Στίγμα
5 λεπτά
Κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα
Γράφω, γράφεις, γράφει. Αυτός που γράφει τελευταία, για την ακρίβεια ένας ακόμη που γράφει τελευταία, είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου (φωτογραφία επάνω). Ο πρώην υπουργός, που ως υπουργός Οικονομικών συνέδεσε το όνομά του με την πιο κρίσιμη περίοδο της προσπάθειας να διασωθεί η χώρα αποφάσισε να μεταφέρει σε βιβλίο τις εμπειρίες του, αλλά και τις θέσεις του για την κρίση. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στα αγγλικά από ξένο οίκο, και φυσικά θα μεταφραστεί στα ελληνικά.
– Θα είναι αποκαλυπτικό; ρώτησα τον (υποψήφιο) συγγραφέα.
– Αν εννοείς πράγματα που δεν είναι γνωστά, όχι. Τα περισσότερα που είχαν συμβεί τότε, έχουν γραφεί ή ανακοινωθεί. Θα έχει όμως τον χαρακτήρα ντοκουμέντου.
Συμφώνησα. Γράφει βιβλίο ένας από τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου που θα σημαδέψει την πορεία της χώρας για πολλά χρόνια. Είναι δυνατόν να μην είναι ντοκουμέντο;
Εννοείται ότι το βιβλίο θα περιλαμβάνει και πλήθος στοιχεία που θα τεκμηριώνουν τις θέσεις του πρώην υπουργού. Οπερ έδει δείξαι, που λένε…
«Συγγνώμη, πρέπει να φύγω»
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος παραθερίζει στη Σέριφο, βρέθηκε για λίγες ώρες χθες στη Σάμο προκειμένου να μετάσχει στο Συμπόσιο της Σύμης, που δεν ευτύχησε να ολοκληρωθεί λόγω της μεγάλης πυρκαγιάς στην Αχαΐα. Ο Παπακωνσταντίνου (Παπακ. για τους φίλους) μίλησε στο Συμπόσιο για τις πτυχές της ελληνικής κρίσης, αλλά λίγο προτού κλείσουν οι εργασίες του Συμποσίου και εκδοθούν τα συμπεράσματα, ο Γιώργος (Παπανδρέου) είπε ένα «συγγνώμη, πρέπει να φύγω» και έτρεξε να βρει θέση στο πρώτο αεροπλάνο για Αθήνα. Μία θέση υπήρχε κενή – ο Παπακ. είχε ήδη κλείσει τη δική του – και ο Γιώργος πέταξε για Αθήνα, ώστε στη συνέχεια να μεταβεί στην Πάτρα για τη φωτιά.
Αναμενόμενο. Βουλευτής Αχαΐας είναι πλέον, κάπως πρέπει να δικαιολογήσει αυτόν τον τίτλο. Οι δικοί του μου έλεγαν ότι, προτού πάρει την απόφαση να πάει από τη Σάμο στην Πάτρα, είχε μιλήσει δυο-τρεις φορές στο τηλέφωνο με τον περιφερειάρχη Απόστολο Κατσιφάρα. Και με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νίκο Δένδια μίλησε. Αλλά δεν είδα να επηρεάζει σε κάτι αυτό τη φωτιά, η οποία συνεχιζόταν ακάθεκτη έως αργά το βράδυ…
Η κατηγορία των «επιτόπου»
Αστειεύομαι – αν μπορεί να γίνει χιούμορ με μια πραγματικά τραγική κατάσταση, όπως αυτή. Αλλά εξανίσταμαι κάθε φορά που εμφανίζονται οι «επί τόπου». Οι «επιτόπου» είναι μια ειδική κατηγορία πολιτικών που εμφανίζονται όπου υπάρχει καταστροφή προκειμένου να δουν οι γύρω, συνήθως πληγέντες από την καταστροφή, ότι ενδιαφέρονται. Αλλά, αν ενδιαφέρονταν, θα είχαν κάνει κάτι για να προλάβουν την καταστροφή, έτσι δεν είναι; Επίσης, δεν αντιλαμβάνομαι τι νόημα έχει κάθε που συμβαίνει μια πυρκαγιά ο αρμόδιος υπουργός να μεταβαίνει στο κέντρο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής. Τι ακριβώς κάνει εκεί ο υπουργός; Παρακολουθεί αν κάνουν καλά τη δουλειά τους οι πυροσβέστες ή δίνει εντολές για το πώς θα την κάνουν; Φαντάζομαι ότι θα αναγνωρίζει πως εκείνοι γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, και τον ίδιο βεβαίως, πώς να σβήνουν τις πυρκαγιές…
Δεν μιλάω, δεν μιλάω
Το αριστερό αγόρι Αλέξης, στο πλαίσιο της πάντα «υπεύθυνης» αντιπολίτευσης που ασκεί, έριξε πόρτα στην τρόικα, πράγμα το οποίο θα μπορούσα να το θεωρήσω και λογικό, από τη στιγμή που έπειτα από πολλές παλινωδίες και προεκλογικά πισωγυρίσματα έχει επανέλθει στη σκληρή γραμμή της κατάργησης του Μνημονίου. Αλλά το αγόρι έκανε δήλωση, σύμφωνα με την οποία δεν συναντάται με τους Τόμσεν, Μορς και Μαζούχ διότι «είναι εντεταλμένοι υπάλληλοι»!
Σπεύδω να επισημάνω ότι δεν πρωτοτυπεί. Προηγήθηκαν διάφοροι νεοδημοκράτες επί Καραμανλή που αρνούνταν να συνομιλήσουν με «χαμηλόβαθμους υπαλλήλους» των Βρυξελλών για τον «βασικό μέτοχο» – μέχρι που εισέπραξαν μια μεγαλόπρεπη ήττα και ήρθαν στα ίσια τους…
Το ατύχημα
Θέλω κι εγώ με τη σειρά μου να χαιρετίσω την αγαστή συνεργασία των τριών κομμάτων που απαρτίζουν τον κυβερνητικό συνασπισμό, στο θέμα της στελέχωσης των υπουργείων με νέους γενικούς γραμματείς. Τηρήθηκαν οι αναλογίες, επιβραβεύθηκαν ικανοί, άλλοι παρέμειναν, άλλοι αναβαθμίστηκαν, γενικά μια χαρά όλα. Και βολεύτηκαν και μερικοί πολιτευτές που λογικά θα έμεναν άνεργοι. Οπως για παράδειγμα ο νέος γενικός γραμματέας Τουρισμού Τάσος Λιάσκος, με τον οποίο δεν έχω τίποτε εννοείται, αλλά δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι είχε ένα «ατύχημα» πριν από οκτώ ακριβώς χρόνια, όταν υπηρετούσε ως υφυπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ο διευθυντής του γραφείου του είχε πιαστεί, έπειτα από καταγγελία επιχειρηματία που δραστηριοποιούνταν στον χώρο των καζίνων, με τη «γίδα στην πλάτη» και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Ο Λιάσκος παρέμεινε στην κυβέρνηση, αλλά έφυγε στον επόμενο ανασχηματισμό. Τώρα επιστρέφει στον ίδιο χώρο. Σχόλια δεν κάνω…
Εγώ τι κάνω;
Σχόλιο θα κάνω γιατί από αυτή την κυβέρνηση απουσιάζουν πολύ δικά μου πρόσωπα – τακτικοί πελάτες των μέσων ενημέρωσης και του δικού μας. Ο ένας είναι το εκλεκτό τέκνο των Ιωαννίνων (όπως θα έγραφαν παλιά και οι δημοσιογράφοι) Κώστας Τασούλας, ο οποίος κανείς δεν κατάλαβε γιατί έμεινε εκτός. Ούτε και ο ίδιος, παρότι τον κάλεσε πρόσφατα ο πρόεδρος Αντώνης και του «εξήγησε» – φαντάζομαι σε γλώσσα καταληπτή, αλλιώς γιατί;
Ο δεύτερος είναι ο υπεύθυνος του τομέα Προστασίας του Πολίτη για μεγάλο διάστημα Θανάσης Νάκος, ο οποίος δεν φτάνει που δεν έγινε υπουργός (αντ’ αυτού Δένδιας…), αλλά είδε και τη «μισητή» Ζέττα Μακρή να ορίζεται γενική γραμματέας Ισότητας των δύο Φύλων (άλλη βλακώδης ελληνική εφεύρεση αυτή• χρειάζεται ειδική γραμματεία για να προωθήσει την ισότητα των δύο φύλων, λες και χρήζει προστασίας η ισότητα). Το τρίτο πρόσωπο είναι ασφαλώς ο αγαπημένος Γιάννης Μιχελάκης, που σήκωσε όλο το βάρος του… σεμνού προεκλογικού αγώνα της Νέας Δημοκρατίας και ακόμη να συνέλθει από την ημέρα που συγκροτήθηκε η κυβέρνηση. Θα του δώσουν, του είπαν, το Ινστιτούτο Καραμανλή, αλλά κανείς δεν του εξήγησε τι να το κάνει…
Και άλλες «προδοσίες»
Κλείνω με Ακη, που είναι, πληροφορήθηκα, σε κακό χάλι από προχθές που ολοκληρώθηκε η συμπληρωματική απολογία του ξαδέλφου του Νίκου Ζήγρα στον ανακριτή. Ανθρωπός του μου είπε ότι περιμένει και άλλες «προδοσίες»• και πως «δεν πρόκειται να λυγίσει» μπροστά στο «σχέδιο συνωμοσίας». Και μένα γιατί όλα αυτά μου λένε ότι δύσκολα θα αντέξει ο ίδιος…














