Η πλαζ της Βουλιαγμένης
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Χρόνια τώρα, έχω επιλέξει να κάνω τα μπάνια μου κάθε καλοκαίρι στην πλαζ της Βουλιαγμένης, την οποία μέχρι τώρα τη θεωρούσα ωραιότατη. Ιδίως για εμάς που μένουμε στο Κέντρο της Αθήνας είναι μια όαση, ένας τόπος αναψυχής μοναδικός που τόσο έχουμε ανάγκη, μιας και οι οργανωμένοι τόποι αναψυχής κοντά στην Αθήνα είναι σχεδόν ανύπαρκτοι.
Δυστυχώς όμως φέτος η πλαζ της Βουλιαγμένης είναι μόνο μια θλιβερή εικόνα και η ομορφιά της ανάμνηση. Τι να απαριθμήσει κανείς από τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί; Από την εγκατάλειψη ιδίως τα τελευταία δύο χρόνια; Φέτος όμως το κακό έχει παραγίνει.
Γιατί επιτρέπεται να παίζουν ρακέτες κατά μήκος της ακτής, χωρίς να υπολογίζουν ούτε τα παιδιά μας ούτε τους ηλικιωμένους που κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή από σοβαρό τραυματισμό; Τις προάλλες μάλιστα, μια κυρία τραυματίστηκε όταν το μπαλάκι χτύπησε τα γυαλιά της, με αποτέλεσμα να πάει άρον άρον στο νοσοκομείο.
Γιατί επιτρέπεται να παίζει η μουσική και μάλιστα πολύ δυνατά, την ώρα που εκεί πηγαίνουμε για να χαλαρώσουμε; Αντ’ αυτού δημιουργείται εκνευρισμός. Οταν πηγαίνουμε στις καντίνες και παραπονούμεθα, η απάντησή τους είναι «έχουμε εντολή να βάζουμε μουσική, και μάλιστα δυνατά». Ποιος δίνει αυτές τις εντολές και γιατί;
Δεν υπάρχουν φύλακες όπως υπήρχαν μέχρι πέρυσι και όλοι είμαστε εκτεθειμένοι στο έλεος των κλεφτών. Καθημερινά γίνονται κλοπές. Γιατί ζητείται εισιτήριο από τους συνοδούς των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες; Με αυτό τον τρόπο δεν καταλαβαίνουν ότι αποκλείονται από την πλαζ οι άνθρωποι αυτοί; Οταν υποχρεώνεται ο συνοδός να πληρώνει εισιτήριο, είναι δώρον άδωρο το ελευθέρας για τα Αμεα.
Τα αποδυτήρια είναι ένας χώρος απλησίαστος από τη βρωμιά που αναδύεται. Εξηγήστε μας ακόμη σας παρακαλώ, τα 4 ευρώ που πληρώνουμε είσοδο γιατί τα πληρώνουμε; Για την ομπρέλα και την πολυθρόνα; Δεν νομίζετε ότι σε τέτοιες εποχές είναι πολλά ή εν πάση περιπτώσει θα μπορούσε να προσφέρεται λύση στα υπάρχοντα θέματα, με αυτή την τιμή του εισιτηρίου.
Google news
