«Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι και επιχειρηματίας»

«Υοu are my destiny», «Diana», «Put your head on my shoulder». Μόνο οι επιτυχίες του αρκούν για να στηθεί ένα νοσταλγικό πάρτι της δεκαετίας του ’60. Αν προσθέσει κάποιος και το «My way» του Φρανκ Σινάτρα – καθώς εκείνος έγραψε τους αγγλικούς στίχους – και την επιτυχία του Τομ Τζόουνς «She is a lady» που επίσης συνέθεσε, τότε είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος για ποιον λόγο ακόμη ο Πολ Ανκα, στα 71 του, έχει φανατικούς θαυμαστές.

Αν και χρόνια στο κουρμπέτι, πάντως, ο καναδός τραγουδιστής αποκαλύπτει πως ο Αντι Γουόρχολ τού έδειξε ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι και επιχειρηματίας. «Μου επιβεβαίωσε αυτό που διαισθανόμουν», λέει σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του στην ισπανική «Ελ Παΐς». «Οταν έφτιαξε το εξώφυλλο για τον δίσκο “The painter” (1976), θέλησα να μου πουλήσει κι άλλους πίνακες σε καλύτερη τιμή. Ξαφνικά σταμάτησε να είναι φιλικός και κοινωνικός. Εμοιαζε αμήχανος και προσβεβλημένος, αλλά στην πραγματικότητα όλο αυτό ήταν τακτική διαπραγμάτευσης».

Κόντρα σε πολλά από τα στερεότυπα των καλλιτεχνών, ο Πολ Ανκα έχει γυρίσει την πλάτη του στις δισκογραφικές εταιρείες και η τελευταία του δουλειά με ντουέτα πωλείται μόνο μέσω Διαδικτύου και σε χώρους όπου εμφανίζεται. Οχι έχει πει επίσης στα ναρκωτικά, όπως αποκαλύπτει, διότι στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με τον ροκ σταρ Φράνκι Λάιμον. «Επαιρνε ηρωίνη. Κάθε φορά που μου πρόσφεραν κάτι, θυμόμουν το τέλος του», λέει ο Πολ Ανκα. Και όσο για τα άμεσα σχέδιά του; Σκοπεύει να ολοκληρώσει την αυτοβιογραφία του, που δεν θα έχει όμως πικάντικες λεπτομέρειες διότι δεν θέλει να εκθέσει τις γυναίκες της ζωής του. «Προτιμώ να διατηρήσω ένα μυστήριο παρά να προσφέρω μεγάλες αποκαλύψεις», καταλήγει.