[Διαστάσεις] Η πατρίς απαιτεί θυσίες

Το να επικαλούνται οι πολιτικοί τον πατριωτισμό των φορολογουμένων δεν είναι ποτέ καλό σημάδι. Ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί δήλωσε πρόσφατα στη «Μοντ» υπερασπιζόμενος την απόφαση της κυβέρνησής του να αυξήσει το ανώτατο κλιμάκιο φορολόγησης στο 75%: «Αυτό δεν αποτελεί τιμωρία αλλά ένα πατριωτικό μέτρο». Οπως εξήγησε, δίνεται μια ευκαιρία στους πλούσιους να κάνουν μια «ξεχωριστή συνεισφορά» στην επίλυση των οικονομικών προβλημάτων της Γαλλίας. Δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι θα του είναι ευγνώμονες.

Η Γαλλία παίρνει ένα μεγάλο ρίσκο αυξάνοντας πολύ περισσότερο από τους γείτονές της τη φορολογία των πλουσίων. Η αλήθεια όμως είναι ότι απλώς ακολουθεί στα άκρα μια νέα παγκόσμια τάση: ένα διεθνές κύμα εναντίον των πλουσίων που αναμορφώνει την πολιτική από την Ευρώπη έως τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Οπως γράφει ο Γκίντεον Ράχμαν στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ο βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον είναι έτοιμος να στρώσει το κόκκινο χαλί στους Γάλλους που θα θελήσουν να φορολογηθούν στη χώρα του. Ομως ακόμα και στη Βρετανία, όπου η ανώτατη φορολόγηση φθάνει το 45%, υπάρχει ένα νέο ανταγωνιστικό κύμα εναντίον των πλουσίων. Ακόμα και οι συντηρητικοί πολιτικοί δεν τολμούν να υπερασπιστούν τους μισθούς των τραπεζιτών. Στις ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα έχει κάνει την αύξηση της φορολογίας «των εκατομμυριούχων και των δισεκατομμυριούχων» βασικό θέμα της προεκλογικής του εκστρατείας – μη φανταστείτε κάτι υπερβολικό, θέλει να το φθάσει στο 39,6% από το 35% που είναι σήμερα. Οπως ο Φρανσουά Ολάντ επιτέθηκε στον Νικολά Σαρκοζί για το «μπλινγκ-μπλινγκ», το πολυτελές λαϊφστάιλ που ακολουθούσε, έτσι και ο Ομπάμα επιτίθεται διαρκώς στον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο για την προεδρία Μιτ Ρόμνεϊ για τους υπεράκτιους λογαριασμούς του και τα εκατομμύρια της φορολογικής του δήλωσης που δεν δίνει στη δημοσιότητα. Αυτές οι τακτικές φαίνονται ριψοκίνδυνες επειδή οι Αμερικανοί παραδοσιακά θαυμάζουν τους πλούσιους, όμως οι σύμβουλοι του Ομπάμα ξέρουν να διαβάζουν τις σφυγμομετρήσεις. Με ποσοστό 64% έναντι 33%, οι Αμερικανοί τάσσονται υπέρ της αύξησης φορολόγησης όσων κερδίζουν περισσότερα από 250.000 δολάρια ετησίως.

Οι πολιτικές ευαισθησίες για το χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των υπολοίπων δεν περιορίζονται στη Δύση. Η ιστοσελίδα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Μπλούμπεργκ πρόσφατα έκλεισε στην Κίνα, προφανώς ως τιμωρία για την έκδοση ενός άρθρου σχετικά με την οικογενειακή περιουσία του Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος σε μερικούς μήνες θα γίνει ο επόμενος πρόεδρος της Κίνας.

Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Οπως έγραψε πρόσφατα η Ζάνι Μπέντοους στον «Εκόνομιστ», «η πλειοψηφία των πολιτών του πλανήτη ζει σήμερα σε χώρες όπου το χάσμα μεταξύ πλουσίων και των υπολοίπων είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο ήταν πριν από μία γενιά». Αλλωστε τα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους: στις ΗΠΑ το ποσοστό του εθνικού εισοδήματος που πηγαίνει στο 1% των πιο πλούσιων τριπλασιάστηκε από 8% το 1970 σε 24% το 2007…