Η υπομονή είναι αρετή

Η ευκολία με την οποία βγάζουμε συμπεράσματα επί παντός επιστητού είναι κάτι που μας διακρίνει ως λαό. Ειδικά δε σε ό,τι αφορά τον χώρο του ποδοσφαίρου, είναι ελάχιστοι οι Ελληνες που δεν έχουν και ικανότητες προπονητού.

Τις τελευταίες ημέρες, και ειδικά μετά την ήττα από τη Νάπολι (με το βαρύ, είναι αλήθεια, 3-0), στον Πειραιά υπάρχει αρκετή γκρίνια. Τόσο σε ό,τι αφορά το έμψυχο δυναμικό της ομάδας όσο και σε ό,τι έχει να κάνει με τον προπονητή.

Είναι πραγματικά κρίμα και άδικο να κρίνουμε τον Λεονάρντο Ζαρντίμ – όπως και κάθε τεχνικό – από τα φιλικά παιχνίδια. Οι προπονητές κρίνονται σε βάθος χρόνου και οφείλουμε να δώσουμε στον Πορτογάλο την ευκαιρία να δουλέψει με τον Ολυμπιακό για μερικούς μήνες – τουλάχιστον – και μετά να πούμε το οτιδήποτε.

Ο Ζαρντίμ, με βάση το έμψυχο δυναμικό που έχει στη διάθεσή του για να πορευθεί στις εγχώριες διοργανώσεις αλλά και στο Τσάμπιονς Λιγκ, φαίνεται να βρίσκεται σε αναζήτηση της αγωνιστικής ταυτότητας που θέλει για τον Ολυμπιακό της νέας περιόδου. Κάτι που δεν είναι εύκολο, αφού η ομάδα αφενός έχει χάσει μερικούς από τους στυλοβάτες της την περασμένη σεζόν (βλέπε Μέλμπεργκ, Μιραλάς, Ορμπάιθ, Μαρκάνο, ο Παπαδόπουλος είναι τραυματίας) και αφετέρου δείχνει να έχει χτυπητές αδυναμίες στην αμυντική λειτουργία. Και αυτό γιατί τόσο στη μεσαία γραμμή δεν υπάρχει σωστή ανασταλτική λειτουργία και παράλληλα στο κέντρο της άμυνας τα νέα πρόσωπα (Μανωλάς, Κοντρέρας, Σιόβας) δεν έχουν βρει ακόμη τα σωστά πατήματα μέσα στο τερέν.

Οι αλλαγές που έχουν γίνει στους πρωταθλητές σε σχέση με πέρυσι είναι πολλές και σημαντικές. Κάτω από αυτό το πρίσμα, λοιπόν, τόσο ο προπονητής όσο και οι ποδοσφαιριστές χρειάζονται τον απαραίτητο χρόνο για να βρουν την ομοιογένεια και την αγωνιστική ταυτότητα που χρειάζεται μια ομάδα με υψηλούς στόχους.