενδιαφέρονται για την καλοπέραση, για τις διακοπές, αρπαχτές, αύξηση της περιουσίας τους και είναι με λίγα λόγια οι χαραμοφάηδες.
Βγήκε μια βαμμένη συνδικαλίστρια που ζητάει να μην πειραχθούν οι μισθοί των δικαστικών γιατί έχουν το προνόμιο αυτοί και μόνο, ελέω Θεού, να έχουν αξιοπρέπεια και αυτών και μόνο η μείωση θεωρείται αντισυνταγματική!!!
Ακουσον, άκουσον. Απεθρασύνθησαν αυτοί οι paesani που τέλειωσαν τη Νομική με την αβάντα των πολιτικών φοιτητικών οργανώσεων και του άλλου εσμού των καθηγητών (… του Κατακόλου), πήγαν στη Σχολή Δικαστών με άλλη αβάντα και τελικά πήραν και αναδρομικά με τα μισθοδικεία και κουσουμάρουν τώρα οι λογής λογής κόκκινοι et al Mercedes και βίλες στα Ψυχικά (Παλαιά ντε) και Φιλοθέες. Ποιοι, οι paesani που στα χωριά τους σκουπίζονταν με πέτρες.
Dearest Phoebe, νομίζω ότι σ’ αυτή τη χώρα της υπερβολής χρειάζεται ένας Πολ Ποτ των Khmer Rouge της Καμπότζης. Ο αριθμός των δικαστών είναι υπερβαλλόντως υψηλός, όπως υπερβαλλόντως υψηλοί είναι οι αριθμοί όλων αυτών των στρατιωτικών, ιερωμένων, εφοριακών, λιμενικών κ.ά. που συγκροτούν εσμό που κατατρώγει τις σάρκες της καημενούλας Ελλαδίτσας. Επίσης, ένας Πολ Ποτ χρειάζεται για να στείλει όλους αυτούς που περισσεύουν στην ύπαιθρο για να καλλιεργήσουν τη γη. Πρώτα από όλους τους δασκάλους, «καθηγητές» της Μέσης Εκπαίδευσης και καθηγητές ΑΕΙ και ΤΕΙ και αφού υπάρχει το Internet δεν χρειάζονται ούτε σχολεία ή Πανεπιστήμια (… του Κατακόλου κατά τη λίστα της Σαγκάης)! Ολοι αυτοί οι κηφήνες να πάνε στα χωριά για καλλιέργεια της γης.
Very affetionately yours,
Madam, Νικ. Κασνακίδης
Μέχρι να βρεθεί ο Πολ Ποτ των Ερυθρών Χμερ που ονειρεύεστε, αγαπητέ Νικ., δεν αποκλείεται σεβαστές ομάδες του δημοσίου δυναμικού, όπως οι σεβάσμιοι δικαστικοί μας που ανακάλυψαν – μιράκολο! – πως «μόνον οι δικοί τους μισθοί είναι αντισυνταγματικό να μειωθούν», θα μπορούν να πιπιλίζουν σεβάσμια τη ρήση του Πολ Ποτ και… εναντίον μας: «Θέλω να ξέρετε πως ό,τι έκανα το έκανα για την Πατρίδα»!
Η Κασσιανή, η Ελλησπόντου και οι άλλες
Κυρία Φοίβη,
Τι θα ‘λεγες να το ρίξουμε λιγάκι έξω και να σχολιάσουμε, προς Θεού όχι να κουτσομπολέψουμε, τις τηλεπαρουσιάστριες των βραδινών δελτίων και άλλων τινών, σε ήχο πλάγιο, γλαφυρό και ευτράπελο, μπας και σκάσει κανένα δειλό χαμόγελο στα πικραμένα χείλη μας…
Αναφέρομαι στις τρεις βασικές, την κ. Ελλησπόντου, την κ. Τρεμόντι και την κ. Κούχλη, κάπως έτσι νομίζω πως τις λένε, δεν ακούω και καλά…
Πεπειραμένες, δεν λέω, ανταποκρίνονται άριστα στα καθήκοντά τους, όσο για το πεπερασμένο της ηλικίας, ας είν’ καλά η αισθητική τεχνολογία που την σήμερον ημέραν κάνει θαύματα!
Δεν έχω πρόβλημα να παραβλέψω τις άγαρμπες παρεμβάσεις στους καλεσμένους τους, αλλά δεν αντέχω τις θεόστραβες χωρίστρες στα μαλλιά τους. Αμάν πια.
Ομως, εκεί κατά τις εννιά, σκάει στην οθόνη ένα πανέμορφο νέο κορίτσι, τι κορίτσι, κορίτσαρος να λες, Οσία Κασσιανή – Κοσιανή, πρέπει να ‘ναι, τ’ όνομά της, δεν ακούω και καλά, με το ξανθό μαλλί και τα καταπράσινα διαπεραστικά μάτια. Στα καθήκοντά της, όπως την ακούω, ανταποκρίνεται θαυμάσια, με τη βοήθεια των συνεργατών της και η χωρίστρα στη θέση της.
Στα πρωινάδικα δεν θα σταθώ γιατί δεν αντέχω τον Μπαρμπαγιώργο το φωνακλά, ούτε τα μπλα μπλα των άλλων, γι’ αυτό καταφεύγω στο νέο κρατικό κανάλι και ξεκουράζω το μάτι μου πάνω σε μια ώριμη γλυκύτατη γυναικεία μορφή, με «πλούσια» εμφάνιση, Μαίριλιν Κατσιμίδη νομίζω την λέν’, δεν ακούω και καλά, σκέτη Μαντόνα. Δεν παρακολουθώ και πολύ όσα λέει, δεν ακούω και καλά, εδώ που τα λέμε, μου φτάνει που γαληνεύω με τη μορφή της και ονειρεύομαι χρόνια περασμένα!
Τώρα δεν ξέρω, αγαπητή μου κ. Φοίβη, αν το χιούμορ μου είναι συμβατό με την πολύφερνη στήλη σου, πάντως «ιγώ αυτά είχα να σι πω και συ σκέψ’ κι πράξε» που θα ‘λεγε εις άπταιστον ευρυτανικήν διάλεκτον ο διακεκριμένος Ευρυτάν αγαπημένος μου φίλος, από τα παλιά, εκδότης, συγγραφέας και διανοούμενος, ο αειθαλής Μιχάλης Σταφυλάς, καλή του ώρα…
Αντώνης Στρούλιας,
Μπαμπαλιώτης εκ Τεμπών
Εχετε μπει για τα καλά στα «Βρώμικα φιλιά» του αξέχαστου Μάνου Ξυδού, αγαπητέ Αντώνη, και δη με το τηλεκοντρόλ στο χέρι: «Προχωράω ως τη σάλα, συναντάω τα κορίτσια / που ντυμένα όπως θέλω αρχινάνε τα καπρίτσια./ – Λίγο κούνημα μόρτη έτσι, για να σ’ ανάψω / μιας και έχεις καημούς άφησέ με να ψάξω».
Google news
