Προσπάθεια να κατευνάσει την τουρκική οργή έκανε ο σύρος Πρόεδρος Μπασάρ αλ Ασαντ, έντεκα ημέρες μετά την κατάρριψη του τουρκικού RF-4E από τη συριακή αεράμυνα κι ενώ η Αγκυρα έχει αναπτύξει στρατεύματα και συστοιχίες πυραύλων κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων. «Μάθαμε ότι (το αεροσκάφος) ανήκε στην Τουρκία μόνο εκ των υστέρων. Το λέω 100%: μακάρι να μην το είχαμε καταρρίψει», δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τουρκική εφημερίδα «Τζουμχουριέτ».
Συγγνώμη δεν ζήτησε, θα το έκανε - όπως δήλωσε - αν το τουρκικό αεροσκάφος δεν είχε καταρριφθεί ενόσω βρισκόταν στον συριακό εναέριο χώρο - η Τουρκία επιμένει ότι είχε ήδη εξέλθει, αφού πρώτα μπήκε «από λάθος». Διαβεβαίωσε όμως πως δεν έχει καμία πρόθεση να τροφοδοτήσει την ένταση στα σύνορα: «Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί σε μια ένοπλη σύρραξη που θα έπληττε και τις δύο χώρες. Δεν ενισχύσαμε τις δυνάμεις μας στα τουρκικά σύνορα και ούτε πρόκειται να το κάνουμε».
Για τους παρατηρητές, αυτό ήταν και το πιο ειλικρινές κομμάτι της συνέντευξής του - ο Ασαντ αντιμετωπίζει ήδη μια ένοπλη εξέγερση, ο εμφύλιος πόλεμος που όλοι φοβούνταν είναι πια γεγονός στη Συρία, δεν έχει την πολυτέλεια να προκαλέσει περαιτέρω τη γείτονα Τουρκία. Κατά τα λοιπά, επέμεινε, μιλώντας στην «Τζουμχουριέτ», πως δεν είναι, κατά το κοινώς λεγόμενο, κολλημένος στην καρέκλα του, πως αν η αποχώρησή του θα έσωζε τη χώρα του «δεν θα έμενε ούτε μία μέρα» και πως «αν ο λαός δεν τον ήθελε, θα τον έδιωχνε μακριά», «υπάρχουν σε κάθε περίπτωση εκλογές». Την ίδια ώρα, ο συριακός Στρατός συνέχιζε να βομβαρδίζει την Ντούμα, στα περίχωρα της Δαμασκού, όπως επίσης και συνοικίες της πόλης Χαλέπι και της Χομς. Οι νεκροί από τις αρχές της εξέγερσης έχουν ξεπεράσει τις 15.000.

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ. Σύμφωνα εντούτοις με μια έκθεση-σοκ που έδωσε χθες στη δημοσιότητα το Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι Σύροι που έχουν υποστεί βασανιστήρια είναι πολλαπλάσιοι, δεκάδες χιλιάδες, και οι μαρτυρίες τους συνθέτουν μια σαφή εικόνα «άσκησης κρατικής πολιτικής βασανιστηρίων και κακοποιήσεων και κατά συνέπεια συνιστούν έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας».
«Με χτύπησαν με ένα μεταλλικό μαστίγιο στο κάτω μέρος των ποδιών και στους μηρούς… Με έσυραν από τα δάχτυλα. Νόμιζα ότι είχε φτάσει το τέλος. Μου ξερίζωσαν τα γένια με πένσες, μου έβγαλαν τα νύχια. Μετά με πήραν και με κρέμασαν στη θέση shabeh από την πόρτα για έξι με επτά ώρες»… «Οι φρουροί με άφησαν κρεμασμένο από τους καρπούς για οκτώ ημέρες. Επειτα από λίγα εικοσιτετράωρα, άυπνος, ένιωθα ότι ο εγκέφαλός μου είχε πάψει να λειτουργεί. Ενιωθα πόνο που δεν έχω ξανανιώσει. Ούρλιαξα πως πρέπει να με πάνε στο νοσοκομείο, αλλά οι φρουροί γέλασαν»… «Τα χέρια μου ήταν δεμένα με πλαστικές χειροπέδες, πισθάγκωνα. Ημουν γυμνός, στα γόνατα. Με χτυπούσαν με τα χέρια, με ρόπαλα, με κλωτσιές. Δίπλα μου υπήρχαν και άλλοι που τους χτυπούσαν. Υπήρχε και ένα παιδί, όχι πάνω από οκτώ ετών». Είναι μόνο μερικές από τις 200 μαρτυρίες που συγκέντρωσε το Παρατηρητήριο.
Η οργάνωση έχει εντοπίσει 27 κέντρα κράτησης ανά τη Συρία όπου γίνονται βασανιστήρια, έχει καταγράψει περισσότερες από 20 λιγότερο ή περισσότερο ευφάνταστες μεθόδους βασανισμού, ζητεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να παραπέμψει τη Συρία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Αλλά η Μόσχα, όπως και το Πεκίνο, εξακολουθούν να στηρίζουν τον Ασαντ.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από