Ο τελευταίος των λαϊκών φωνών του ’60

^«Αγωνίες», «Ξημέρωσε καλή μου», «Παράνομη αγάπη», «Πήραν τα στήθια μου φωτιά», «Τάμπα-τούμπα», «Είδα τα μάτια σου κλαμένα καλή μου», «Ο,τι άναψε θα σβήσει», «Τόσα χρόνια σαν τυφλός», «Στο κάτω κάτω της γραφής», «Στο σπίτι μου χαράματα», «Ούτε ώρα αναβολή», «Για το χατίρι μιας παλιάς αγάπης» και άλλα.

Οι χρυσές επιτυχίες που ερμήνευσε ο Μιχάλης Μενιδιάτης είναι αμέτρητες και δικαιωματικά του ανήκει ο τίτλος του «τελευταίου των Μοϊκανών» της χρυσής φρουράς της δεκαετίας του 1960. Ο δημοφιλής λαϊκός τραγουδιστής, που έφυγε χθες από τη ζωή στα 78 του χρόνια (είχε γεννηθεί το 1934), έδωσε για πέντε χρόνια παλικαρίσια μάχη με τον καρκίνο.

Ο Μιχάλης Μενιδιάτης ερμήνευσε επιτυχίες της αφρόκρεμας των λαϊκών δημιουργών, όπως οι Μανώλης Χιώτης, Ακης Πάνου, Νίκος Καρανικόλας, Γιάννης Καραμπεσίνης, Γεράσιμος Κλουβάτος, Βασίλης Τσιτσάνης, Μπάμπης Μπακάλης, Γιώργος Λαύκας, Αντώνης Κατινάρης, Τάκης Σούκας, Χρήστος Νικολόπουλος, Αντώνης Ρεπάνης, Βασίλης Βασιλειάδης, Ηλίας Μεγαλούδης, αλλά και μεταγενεστέρων, όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος – ο Μενιδιάτης ερμήνευσε τον εμβληματικό «Λαϊκό τραγουδιστή» στην ταινία «Happy day» του Παντελή Βούλγαρη – και ο Σταμάτης Κραουνάκης.

Ενας όμως ήταν ο συνθέτης που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη και εδραίωση του νεαρού ερμηνευτή, τις δεκαετίες του ’50 και του ’60: ο Απόστολος Καλδάρας.

Πρωτοδούλεψαν μαζί στου Καλαματιανού στις Τζιτζιφιές, στη συνέχεια στον Παράδεισο στο Αιγάλεω και για όλη τη δεκαετία του ’60 έκαναν μαζί δεκάδες σουξέ, όπως τα «Πετραδάκι πετραδάκι», «Μην περιμένεις πια», «Περιφρόνα με γλυκιά μου», «Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις» και άλλα.

Ο Μιχάλης Μενιδιάτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μενίδι Αττικής, όπου διέμενε σε όλη του τη ζωή. Ο πατέρας του εργαζόταν στη Λαχαναγορά και ο γιος από νωρίς γοητεύτηκε από τον ήχο του μπουζουκιού και το λαϊκό τραγούδι. Πρωτοανέβηκε στο πάλκο το 1953, στο κέντρο Δροσιά στο Μενίδι, πλάι σε Τάκη Μπίνη, Μιχάλη Δασκαλάκη και Γεράσιμο Κλουβάτο. Με τον τελευταίο είπε και το πρώτο του τραγούδι που γραμμοφωνήθηκε σχεδόν αμέσως από την Odeon, το «Θα χτίσω μια καλύβα» (1954), αμέσως μετά μεταπηδά στην Columbia και εκεί θα γράψει χρυσές σελίδες με τον Απόστολο Καλδάρα, αφού θα πει αμέτρητα σουξέ, με πρώτο το «Πες μου τι σου είπανε για μένα».

Τα χρυσά σαρανταπεντάρια διαδέχονται το ένα το άλλο, ενώ παράλληλα με την πλούσια δισκογραφία του θα συνεχίσει για δεκαετίες να εργάζεται ακάματα στα νυχτερινά κέντρα (τελευταία του εμφάνιση ήταν το 2007 στην Κρήτη).

Ο Μιχάλης Μενιδιάτης έφυγε χορτασμένος από επιτυχίες. Γνώρισε και τις δύο όψεις της νύχτας ως επιχειρηματίας και ως τραγουδιστής. Τον διέκρινε παροιμιώδης επαγγελματισμός, είχε κώδικα παλιάς κοπής, μετρημένη συμπεριφορά, ενώ δημιούργησε σχολή στην ερμηνεία με την εκφραστικότητα και την τονική του ακρίβεια.