To φεγγάρι πάνω, Θε μου!

Εχουμε γίνει τόσο αγενείς που το θεωρούμε δικαίωμά μας να παρενοχλούμε ακόμη και τα ουράνια σώματα. Διαβάζω το πρόγραμμα του υπουργείου Πολιτισμού με τις γιορτές για την πανσέληνο και απορώ. Γιατί δεν της πετάνε και βελάκια; Ντεσιμπέλ θα πυροβολήσουν το φεγγαρόφωτο, ορδές από νεομοροζίνηδες και νεοελγίνους θα ποδοπατήσουν αρχαία μνημεία και χιλιάδες μηχανούλες με τα φλας τους θα εξαπολύσουν τις ψηφιακές φτυσιές τους στο φουσκωμένο μάγουλο της Σελήνης.

Και είμαστε εμείς τώρα για εκατόμβες και ιερά κοψίδια με την ευγενική χορηγία του Πρυτανείου; Ωραίο τρόπο διάλεξε να κάνει το ντεμπούτο του ο διστακτικός κύριος Τζαβάρας. Δεν ξέρω κι αν έχει προβλέψει κονδύλι, με τους φύλακες πάντως αποκλείεται να τη βγάλει βερεσέ. Κι αν απλώσουν κάνα πανό διαμαρτυρίας στα όρη και στους σεληνιακούς κρατήρες;

Οχι, δεν θα χωθώ στο άλμπουμ με τις μαυρόασπρες να δω πώς γιορτάζανε την πανσέληνο οι Ελληνες τότε που ήταν ακόμη πτωχοί πλην τίμιοι. Σταυροπόδι στις αυλές – τι είν’ αυτά που λες; Αν εξαιρέσουμε τους ερωτευμένους, αμφιβάλλω κι αν είχανε χρόνο να ρίξουν μια ματιά στον Καζαμία. Να δουν τα φεγγάρια, αν είναι βολικά για τη σπορά ή να το αναβάλουν. Κρίμα που είμαστε στην κοσμάρα μας και δεν συμβουλευόμαστε τα σημάδια των πλανητών με το ίδιο πρακτικό πνεύμα. Ο αγαπημένος μου Μανώλης Ρασούλης δεν θα χρειαζόταν τώρα τη συνηγορία της κληρονόμου του για να πάρει από τα νύχια της Χρυσής Αυγής το «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ». Και για να το πω κι αλλιώς, να τελειώνουμε: έχει πολύ πράμα από εθνοκεντρισμό μέσα στο στιχουργικό σεντούκι, να πλιατσικολογήσουν και να βολευτούν. Λυπάμαι που τα ‘φερε έτσι η κατάρα, αλλά μαζί τους βολέψαμε.