[Προβολείς] Δημοκρατικό δικαίωμα

Δημοκρατία είναι εκείνο το υπέροχο πολίτευμα που σου επιτρέπει, χωρίς απολύτως καμία συνέπεια, να τη λοιδορείς και να την αμφισβητείς. Να την περιφρονείς ή να την αποκαλείς χούντα. Να της πετάς όλα τα αποθέματα που διαθέτεις σε αμετροέπεια ή να βγάζεις πάνω της το επαναστατημένο σου άχτι. Είναι ευτύχημα και μάλλον πρέπει να εκληφθεί ως δείγμα υψηλής δημοκρατικής συνείδησης το γεγονός ότι κάποια κόμματα τίμησαν την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα εξασκώντας ακριβώς αυτό το δημοκρατικό τους δικαίωμα. Από αυτήν την άποψη, τα κόμματα στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και του ρόλου τους ως θεσμικά στοιχεία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Η άσκηση αυτού του δικαιώματος ειδικά αυτή την ημέρα ήταν πολλαπλώς χρήσιμη. Γιατί έτσι εμείς, οι κοινοί πολίτες, μάθαμε ότι το Αρμα Πολιτών, κόμμα του οποίου ηγείται ο Γιάννης Δημαράς, ζει σε μια Δημοκρατία εντός εισαγωγικών. Είναι μια «Δημοκρατία» για την οποία «ο λαός αγωνίστηκε αλλά ποτέ δεν ήρθε». Για τον ομόσταβλο του κ. Δημαρά και επικεφαλής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνο Καμμένο, ο ελληνικός λαός στερείται την ελευθερία του. Επομένως, «δεν μπορούμε να μιλάμε πανηγυρικά για αποκατάσταση της Δημοκρατίας». Στα μάτια του ΚΚΕ, πάλι, «η Δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε μετά την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας είναι ταξική» (αλλά πάντως Δημοκρατία εκτός εισαγωγικών). Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ, κόμμα που δεν ενδιαφέρεται τόσο για την ανάληψη της διακυβέρνησης όσο για την κατάληψη της εξουσίας, αφού – λέει ο αρχηγός του – αυτή η τελευταία περιλαμβάνει τον έλεγχο των τραπεζών και των Μέσων Ενημέρωσης, διακρίνει συρρίκνωση της Δημοκρατίας «μέσα σε ένα πλαίσιο καταστολής των πολιτικών δικαιωμάτων».

Το γεγονός ότι η Δημοκρατία ανέχεται την άσκηση ακόμη και αυτού του δημοκρατικού δικαιώματος δεν σημαίνει ότι δεν πληγώνεται κιόλας. Γιατί η Δημοκρατία είναι ευαίσθητο πλάσμα. Μπορεί να τραυματιστεί ακόμη και από ένα γιαούρτι – και πολύ περισσότερο από την εκκωφαντική σιωπή που ακολουθεί την εκτόξευση του κεσέ. Ας το λάβουν κάποια στιγμή υπόψη τους τα κόμματα κι αυτό. Οχι τίποτε άλλο. Αλλά επειδή εκείνη η έρημη η ΔΗΜΑΡ, που λέει στη δική της ανακοίνωση ότι η Δημοκρατία απαιτεί αίσθημα ευθύνης για να γίνει πιο ισχυρή και ότι η βία είναι πάντα φασιστική, ακούγεται σαν παραφωνία.