Το εξώφυλλο έφερε κατακραυγή

Το περιοδικό «Νιου Γιόρκερ» δεν έκρυψε τη χαρά του: «Τίποτε καλύτερο από μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο καβγατζήδες για να ζωηρέψει ένας ληθαργικός Αύγουστος». Στη δεξιά πλευρά του ρινγκ, ο ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον, 48 ετών, σκωτσέζος, δοκιμιογράφος και καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Στην αριστερή, ο Πολ Κρούγκμαν, 59 ετών, Νεοϋορκέζος από το Λονγκ Αϊλαντ και νομπελίστας της Οικονομίας το 2008.

Η ευκαιρία γι’ αυτή την ανταλλαγή πυρών μέσω Ιντερνετ είναι το άρθρο που έγινε θέμα εξωφύλλου στο περιοδικό «Νιούζγουικ», με τίτλο «Πάρε δρόμο Μπαράκ». Σε αυτό, ο Φέργκιουσον επικρίνει τον Δημοκρατικό Πρόεδρο σε όλα τα μέτωπα, από το δημόσιο χρέος ώς την ανεργία και την εξωτερική πολιτική. Ομως ο τομέας στον οποίο η επίθεση του πρώην συμβούλου του Ρεπουμπλικανού Τζον ΜακΚέιν προκάλεσε τα απαντητικά πυρά ήταν το ανώμαλο έδαφος της οικονομίας και ιδιαίτερα σε σχέση με την υγειονομική μεταρρύθμιση.

Στο μπλογκ που διατηρεί στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», ο Κρούγκμαν κατηγόρησε τον Φέργκιουσον για «ανεντιμότητα». Σύμφωνα με τον φιλελεύθερο οικονομολόγο, ο οποίος συχνά «βγαίνει από τ’ αριστερά» στον Ομπάμα, «δεν πρόκειται για οικονομική ανάλυση, αλλά για εσκεμμένη παραποίηση των γεγονότων». Κατηγορεί τον ιστορικό ότι «εξαπάτησε» τους αναγνώστες παίζοντας με τους αριθμούς του Obamacare, του προγράμματος υγειονομικής περίθαλψης που προωθεί ο Πρόεδρος.

Ο μαχητικός Φέργκιουσον απάντησε μέσω του ιστότοπου Daily Beast: «Κατάλαβα ότι ήμουν εύστοχος, όταν ο Πολ Κρούγκμαν βρήκε τον χρόνο να ξεστρατίσει από τις αυγουστιάτικες βόλτες του για να μου επιτεθεί», έγραψε. Κατάλαβε επίσης πως το ματς θα είναι σκληρό όταν ένας «φίλος από παλιά», όπως ο Αντριου Σάλιβαν, που βρίσκεται στα ίδια πολιτικά χαρακώματα με τον Φέργκιουσον, επέκρινε το άρθρο λέγοντας πως είναι «γεμάτο λάθη και παραλείψεις».

Το «Νιούζγουικ» συγκέντρωσε τις αντιδράσεις που προκάλεσε το κατηγορώ του Φέργκιουσον. Ηταν σχεδόν όλες αρνητικές. Τον υπερασπίστηκε ο Τόμας Λίφσον, ψυχή του συντηρητικού ονλάιν περιοδικού «Αμέρικαν Θίνκερ». Μα «πού είναι οι συντηρητικοί διανοούμενοι;», αναρωτήθηκε ο Τζον Κάσιντι στο «Νιου Γιόρκερ». Ο Μπραντ ΝτιΛόνγκ, ο οποίος διδάσκει οικονομία στο Μπέρκλεϊ και εργάσθηκε στο υπουργείο Οικονομικών επί προεδρίας Κλίντον, γράφει πως ο Φέργκιουσον «ξεπέρασε τα όρια: να πάει σπίτι του και να σταματήσει να γράφει για το “Νιούζγουικ“».

Τα όρια ξεπέρασε και ο Τοντ Εϊκιν, ο οποίος καλείται επίσης να πάει σπίτι του. Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής, υποψήφιος για την έδρα του Μιζούρι στη Γερουσία, δέχεται ολοένα και μεγαλύτερες πιέσεις από το κόμμα του να παραιτηθεί μετά τη δήλωσή του πως το σώμα των γυναικών μπορεί βιολογικά να εμποδίζει τη εγκυμοσύνη σε περίπτωση «πραγματικού βιασμού». Ομως χθες ο Εϊκιν αντεπιτέθηκε λέγοντας πως το κατεστημένο του κόμματος δεν μπορεί να παρακάμπτει τους ψηφοφόρους του Μιζούρι που τον επέλεξαν ως υποψήφιό τους. Και στο μόνο που συμφώνησε είναι μην παρευρεθεί την ερχόμενη εβδομάδα στο συνέδριο του κόμματος.