Μάχιμος ρεπόρτερ, περήφανος γκέι

Ο Αντερσον γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1967 με βαριά κληρονομιά. Ηταν ο νεότερος γιος του συγγραφέα Ουάιατ Εμορι Κούπερ και της διάσημης κληρονόμου και καλλιτέχνιδος Γκλόρια Βάντερμπιλτ. Απόγονος της δυναστείας των Βάντερμπιλτ που επί δεκαετίες κυριαρχούσαν στη ναυτιλία και τους σιδηροδρόμους, είχε επίσης διάσημους προγόνους που είχαν διακριθεί στον αμερικανικό Εμφύλιο από την πλευρά των νικητών Βορείων.

ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ. Η έκθεσή του στα ΜΜΕ ξεκίνησε νωρίς. Ως μωρό τον φωτογράφισε η διάσημη Ντάιαν Αρμπας για το «Χάρπερς Μπαζάρ», ενώ σε ηλικία μόλις τριών ετών εμφανιζόταν ως καλεσμένος με την υπέρκομψη μητέρα του σε τηλεοπτικές εκπομπές. Μεταξύ δέκα και δεκατριών έκανε το μοντέλο για διάσημους σχεδιαστές, όπως ο Ραλφ Λόρεν και ο Κάλβιν Κλάιν. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Αντερσον ήταν έντεκα ετών και δέκα χρόνια αργότερα ο μεγαλύτερος αδελφός του, Κάρτερ, αυτοκτόνησε σε ηλικία 23 ετών πηδώντας από το ρετιρέ της οικογένειας στη Νέα Υόρκη. Η Γκλόρια Βάντερμπιλτ μίλησε για ένα ψυχωσικό επεισόδιο που προκλήθηκε από φάρμακα για το άσθμα. Πολλοί την κατηγόρησαν ότι όπως και σε πολλά άλλα θέματα επέλεξε να ζήσει στη δική της πραγματικότητα. Ως μητέρα δεν υπήρξε καθόλου συνηθισμένη. Πήγαινε να πάρει τους ελέγχους των παιδιών της φορώντας παλτό από μοβ γούνα κάστορα και ασορτί κολάν. Αλλαζε τον έναν εραστή μετά τον άλλον και τα τελευταία χρόνια το ‘ριξε στο γράψιμο: αυτοβιογραφίες και μια ερωτική νουβέλα που οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» χαρακτήρισαν «το πιο καυτό βιβλίο που έχει γράψει ποτέ ογδοηκοντούτις».

Ο Αντερσον αναφέρει την αυτοκτονία του αδελφού του ως το έναυσμα του ενδιαφέροντός του για τη δημοσιογραφία: «Η απώλεια είναι κάτι που με απασχολεί πολύ, κάτι που η δουλειά μου μού δίνει την ευκαιρία να ερευνήσω. Επειτα από μια τέτοια εμπειρία, σου δημιουργούνται ερωτήματα: γιατί κάποιοι επιβιώνουν σε συνθήκες που άλλοι δεν αντέχουν; Θα μπορέσω να επιβιώσω στον κόσμο μόνος μου;».

Παρά το πολυτελές και προστατευμένο περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, δοκίμασε τις δυνάμεις του από μικρός. Λίγο πριν τελειώσει το λύκειο, σε ηλικία 17 ετών, ανέβηκε «σε ένα φορτηγό του βρετανικού Στρατού» και έφθασε μέχρι τη Νότια Αφρική. Στην Κένυα κόλλησε ελονοσία και νοσηλεύτηκε, η όλη εμπειρία όμως τον έκανε να ερωτευθεί την Αφρική, μια ήπειρο που, όπως λέει, «είναι ένα μέρος ξεχασμένο, στο οποίο μπορείς να ξεχαστείς κι εσύ». Οταν επέστρεψε, σπούδασε στο Γέιλ Πολιτικές Επιστήμες. Τα καλοκαίρια εκείνα μετείχε σε εκπαιδευτικά προγράμματα της CIA, επέλεξε όμως τελικά να μη γίνει διπλωμάτης αλλά να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία.

Ξεκίνησε απαντώντας τηλέφωνα στο ABC, ωστόσο δεν του δόθηκε καμία ευκαιρία και αποφάσισε να τη δημιουργήσει μόνος του. Με ψεύτικη δημοσιογραφική ταυτότητα πήγε στη Βιρμανία, απ’ όπου έστειλε υλικό με τους διαδηλωτές – φοιτητές στο Channel One. Αμέσως μετά, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, πέρασε έναν χρόνο στο Βιετνάμ, μαθαίνοντας τη γλώσσα και στέλνοντας ρεπορτάζ σε αμερικανικά δίκτυα. Ακολούθησαν αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές, όπως η Σομαλία, η Βοσνία και η Ρουάντα. Πέρασε χρόνια καλύπτοντας ανθρωπιστικές κρίσεις και γενοκτονίες, τόσο που κάποια στιγμή «απευαισθητοποιήθηκε». Μια φορά στη Ρουάντα είδε στην άκρη του δρόμου πέντε πτώματα που είχαν μείνει στον ήλιο επί μέρες. Ο Κούπερ έβγαλε τη φωτογραφική του μηχανή και πλησίασε να τραβήξει το χέρι μιας γυναίκας, όπου είχε μείνει το μισό δέρμα. Το ήθελε για την προσωπική του συλλογή. Εκείνη την ώρα ένας φωτογράφος απαθανάτισε τη σκηνή. Αργότερα έδειξε τη φωτογραφία στον Αντερσον και του είπε: «Χρειάζεται να καταλάβεις τι συνέβη εκείνη τη στιγμή». «Τότε», διηγήθηκε αργότερα ο Κούπερ, «κατάλαβα ότι έπρεπε να σταματήσω. Επρεπε να μεταδώσω μερικά πανηγύρια στο Τέξας ή έναν διαγωνισμό ομορφιάς στο Αϊνταχο για να πάρει και πάλι η ζωή μου μια κανονική προοπτική».

Το 1995 άρχισε να παρουσιάζει εκπομπή στο ABC, αλλά έως το 2000 είχε βαρεθεί και είπε να κάνει ένα διάλειμμα παρουσιάζοντας το ριάλιτι σόου «Ο κατάσκοπος». Μετά ήρθε η 11η Σεπτεμβρίου και εντάχθηκε στο CNN, όπου γρήγορα έλαμψε. Το 2003 πήρε τη δική του εκπομπή, «Αντερσον Κούπερ 360 μοίρες», στην οποία ασχολείται κυρίως με το αγαπημένο του θέμα: την κατάσταση του περιβάλλοντος. Εχει κατηγορηθεί ότι συχνά γίνεται ιδιαίτερα συναισθηματικός στις μεταδόσεις του και δεν κρατά την ψυχρή απόσταση του δημοσιογράφου, με στόχο να προκαλέσει τις αντιδράσεις του κοινού. Το 2005 απέκτησε μεγάλη φήμη καλύπτοντας τον τυφώνα Κατρίνα που χτύπησε τη Νέα Ορλεάνη, ενώ το 2010 ξεχώρισαν τα ρεπορτάζ του για τη μεγάλη πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού. Τον Φεβρουάριο του 2011 έπεσε θύμα ξυλοδαρμού καλύπτοντας τις εξεγέρσεις στην Πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου.

Πολλές οικολογικές καταστροφές, κάποιες εξεγέρσεις και αρκετά δημοσιογραφικά βραβεία μετά, ο Αντερσον Κούπερ αποφάσισε τις τελευταίες ημέρες να ασχοληθεί με τις φήμες που κυκλοφορούσαν έντονα τα τελευταία χρόνια ότι είναι ομοφυλόφιλος. Αλλωστε, φωτογραφίες με τον σύντροφό του, Μπέντζαμιν Μαϊσάνι, ιδιοκτήτη γκέι μπαρ της Νέας Υόρκης, είχαν εμφανιστεί σε διάφορες φυλλάδες. Σε ένα μακροσκελές email προς έναν ακτιβιστή ομοφυλόφιλο δημοσιογράφο, τον Αντριου Σάλιβαν, ο Αντερσον Κούπερ εξήγησε ότι είχε επιλέξει τόσα χρόνια να μην ανακοινώσει λεπτομέρειες για τη σεξουαλική του ζωή, πρώτον διότι ήθελε να προστατεύσει τους δικούς του ανθρώπους και δεύτερον διότι ως ρεπόρτερ σε επικίνδυνες περιοχές του πλανήτη θεώρησε ότι είναι καλύτερο για την προσωπική του ασφάλεια. «Πρόσφατα όμως», ανέφερε, «συνειδητοποίησα ότι η σιωπή μου δίνει τη λανθασμένη εντύπωση ότι προσπαθώ να κρύψω κάτι για το οποίο ντρέπομαι. Αυτό με στενοχωρεί γιατί δεν είναι αλήθεια. Είμαι γκέι και αισθάνομαι άνετα με τον εαυτό μου».

Ο ΣΑΛΟΣ. Το twitter πήρε φωτιά και οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» δημοσίευσαν άρθρο στο οποίο αποδομείται το περίφημο email με το επιχείρημα ότι στη μεταφροϊδική εποχή μας, κατά την οποία η σεξουαλικότητα θεωρείται κυρίαρχο στοιχείο της ταυτότητάς μας, ένας άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια ως επάγγελμα και λέει ότι αισθάνεται καλά με τον εαυτό του δεν χρειάζεται να περιμένει τέσσερις δεκαετίες για να εκφράσει τη δική του αλήθεια. Ο Αντερσον Κούπερ όμως δεν ήταν στη Νέα Υόρκη για να τα διαβάσει όλα αυτά. Πήγε για ρεπορτάζ στην Μποτσουάνα.

ΕΙΠΕ
Ημουν εθισμένος με τις ειδήσεις μέσα από τη μήτρα της μητέρας μου

Ημουν, είμαι και θα είμαι ομοφυλόφιλος και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ευτυχής

ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ
Το πάθος του είναι μεταδοτικό. Είναι ο παρουσιαστής του μέλλοντος
Τζόναθαν Κλάιν, πρόεδρος του CNN