«Κάτω τα χέρια από
όσους χρωστούν»
«Δεν χρωστάνε η Ελλάδα και η Ιταλία. Οι άλλοι μας χρωστάνε», λέει ο ιταλός κωμικός Ρομπέρτο Μπενίνι (εδώ κατά την αναγόρευσή του ως επίτιμου διδάκτορα στο ΑΠΘ)
«Τη λέξη υπεροχή εμείς, οι Iταλοί, την επινοήσαμε. Εμείς εφηύραμε την επιταγή, τα οικονομικά, τις τράπεζες. Την εποχή του Δάντη, όταν δεν είχαμε ακόμη γλώσσα και κράτος, ανακαλύψαμε το ταμείο, την πίστωση και το χρέος. Δανείσαμε χρήματα σε βασιλιάδες και πάπες» λέει με τον γνωστό παραληρηματικό του τρόπο ο βραβευμένος με Oσκαρ ιταλός κωμικός Ρομπέρτο Μπενίνι. Και καταρτίζει έναν τεράστιο κατάλογο με όσα η Ιταλία προσέφερε στην ανθρωπότητα, υπό τον τίτλο «Ωδή στην Ιταλία».
«Δώσαμε ονόματα στις νότες και στον ρυθμό. Ανακαλύψαμε το πιάνο, το βιολί και τη βιόλα. Αν παίζονται σε όλον τον κόσμο είναι επειδή υπάρχουμε εμείς, οι Ιταλοί» συνεχίζει.
Στους Ιταλούς οφείλουμε ακόμη – πάντα σύμφωνα με τη λίστα του Ρομπέρτο Μπενίνι – την ύπαρξη των υδραγωγείων και των υπονόμων, των λουτρών, της υγιεινής και της καθαριότητας. Κι αν ακόμη χάρη σε εκείνους χρησιμοποιούμε μαχαιροπίρουνα και χαρτοπετσέτες, οι Ιταλοί βρίσκουν την ευκαιρία εν μέσω κρίσης να διορθώσουν και μια ιστορική αδικία. Να εξηγήσουν στην παγκόσμια κοινότητα πως «το σύγχρονο φιλί, εκείνο με τη γλώσσα, δεν είναι “γαλλικό” όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται αλλά ιταλικό, διότι η Αικατερίνη των Μεδίκων ήταν εκείνη που το έμαθε στον Ερρίκο Β’!».
Το σονέτο «χωρίς το οποίο δεν θα υπήρχε καν ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ», όπως και η λυρική μουσική, ο πρώτος σύγχρονος καλλιτέχνης, ο Τζιότο, ο πρώτος διανοούμενος ο Βοκκάκιος, η Αναγέννηση, το μπαρόκ, ο μανιερισμός και οι πολιτικές επιστήμες με τον Νικολό Μακιαβέλι έχουν όλα τους ιταλική υπογραφή. Ακόμη και η Αμερική, καθώς «ένας Ιταλός την ανακάλυψε και μερικά χρόνια αργότερα ένας άλλος Ιταλός τής έδωσε το όνομά του».
Ομως ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Ρομπέρτο Μπενίνι στην «Ωδή» του που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Panorama» δεν στέκεται μόνο στο παρελθόν της Ιταλίας, θεωρεί πως και σήμερα είναι μεγάλη η παγκόσμια προσφορά της. «Ο Ρέντσο Πιάνο είναι ο Μπρουνελέσκι της εποχής μας, ο Κλάουντιο Αμπαντο είναι ο μεγαλύτερος μαέστρος του κόσμου, ο Φεντερίκο Φελίνι υπήρξε ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης. Η Φεράρι είναι το σύμβολο του πιο ωραίου αυτοκινήτου που κυκλοφορεί. Ο Ενιο Μορικόνε κινείται ανάμεσα στην κλασική μουσική και την πoπ, μεταξύ του Τζιάκομο Πουτσίνι και του Τζίμι Χέντριξ. Ο Ουμπέρτο Εκο είναι ο σπουδαιότερος διανοούμενος εν ζωή στον κόσμο. Ο Τζόρτζιο Αρμάνι είναι ο Μιχαήλ Αγγελος της μόδας… Κατά συνέπεια είμαστε γενναιόδωροι εμείς οι Ιταλοί. Τόσα δώρα προσφέραμε στην ανθρωπότητα» καταλήγει, αν και υποστηρίζει πως θα μπορούσε να συνεχίσει διά μακρών τον κατάλογό του.