Συμμετέχω, αλλά και επικρίνω
Κατά μία προσφιλή έκφραση παλιών ιστορικών, η Ελλάδα συχνά γινόταν «παιχνίδι στα χέρια των Μεγάλων Δυνάμεων». Μερικοί το ίδιο πιστεύουν ότι συμβαίνει και τώρα... (σκηνή από παράσταση εμπνευσμένη από το «Κάστρο» του Φραντς Κάφκα, που ανεβαίνει αυτές τις ημέρες στο Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ, στην Αυστρία)
Αγαπητή Φοίβη,
Βουλευτές της ΔΗΜΑΡ προσπαθούν να μας πείσουν ότι μόνο το κόμμα τους έχει το δικαίωμα να κατακρίνει τους «λάθους» χειρισμούς της κυβέρνησης και των άλλων δύο κομμάτων που την απαρτίζουν. Και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να τους κατακρίνει για τις διάφορες κυβερνητικές αποφάσεις, στην οποία κυβέρνηση συμμετέχουν, αφού, όπως τονίζουν, το κόμμα τους δεν έχει υπογράψει ούτε συμφωνήσει για μνημόνια με την τρόικα και παρόμοια κείμενα. Η απλή λογική λέει ότι αφού δεν συμφωνείς δεν συμμετέχεις. Ο ρόλος της αγνής παρθένου νομίζετε, αγαπητή Φοίβη, ότι ταιριάζει ακόμη στον κ. Κουβέλη; Ή μήπως έχουμε κι εδώ τη μία πλευρά της ελληνικής πολιτικής ψυχής, αυτής της ψευτοαριστεράς, που νομίζει ότι έχει το αλάθητο του Πάπα και του Στάλιν και μπορεί να κατακρίνει τους πάντες, αλλά να αφαιρεί το δικαίωμα κριτικής προς αυτήν από τους άλλους;
Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης, Γερμανία
Στο τέλος τέλος, αν κάποιος δεν θέλει να χρεωθεί επώδυνες κυβερνητικές αποφάσεις, τίποτα δεν τον εμποδίζει να προτιμήσει μια ΔΗΜΑΡχία.