Τρέμουν τους πύρινους γίγαντες
Σύννεφο στάχτης από την έκρηξη του ηφαιστείου Εϊγιαφιαλαγιόκουλ στην Ισλανδία το 2010. Η έκρηξη ενός και μόνο υπερηφαιστείου θα έχει ισχύ σχεδόν ισοδύναμη με αυτή της σύγκρουσης ενός αστεροειδούς με τη Γη και θα απειλήσει το ανθρώπινο είδος με εξαφάνιση
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ο πλανήτης κινδυνεύει από την έκρηξη των λεγόμενων υπερηφαιστείων πολύ περισσότερο απ’ ό,τι νόμιζαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες. Το ανησυχητικό αυτό συμπέρασμα έβγαλαν οι ειδικοί που μελέτησαν την καλντέρα του Λονγκ Βάλεϊ στην Καλιφόρνια.
Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι χρειάζονταν 100.000 με 200.000 χρόνια για να γεμίσουν οι δεξαμενές μάγματος που τροφοδοτούν αυτά τα ηφαίστεια και να δημιουργηθεί η πίεση που θα τα κάνει να εκραγούν. Τώρα, όμως, διαπίστωσαν ότι αρκούν ακόμα και λίγες εκατοντάδες χρόνια.
Ενα χαρακτηριστικό υπερηφαίστειο, από τα ελάχιστα που υπάρχουν στη Γη, είναι το Γέλοουστοουν, όπου τεράστιες δεξαμενές μάγματος υπάρχουν στο υπέδαφος, σε βάθος εννέα χιλιομέτρων.
Η συσσώρευση του μάγματος ξεκινά σε βάθος 600 χιλιομέτρων και ανεβαίνει προς την επιφάνεια της Γης. Από το 2004, το μάγμα ανεβαίνει με ταχύτητα-ρεκόρ.
Η καλντέρα του Γέλοουστοουν μοιάζει με ένα καπάκι κατσαρόλας και σχηματίστηκε πριν από 600.000 χρόνια, όταν έγινε η τελευταία γιγαντιαία έκρηξη στην περιοχή. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ώρα που θα εκραγεί ξανά είναι πολύ πιο κοντά απ’ ό,τι νόμιζαν. Οταν γίνει, θα είναι η τέταρτη έκρηξη σε μια περίοδο 2,1 εκατομμυρίων χρόνων.
Αυτό που θα συμβεί, λένε οι ειδικοί, είναι κάτι αντίστοιχο – αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα – της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης πριν από 3.600 χρόνια. Θα υπάρχει μεγάλη απώλεια ζωής, θα καταστραφούν μεγάλες εκτάσεις, θα αλλάξει το παγκόσμιο κλίμα, ενώ η οικονομία του πλανήτη θα δεχθεί ένα τεράστιο πλήγμα.
Οι επιστήμονες κατατάσσουν την έκρηξη ενός υπερηφαιστείου δεύτερη σε πιθανότητα μαζικής καταστροφής, μετά την σύγκρουση ενός αστεροειδούς με τη Γη.
«Η έρευνά μας καταδεικνύει ότι όταν σχηματίζονται αυτές οι τεράστιες δεξαμενές μάγματος είναι εφήμερες και δεν μπορούν να αντέξουν πολύ καιρό χωρίς να εκραγούν. Το γεγονός ότι η διαδικασία αυτή συμβαίνει σε ιστορικούς χρόνους και όχι γεωλογικούς αλλάζει εντελώς τη φύση του προβλήματος», εξηγεί ο Γκιγιέρμ Γκουάλντα από το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ στο Τενεσί.
Η έρευνα των επιστημόνων δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Public Library of Science ONE».
Google news
