[Προβολείς] Η οσμή της εξουσίας

Ο Κάντιντο Μέντεθ είναι γενικός γραμματέας της ισπανικής Γενικής Ενωσης Εργατών, ενός συνδικάτου ηλικίας 120 ετών που πρόσκειται στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Στις αρχές Ιουλίου συναντήθηκε στο Βερολίνο με την Καγκελάριο Μέρκελ, παρόντος και του συναδέλφου του από τις (φιλοκομμουνιστικές) Εργατικές Επιτροπές. Μίλησαν για την κρίση και φυσικά διαφώνησαν. Σε συνέντευξή του όμως, που δημοσιεύθηκε χθες στην «Ελ Παΐς», ο Μέντεθ είπε κάτι ακόμη. Σε ερώτηση του δημοσιογράφου αν η Καγκελάριος μύριζε ευχάριστα, απάντησε: «Ολοι μυρίζαμε όμορφα εκεί, γιατί είμαστε άνθρωποι που εκτελούμε σχολαστικά την πρωινή μας τελετουργία. Υπήρχε όμως και μια άλλη οσμή στην ατμόσφαιρα, η οσμή της εξουσίας και του σεβασμού προς τις συνδικαλιστικές οργανώσεις».

Πώς είναι να μυρίζεις εξουσία; Ασφαλώς δεν υπάρχει ένας οικουμενικός ορισμός. Αλλιώς μυρίζει μια βασίλισσα, αλλιώς ένας πρωθυπουργός. Η οσμή ενός οικονομικού μεγιστάνα είναι διαφορετική από εκείνη ενός padre padrone. Υπάρχει πάντα ένας βαθμός, μεγαλύτερος ή μικρότερος, αλαζονείας. Μια αίσθηση ανωτερότητας, μια σιγουριά, μια αίσθηση ότι είσαι άτρωτος. Το βέβαιο είναι ότι όλα τα παραπάνω συναντώνται στον υπερθετικό βαθμό σε μια γυναίκα που όχι μόνο αποτελεί την αδιαμφισβήτητη ηγέτιδα της χώρας της, όχι μόνο καθορίζει με την πολιτική της τις τύχες μιας ολόκληρης ηπείρου, αλλά ανακηρύσσεται για δεύτερη συνεχή χρονιά και η ισχυρότερη γυναίκα του πλανήτη.

Είναι δύσκολη, χωρίς αμφιβολία, η αυριανή συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με την Ανγκελα Μέρκελ. Η οσμή της εξουσίας στον χώρο θα είναι σχεδόν ασφυκτική. Ο έλληνας Πρωθυπουργός πρέπει να είναι σαφής, περιεκτικός και πειστικός. Ισως να έπρεπε να δώσει στη συνομιλήτριά του και ένα συμβολικό δώρο. Ο γάλλος οικονομολόγος Ζαν Πιζανί-Φερί έχει μια ιδέα: ένα θεατρικό έργο του συμπατριώτη του Αλφρέντ ντε Μισέ (1810-1857) με τίτλο «Μια πόρτα πρέπει να είναι είτε ανοιχτή είτε κλειστή». Με άλλα λόγια, αποφασίστε αν μας θέλετε στο ευρώ ή όχι. Στη δεύτερη περίπτωση, κάντε μια προσφορά. Αν όμως αποφασίσετε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι προς το συμφέρον κανενός, σταματήστε να το πιπιλάτε. Αναγνωρίστε τις θυσίες μας κι επενδύστε στο καλό σενάριο.

«Οταν χάνεις αυτούς που αγαπάς», έχει πει ο ίδιος Ντε Μισέ, «τότε νιώθεις πόσο τους αγαπούσες». Κοινότοπο, αλλά επίκαιρο.