Δίκτυο

Το τρόπαιο στο Μουσείο της Ακρόπολης

Κινδύνευσε να ξενιτευτεί, όπως τα Γλυπτά του Παρθενώνα, αλλά αγαθή τύχη κατάφερε να επιστρέψει στα πάτρια χάρη στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος που κατάφερε να το αγοράσει σε δημοπρασία και να το επαναπατρίσει. Ο λόγος για το ασημένιο κύπελλο το οποίο κέρδισε ο πρώτος μαραθωνοδρόμος Σπύρος Λούης στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα (φωτογραφία). Το πολύτιμο κειμήλιο, αν και εξαρχής ήταν γνωστό πως θα εκτεθεί στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος που θα ολοκληρωθεί το 2015, δεν θα παραμείνει αθέατο έως τότε. Πρώτη του στέγη θα αποτελέσει από τον Σεπτέμβριο και για έναν χρόνο το Μουσείο Ακρόπολης, όπου θα εκτεθεί συνοδεία ενημερωτικού οπτικοακουστικού και έντυπου υλικού. Στο μεταξύ οι νέοι ιδιοκτήτες του κυπέλλου θα αναζητούν και άλλους κατάλληλους χώρους όπου θα μπορεί να φιλοξενηθεί ώσπου να καταλήξει στη μόνιμη θέση του. Μια κίνηση που όχι απλώς αποτελεί παράδειγμα για τις ωραίες πρωτοβουλίες και συνέργειες μεταξύ φορέων, αλλά αποδεικνύει για ακόμη μία φορά την αναγκαιότητα για ελευθερία κινήσεων των μουσείων, ώστε να μπορούν να αποφασίζουν μόνα τους για τις δράσεις τους (το Μουσείο Ακρόπολης είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου) και όχι να είναι άμεσα εξαρτημένα από την κεντρική πολιτική ηγεσία.

Μ.Α.

Τα παραμύθια στους δρόμους

Δεν είναι μόνο η μουσική που ταξιδεύει τα καλοκαίρια. Είναι και τα παραμύθια. Είτε μέσω της τέχνης της αφήγησης είτε μέσω θεάτρου και κουκλοθεάτρου, τα παραμύθια παίρνουν τα… βουνά (και τις θάλασσες) και δίνουν ραντεβού σε ανοιχτούς χώρους, αυλές, κήπους, σινεμά, κάτω από τον έναστρο ουρανό. Το Εργαστήρι Μαιρηβή είναι χρόνια στον χώρο και στοχεύει στην έρευνα, στην εξάπλωση και στη διεύρυνση της τέχνης του κουκλοθεάτρου. Εφέτος έχει ετοιμάσει τον «Μισοκοκοράκο» με κούκλες «μαρότες» (σημαίνει κούκλες φτιαγμένες ειδικά για το έργο, από ξυλοπολτό, με άκρα ξυλόγλυπτα). Η Μιρέλα Κατσά, η Μαιρηβή Γεωργιάδου και ο Φίλιππος Φέρτης δίνουν το πρώτο ραντεβού στις 26 του μήνα στον Πύργο Μπαζαίου στη Νάξο για να μας παίξουν μια ιστορία βασισμένη σε λαϊκό παραμύθι. Δεν υπάρχει παραμύθι που να μην είναι αλληγορικό, ούτε ήρωας παραμυθιού που δεν έχει κάτι από τους ήρωες της δικής μας καθημερινότητας. Ο μισοκοκοράκος είναι μικροκαμωμένος και καχεκτικός. Κανένας δεν τον θέλει. Κανένας δεν του δίνει σημασία. Κι εκείνος φεύγει από το σπίτι του για να βρει μόνος την τύχη του – και η τύχη έρχεται και του χτυπάει την πόρτα. Και για να μην ξεχνιόμαστε, ένα καλοπαιγμένο (παιδικό) κουκλοθέατρο, δεν αποκλείεται να αρέσει σε όλους…

Χ.Π.