Σύγχρονη κιβωτός για σπάνια είδη

Δεν χρειάζεται να ταξιδέψει κανείς σε μακρινούς εξωτικούς προορισμούς για να θαυμάσει από κοντά μερικά από τα απειλούμενα είδη του ζωικού βασιλείου. Φροντίζουν για αυτό κάποιοι από τους πιο πλούσιους σε ποικιλία ζωολογικούς κήπους στον κόσμο. Ενας από αυτούς είναι ο ζωολογικός κήπος της Ζυρίχης, ο οποίος ιδρύθηκε το 1929. Ανάμεσα στα ζώα που φιλοξενεί βρίσκονται είδη που σπανίζουν πλέον στο φυσικό τους περιβάλλον. Ο ζωολογικός κήπος αποτελεί καταφύγιο για περισσότερα από 300 είδη από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη – από τα Ιμαλάια μέχρι τη Μαδαγασκάρη. Τα ζώα φιλοξενούνται σε χώρους που μοιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με το φυσικό τους περιβάλλον. Μάλιστα, ο ζωολογικός κήπος της Ζυρίχης συμμετέχει σε περισσότερα από 50 προγράμματα αναπαραγωγής σπάνιων ζώων.

Κοάτι vs αρκούδων
Παιχνιδιάρικα, ατρόμητα και ζωηρά, τα κοάτι (Nasua Nasua) – με σήμα κατατεθέν τη μεγάλη τους ουρά – δεν φοβούνται να πλησιάσουν τους ανθρώπους. Ανήκουν στην οικογένεια των ρακούν και προέρχονται από τη Λατινική Αμερική. Τα κοάτι της φωτογραφίας είναι μόλις λίγων μηνών και έχουν ήδη επιδείξει την απαράμιλλη τόλμη τους. Αρχισαν να κυνηγούν τις συγκατοίκους τους, τις διοπτροφόρες αρκούδες, οι οποίες ζυγίζουν γύρω στα 200 κιλά. Τα χαριτωμένα ζωάκια θεωρούνται δεινοί κολυμβητές.

Ο μουστακαλής αυτοκράτορας
Ο μουστακαλής πίθηκος της φωτογραφίας ονομάζεται αυτοκρατορικός ταμαρίνος (Saguinus Imperator Subgrisescens). Φημολογείται ότι το όνομά του το πήρε από τον γερμανό αυτοκράτορα Γουλιέλμο Β’. Το συμπαθητικό μαϊμουδάκι ζει στα δάση του Αμαζονίου και εκτός από τα εντυπωσιακά μακριά κατάλευκα μουστάκια του, ξεχωρίζει για την ουρά του η οποία ξεπερνά σε μήκος το μικροσκοπικό του σώμα! Η αποψίλωση των τροπικών δασών έχει συμβάλει στη δραματική μείωση του αριθμού των αυτοκρατορικών ταμαρίνων.

Ο κόκκινος «Κέρμιτ»
Ο βάτραχος-ντομάτα (Dyscophus Guineti) ενδημεί στη Μαδαγασκάρη και είναι μόνο ένα από τα τουλάχιστον 240 είδη βατράχων που απαντούν αποκλειστικά στο εξωτικό νησί. Ο κόκκινος «Κέρμιτ» εμφανίζεται κυρίως κατά την περίοδο των βροχών ενώ τον χειμώνα εξαφανίζεται ακόμα και μέσα στο χώμα περιμένοντας την πριγκίπισσά του να τον μεταμορφώσει με ένα φιλί σε πριγκιπόπουλο. Τα κοντά του πόδια τον εμποδίζουν από το να χοροπηδάει αλλά είναι πολύ ικανός στην κολύμβηση και στο σκαρφάλωμα.

Γλίτωσε από την εξαφάνιση
Ενα από τα στολίδια του ζωολογικού κήπου της Ζυρίχης είναι η συνοφρυωμένη ριγωτή Ντάμπα (Paretroplus Menarambo) της φωτογραφίας. Το εξωτικό ψάρι, που δεν φαίνεται να απολαμβάνει τα φλας των φωτογράφων, έχει πολλούς λόγους να ανησυχεί καθώς σύμφωνα με τη Διεθνή Ενωση για την Προστασία της Φύσης ανήκει στα πλέον απειλούμενα είδη. Μάλιστα για περισσότερο από μια δεκαετία θεωρούνταν εξαφανισμένο από το φυσικό του περιβάλλον και διασωζόταν μόνο σε μερικά ενυδρεία.

Η λεοπάρδαλη του χιονιού
Ο μικρός Μόχαν, η λεοπάρδαλη του χιονιού (Uncia Uncia), γεννήθηκε μόλις πριν από τρεις μήνες στον ζωολογικό κήπο της Ζυρίχης. Μη σας ξεγελάει όμως η μειλίχια φατσούλα του. Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού μπορεί να ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια των αιλουροειδών, αλλά είναι επιθετικά σαρκοβόρα τα οποία μπορούν να σκοτώσουν ζώα τριπλάσια και τετραπλάσια σε μέγεθος από εκείνα. Οι συνήθως μοναχικές και άπιαστες αυτές «γάτες» κατοικούν σε δύσβατες και απόμακρες περιοχές και είναι είδος προς εξαφάνιση. Ο μικρός Μόχαν, είχε την τύχη, πράγμα σπάνιο για το είδος του, να απολαύσει τους πρώτους μήνες της ζωής του την προσοχή του μπαμπά του, ο οποίος τον είχε στην… αγκαλιά του συνεχώς και είχε αναλάβει και τον καθημερινό καθαρισμό του.