Deutsche Bank, η ιστορία της Γερμανίας
Οι ύψους 155 μέτρων δίδυμοι πύργοι που στεγάζουν το αρχηγείο της Deutsche Bank στη Φρανκφούρτη και μπροστά τους το άγαλμα του γερμανού ποιητή Σίλερ. Η τράπεζα, η οποία ιδρύθηκε το 1870 από τον βιομήχανο «πατέρα» της Siemens, Γκέοργκ φον Ζίμενς, άντεξε πολέμους, αναταραχές, σκάνδαλα και τον διαμελισμό της χώρας, για να φτάσει σήμερα να θεωρείται διεθνής κολοσσός στον χώρο των επενδυτικών τραπεζών
Οι επιχειρηματικές διαπλοκές είναι δαιδαλώδεις σε χώρες με παλαιές βιομηχανικές παραδόσεις, όπως είναι η Γερμανία. Ετσι, η Deutsche Bank θα μπορούσε κάλλιστα να ονομάζεται… Siemens Bank. Διότι την κορυφαία γερμανική τράπεζα ίδρυσε το 1870 στο Βερολίνο ο Γκέοργκ φον Ζίμενς. Τρία χρόνια αργότερα ο γερμανός μεγαλοβιομήχανος, για να σώσει την τράπεζα από την οικονομική κρίση που ακολούθησε τον ρωσογερμανικό πόλεμο, άνοιξε γραφεία στο Λονδίνο. Εχοντας τα νώτα της καλυμμένα, την τριετία 1873-1875 η Deutsche Bank προχώρησε σε εξαγορές άλλων γερμανικών τραπεζών που είχε πλήξει η κρίση. Στα τέλη της δεκαετίας του 1880 υπήρξε ο μεγαλύτερος χρηματοδότης για την ηλεκτροδότηση της Γερμανίας, την οποία άλλωστε είχε αναλάβει η Siemens AG. Επίσης χρηματοδότησε την κατασκευή του σιδηροδρομικού δικτύου των Ηνωμένων Πολιτειών και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στο τιμόνι της τράπεζας βρισκόταν ο ιδρυτής της Φον Ζίμενς έως τον θάνατό του το 1901. Η Deutsche Bank επιβίωσε μέσα στα ερείπια που άφησε στη Γερμανία ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος χάρη στη συγχώνευσή της με τη μεγαλύτερη ανταγωνίστριά της Disconto-Gesellschaft. Τα χρόνια του Μεσοπολέμου η τράπεζα χρηματοδότησε, όπως ήταν φυσικό, την πολεμική μηχανή των Ναζί. Η ήττα των δυνάμεων του Αξονα το 1945 λίγο έλειψε να στοιχίσει τη διάλυση της τράπεζας. Στα δυτικά κρατίδια οι Σύμμαχοι χώρισαν την Deutsche Bank σε δέκα μικρές εταιρείες, που ασκούσαν διαφορετική εμπορική ή τραπεζική δραστηριότητα η καθεμιά, ενώ στα ανατολικά η τράπεζα… εξαφανίστηκε.
Και πάλι ενιαία. Η «επανασυγκόλληση» έγινε το 1957. Το 1975 οι ανησυχίες της γερμανικής κυβέρνησης από την εισβολή ξένων επενδυτών είχαν ως αποτέλεσμα να εξαγοράσει η Deutsche Bank το 29% της Daimler-Benz, την οποία ορέγετο ο Σάχης της Περσίας. Η παρουσία της γερμανικής τράπεζας στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη ξεκίνησε ουσιαστικά στα τέλη της δεκαετίας του 1970, επιταχύνθηκε τη δεκαετία του 1980, αλλά προσέλαβε εκρηκτικές διαστάσεις μετά τη γερμανική ενοποίηση το 1990.
Το 1989 ο τότε πρόεδρος της τράπεζας Αλφρεντ Χερχάουζεν, εμβληματική μορφή του μεταπολεμικού γερμανικού βιομηχανικού θαύματος, δολοφονήθηκε από τρομοκράτες που ανατίναξαν το αυτοκίνητό του. Τον διαδέχθηκε ο Χίλμαρ Κόπερ, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με την επέκταση και πάλι της τράπεζας στα ανατολικά κρατίδια και τις αθρόες εξαγορές πρώην κρατικών ανατολικογερμανικών επιχειρήσεων. Ομως το 1994 η οικονομική περιπέτεια της βιομηχανίας Metallgesellschaft, η οποία λίγο έλειψε να καταρρεύσει, έθεσε εν αμφιβόλω τις άμεσες επενδύσεις της Deutsche Bank στον επιχειρηματικό και βιομηχανικό χώρο. Την ίδια χρονιά το προφίλ της τράπεζας επλήγη και από το σκάνδαλο με τον υπάλληλό της Γιούργκεν Σνάιντερ, ο οποίος διέφυγε στις ΗΠΑ με 1 δισ. μάρκα αλλά συνελήφθη και εκδόθηκε στη Γερμανία.
Πώς έφτασε στο ζενίθ. Την επόμενη χρονιά, μετά τον γάμο της με τη βρετανική Morgan Grenfell, η Deutsche Βank άρχισε να θεωρείται κολοσσός στον χώρο των επενδυτικών τραπεζών παγκοσμίως. Επίσης υιοθέτησε τα αμερικανικά λογιστικά πρότυπα, εγκαταλείποντας την ευρέως διαδεδομένη στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη πρακτική να χρησιμοποιεί «κρυφά διαθέσιμα» για να καλύπτει τα φτωχά οικονομικά της αποτελέσματα σε περιόδους κάμψης. Ετσι αύξησε σημαντικά το κύρος της στις διεθνείς αγορές. Τη χρονιά εκείνη η τράπεζα προχωρεί σε μια ιδιαίτερα επωφελή επιχειρηματική κίνηση, διεισδύοντας στη χρυσοφόρα αγορά των αμερικανικών αμοιβαίων κεφαλαίων. Σήμερα η Deutsche Bank, όπως όλες οι μεγάλες τράπεζες με διεθνή παρουσία, αντιμετωπίζει το φάσμα του χωρισμού των επενδυτικών δραστηριοτήτων της.