Η Μέρεντιθ Γκρέι και οι περικοπές
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Περικοπές από δω, περικοπές από κει, περικοπές και παραπέρα. Πολύ ωραία, αλλά γιατί χρειάζεται να έχουμε πολιτικό για Πρωθυπουργό; Δεν μπορούσαμε να αναζητήσουμε κάποιον χειρουργό από το «Γκρέις ανάτομι»; Εκεί τουλάχιστον κόβουν, αλλά με κάποιο σχέδιο, με κάποιον τελικό στόχο. Και αν ο σεναριογράφος είναι σε καλή διάθεση, ο ασθενής τη βγάζει καθαρή…
Εμάς αυτό μας λείπει. Ακούει ο πολίτης ότι θα του κοπεί το ένα, θα του κοπεί το άλλο, χωρίς κανείς να του λέει ποιο είναι το σχέδιο. Τι προσδοκούμε από όλα αυτά; Πού θα πάει η οικονομία μας; Τι θα γίνει σε τρεις μήνες; Τι θα γίνει σε έξι μήνες;
Τα υφιστάμεθα όλα αυτά για να μας λυπηθεί η κυρία Μέρκελ; Τα τραβάμε όλα αυτά για να πετύχουμε κάποιο σοβαρό δημοσιονομικό στόχο, που αν τον πετύχουμε θα φτιάξουν τα πράγματα; Μήπως όλα γίνονται για να πετύχουμε την περίφημη επιμήκυνση; Και αν ναι, τι θα πετύχουμε με αυτήν αν εν τω μεταξύ τα έχουμε διαλύσει όλα στη ζωή και την οικονομία μας;
Το προνόμιο
Η κυβέρνηση Σαμαρά έχει πέσει από νωρίς στην κατάσταση της κυβέρνησης Παπανδρέου: πέρασαν όλο το καλοκαίρι με χαρτί και μολύβι για να βγάλουν τον λογαριασμό των περικοπών. Κόψε από εκείνο, κόψε από το άλλο, ο λογαριασμός βγήκε. Αλλά κανείς δεν έχει εξηγήσει σε κανέναν το «γιατί».
Η επίκληση της παραμονής στην ευρωζώνη δεν είναι πλέον πειστική. Οι πολίτες δικαιούνται να ξέρουν το «πώς» και το «διότι». Κόβουμε αυτά κι εκείνα, για να επιτύχουμε εκείνο, το άλλο και το παράλλο. Αλλιώς, αφήστε το για τους επόμενους.
Τουλάχιστον η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε το προνόμιο της άγνοιας, τόσο η ίδια όσο και οι πολίτες. Ελπίζαμε ότι σε ένα χρόνο, άντε δύο, θα βγαίναμε από το τούνελ. Τώρα τέτοιο προνόμιο δεν το έχει κανείς.
Google news
