Στίγμα

Χρήμα, χρήμα, χρήμα – κατά το money, money, money των Αμπα από το μιούζικαλ «mama mia» – εμφανίζεται πλέον από παντού. Δεν πρόκειται για ανέκδοτο, αλλά για το καλό νέο της ημέρας, το οποίο θα φτιάξει τη διάθεση των τραπεζιτών ώστε με ανακούφιση πλέον να απολαύσουν και αυτοί ένα χαρούμενο καλοκαίρι στην ακριτική… Μύκονο: επιστρέφουν τα λεφτά στις τράπεζες! Δηλαδή, το χρήμα που κρυβόταν παντού, από ψυγεία και καναπέδες μέχρι μαξιλάρια και σεντούκια, επανέρχεται με σταθερό ρυθμό στις τράπεζες. Σε λιγότερο από έναν μήνα από τις εκλογές, μου ανέφερε ανώτερος – πιο ανώτερος δεν γίνεται – τραπεζίτης της χώρας, έχουν επιστρέψει στις τράπεζες πάνω από 6 δισ.!

Αντε με το καλό και τα υπόλοιπα 60 δισ. που έχουν ξενιτευτεί…

Μίλησα για χρήμα, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην ηρωική

απόφαση του προέδρου Βαγγέλη να εγκαταλείψει εν μέσω καύσωνος το άψογο, από πλευράς κλιματισμού και όχι μόνο, γραφείο του στην οδό Ιπποκράτους και να επισκεφθεί τον διοικητή της τράπεζας της Ελλάδος Γιώργο Προβόπουλο στο γραφείο του. Πολλές λεπτομέρειες για τη συζήτηση δεν έμαθα, αλλά αν υποθέσετε ότι μίλησαν για την εγχώρια και την ευρωπαϊκή κρίση, θέματα τα οποία πλέον ο πρόεδρος Βαγγέλης παίζει στα δάχτυλα, δεν πρόκειται να σας διαψεύσει κανείς. Ούτε εγώ φυσικά. Που το μόνο που κατάφερα να μάθω είναι ότι δεν υπάρχει τίποτε νεότερο για την ένταξη και της Ελλάδας στη συμφωνία των Βρυξελλών για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Μόνο ευχολόγια. Αν συνέβαινε πάντως, θα χρειάζονταν μόνο 30 δισ., και όχι 50, όπως κατά κόρον αναφέρεται…

Τι είναι 30 δισ.; Τίποτε δεν είναι. Ψίχουλα μπροστά στα 360 που χρωστάμε. Το λέω για να επισημάνω πόσο λιγότερα… ψίχουλα (λέμε τώρα) είναι μπροστά τους τα κάπου 2 δισ. περικοπές που πρέπει να γίνουν στον τομέα της υγείας. Πλην όμως ο υπουργός Ανδρέας Λυκουρέντζος στο έγγραφο που έστειλε στο υπουργείο Οικονομικών (και κοινοποιήθηκε για τα «περαιτέρω» στο Μέγαρο Μαξίμου), ανέφερε ότι το πολύ που μπορεί να περικόψει είναι 300 εκατομμύρια σε δύο χρόνια, ήτοι 150 εκατομμύρια ετησίως.

Εννοείται ότι έλαβε με τον ίδιο… ταχυδρόμο το έγγραφο, και όταν του τηλεφώνησαν από το Μέγαρο Μαξίμου δήλωσε ότι παρά τις «δυσκολίες» που αντιμετωπίζει «θα κάνει αυτό που πρέπει». Τι χρειαζόταν τότε όλο αυτό, δεν έχω καταλάβει. Οπως και το άλλο, με τον Αντώνη Μανιτάκη, τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, που του ζητούσαν 2,1 δισ. περικοπές και αντιπρότεινε…100 εκατομμύρια. Τα υπόλοιπα 2 δισ. φαντάζομαι (φαντάζεται μάλλον…) ότι θα μας τα χαρίσει η τρόικα…

Κόψε από εδώ, κόψε από εκεί, αν κυριαρχεί μια λέξη στη ζωή μας, είναι οι περικοπές. Στη ζωή όλων δε. Παράδειγμα το Συμπόσιο της Σύμης που εφέτος πραγματοποιείται στη Σάμο. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν οι ίδιοι να καταβάλουν τα έξοδα για τη συμμετοχή τους. Η ανταπόκριση δεν ήταν μεγάλη. Και από προσωπικότητες, όσο να πεις, λείπουν τα λαμπρά ονόματα – αν υποψιαστώ ότι όλοι αυτοί που κατά καιρούς μετείχαν στο Συμπόσιο το έκαναν για διακοπές στην τράκα, θα χάσω πάσα ιδέα…

Μέχρι να τη χάσω την ιδέα, επισημαίνω απλώς ότι μεθαύριο Πέμπτη συγκαλείται στη Σάμο, στο ίδιο ξενοδοχείο, σύσκεψη του προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς με την Επιτροπή Στίγκλιτς η οποία ασχολείται με την εκπόνηση προτάσεων για διέξοδο από την κρίση. Ενημερώνω τους πολυπληθείς οπαδούς του αμερικανοεβραίου νομπελίστα ότι παρά τις επίμονες προσπάθειες του Γιώργου να παραστεί, δεν θα μετάσχει. Προφανώς ο κ. Στίγκλιτς πάει να σώσει άλλους…

Ο Γιώργος είναι στη Σάμο και διαβουλεύεται για την κρίση με όσους, λίγους, μετέχουν στο Συμπόσιο, αλλά στην Αθήνα η αδελφή του Σοφία θυμήθηκε τον πατέρα τους Ανδρέα. Σε σεμνή εκδήλωση που έγινε στο Ιδρυμα Γεώργιος Παπανδρέου, στο οποίο δεν το ήξερα, αλλά είναι πρόεδρος, «μερικοί φίλοι» της οικογένειας συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τον αείμνηστο με αφορμή τα 16 χρόνια από τον θάνατό του. Η Σοφία διάβασε επιστολές του πατέρα της προς τον παππού της, μια από τις οποίες ήταν ιδιαίτερα συγκινητική – ένα γράμμα του 9χρονου Ανδρέα προς τον ασθενούντα Γεώργιο Παπανδρέου, που ξεκινούσε με την προσφώνηση «Μπαμπάκα μου».

Μελέτησα τις φωτογραφίες από την εκδήλωση και διέκρινα τον αειθαλή πρόεδρο Απόστολο Κακλαμάνη να παρακολουθεί με προσοχή, σε αντίθεση με τον συγγραφέα Νίκο (Παπανδρέου) ο οποίος μιλούσε στο κινητό…

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης του ΣΥΡΙΖΑ αντιθέτως μίλησε στο ραδιόφωνο (στον Real FM). Και μεταξύ πολλών άλλων τα οποία δεν σχολιάζω έτεινε ουσιαστικά τον δείκτη στον Βαγγέλη Βενιζέλο για να τον… επαναφέρει στην τάξη. Κατά τον κ. Παπαδημούλη, ο οποίος προφανώς έχει προσβληθεί από την αλαζονεία του αριστερού αγοριού και μια οίηση η οποία ασφαλώς δεν τον τιμά, «ο κ. Βενιζέλος οφείλει να καταλάβει ότι είναι ένας μικρομεσαίος κυβερνητικός εταίρος»!

Στην Ηπειρο, από όπου κατάγεται και ο κ. Παπαδημούλης, έχουμε διάφορες παροιμίες που μπορούν να αποδώσουν συμπεριφορές αυτού του είδους, αλλά προτιμώ να μην τις καταγράψω. Αλλωστε δεν έχει νόημα. Τις γνωρίζει καλά και ο ίδιος…

Και για την περίπτωση του κ. Γιάννη Πανάρετου έχουμε παροιμίες στην Ηπειρο, μια-δυο από τις οποίες θυμήθηκα χθες όταν μου έστειλε τις προτάσεις του για τη βελτίωση του open gov, στις οποίες είχε καταλήξει τον Δεκέμβριο του 2010! Οπως μου επισήμανε στο σχετικό mail που μου έστειλε, οι προτάσεις αυτές προέκυψαν έπειτα από έναν χρόνο εφαρμογής του σχετικού σχεδίου. Αγνοώ γιατί τις κοινολογεί τώρα. Πιθανόν να έχει να κάνει η πρωτοβουλία του με το γεγονός ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό και επιθυμεί να συνεισφέρει στην προσπάθεια με ορισμένες, αποδεδειγμένα, «θαυμάσιες» ιδέες.

Σε ό,τι με αφορά, θα προτιμούσα οι προτάσεις να είχαν προηγηθεί της εφαρμογής. Ετσι θα είχαμε γλιτώσει κάπου 8 μήνες γενικής παραλυσίας του Δημοσίου με το που ανέλαβε ο Γιώργος, αλλά αυτή είναι συζήτηση μιας άλλης εποχής, ε;