21 μέρες σε εθνική αποστολή

Η αλήθεια είναι ότι κάθε αποστολή της εθνικής ομάδας σε τελική φάση Euro, είτε το θέλουμε είτε όχι, μοιραία συνδέεται με εκείνο το μαγικό καλοκαίρι του 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας.
Ετσι συνέβη και στην Πολωνία. Σε αντίθεση με το 2008, όταν η ομάδα έφυγε από την Αυστρία με 3 ήττες σε 3 παιχνίδια, η Εθνική φέτος κατάφερε να κάνει την υπέρβαση. Δείχνοντας πως πλέον καθιερώνεται ως μια από τις σημαντικές δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Οι 21 μέρες σε Βαρσοβία, Βρότσλαφ και Γκντανσκ με την εθνική ομάδα ήταν κάτι παραπάνω από συναρπαστικές. Και όσοι βρεθήκαμε σε αυτήν την αποστολή συμφωνήσαμε στη φράση «είμαστε τυχεροί». Κι αυτό επειδή η δουλειά μας έδωσε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε από κοντά τις προσπάθειες της Εθνικής, σε μια διοργάνωση στην οποία θα ήθελε να είναι παρών κάθε Ελληνας

3 Ιουνίου

Μεσημεράκι στο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Η αποστολή της Εθνικής ετοιμάζεται για την αναχώρηση. Ο Γιώργος Καραγκούνης μιλάει για τους στόχους της ομάδας. Περίπου 3 ώρες αργότερα, στη Βαρσοβία, θερμή υποδοχή για τον προπονητή και τους διεθνείς.

4 Ιουνίου

Ο Σάντος μοιράζει σε κάθε παίκτη από έναν φάκελο, στον οποίο περιέχονται πληροφορίες (τρόπος παιχνιδιού, πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα, παίκτες-κλειδιά) για τις Πολωνία, Τσεχία και Ρωσία. Στο διάστημα της προετοιμασίας στην Αυστρία, ο Πορτογάλος είχε δώσει και DVD με στιγμιότυπα από αγώνες των ομάδων αυτών, για να τα μελετήσουν οι διεθνείς. Αντε να δούμε αν το διάβασαν καλά το μάθημά τους. Οι… εξετάσεις έρχονται.

5 Ιουνίου

Η Εθνική προετοιμάζεται στο Λεγκεόνοβο με τον Σάντος να δίνει μαθήματα για τα στημένα. Ο καιρός στη Βαρσοβία είναι συνήθως συννεφιασμένος με ελάχιστα διαλείμματα ηλιοφάνειας. Και από την Αθήνα μάς λένε ότι υπάρχει καύσωνας. Φτηνά τη γλιτώσαμε.

6 Ιουνίου

Ο Γαλανόλευκος Φάρος φθάνει στη Βαρσοβία, ο Σάντος δίνει ρεπό το πρωί στους παίκτες και το απόγευμα η προπόνηση γίνεται σε έντονους ρυθμούς, δύο 24ώρα πριν από το παιχνίδι με την Πολωνία, με το οποίο ανοίγει η διοργάνωση του Euro. Ο Πάουλ, το χταπόδι-μέντιουμ, έχει αντικατασταθεί από την ελεφαντίνα Σίσα, οι προβλέψεις της οποίας δείχνουν Πολωνία.

7 Ιουνίου

Ενα 24ώρο πριν από το παιχνίδι και όλοι αναζητούμε τους οιωνούς που μπορεί να συνδέουν το 2004 με το 2008. Το ίδιο κάνουν και οι παίκτες, αλλά και οι φίλαθλοι. Πρώτο παιχνίδι της διοργάνωσης τότε, τα ίδια και τώρα. Με τη διοργανώτρια το 2004, με τη διοργανώτρια 8 χρόνια μετά. Με Ρωσία στον όμιλο τότε, ξανά τώρα στον δρόμο μας. Οπως και οι… πελάτες (από τον ημιτελικό του 2004) Τσέχοι.

8 Ιουνίου

Γλυκόπικρη γεύση αφήνει η ισοπαλία με την Πολωνία. Κακή η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο, εξαιρετική στην επανάληψη. Θετικό ντεμπούτο για τον Κώστα Φορτούνη. Αργά το βράδυ, αναζητούμε εναγωνίως να μάθουμε τι έχει συμβεί με τον Αβραάμ. Τα νέα δεν είναι καλά. Εξι μήνες εκτός. Και στους δρόμους της Βαρσοβίας, οι Πολωνοί κυκλοφορούν με ένα μπουκάλι βότκα στο χέρι. Το θέαμα άσχημο. Οι μεθυσμένοι (κάθε ηλικίας) ασυγκρίτως περισσότεροι από τους νηφάλιους. Η εικόνα αποκαρδιωτική.

9 Ιουνίου

Ελεύθερη μέρα για τους παίκτες. Για μια βόλτα στη Βαρσοβία. Είναι μαζί τους και οι γυναίκες, οι γονείς ή άλλα συγγενικά και φιλικά τους πρόσωπα. Και το βράδυ, όλοι μαζί γευματίζουν στο ξενοδοχείο όπου διαμένει η αποστολή, περίπου μία ώρα έξω από τη Βαρσοβία.

10 Ιουνίου

Ο γιατρός της ομάδας, ο Χριστόπουλος, είναι με ένα τηλέφωνο συνεχώς στο χέρι και μιλάει με δικούς του ανθρώπους μετά την επίθεση που δέχθηκε από τον Ολυμπιακό για το θέμα του Αβραάμ.

11 Ιουνίου

Η αποστολή πετάει για το Βρότσλαφ. Μια μεσαιωνική όμορφη πόλη, μόλις 100 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τσεχία. Ετσι, μόνο έκπληξη δεν αποτελεί το γεγονός ότι το Βρότσλαφ έχει κατακλυστεί από Τσέχους.

12 Ιουνίου

Επιτέλους λιακάδα. Οι λίγοι Ελληνες έχουν στήσει πανηγύρι στην κεντρική πλατεία της πόλης, με τα υπέροχα πολύχρωμα κτίρια. «Τους βλέπεις αυτούς με τις περικεφαλαίες; Εχουν έρθει από τη Γερμανία», μας λέει ο Νίκος Φλέκκας του Γαλανόλευκου Φάρου. Η μπίρα ρέει και τα στοιχήματα για την κατάληξη του αγώνα είναι πολλά. Η ιστορία όμως επαναλαμβάνεται. Κακό πρώτο ημίωρο για την Εθνική, που βρίσκεται πίσω στο σκορ με 2-0. Τα… μαχαίρια ακονίζονται. Στο δεύτερο ημίχρονο κάτι γίνεται. Μειώνει ο Γκέκας, αλλά η Εθνική παρά την υπεροχή της δεν μπορεί να απειλήσει την εστία του Τσεχ. Τελικά, οι προσδοκίες για μια καλή πορεία μοιάζουν πλέον με άπιαστο όνειρο.

13 Ιουνίου

Ολα δείχνουν πως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Αντε τώρα να νικήσεις την καλύτερη ομάδα του ομίλου, τη Ρωσία. Απογοήτευση. Υπάρχουν όμως κάποιοι που σε όλους τους τόνους φωνάζουν «θα νικήσουμε». Και αυτοί είναι οι παίκτες και ο προπονητής.

14 Ιουνίου

Οι ποδοσφαιριστές, αρκετά προβληματισμένοι, είναι μαζεμένοι στη μεγάλη αίθουσα αναψυχής του ξενοδοχείου. Κάποιοι παίζουν μπόουλινγκ, κάποιοι άλλοι επιδίδονται στο μπιλιάρδο και όλοι μαζί έχουν στραμμένο το ενδιαφέρον τους στα παιχνίδια Ιταλίας – Κροατίας και Ισπανίας – Ιρλανδίας.

15 Ιουνίου

«Μίλησα με τον Καραγκούνη και μου είπε “μην ανησυχείς, θα νικήσουμε και θα προκριθούμε”», λέει ο (πρώην αντιπρόεδρος και νυν σύμβουλος της ΕΠΟ) Βασίλης Χατζηαποστόλου. Λες να γίνει κάνα θαύμα; Ο Σάντος δίνει συνέντευξη Τύπου και μεταφέρει την αισιοδοξία του.

16 Ιουνίου

Η αγωνία χτυπάει κόκκινο. Οι βαλίτσες έχουν φορτωθεί στο πούλμαν και τα πάντα είναι έτοιμα για την επιστροφή στην Αθήνα αμέσως μετά το παιχνίδι. Οι Ρώσοι κάνουν πάρτι στους δρόμους της Βαρσοβίας αλλά και στις κερκίδες του Εθνικού Σταδίου. Ο Καραγκούνης τούς χαλάει τη γιορτή. Τι ηδονή κι αυτή. Ισως η καλύτερη εμφάνιση της Εθνικής στην εποχή μετά το Euro της Πορτογαλίας. Κάποιοι λένε ότι οι διεθνείς δεν θα κάνουν δηλώσεις στους δημοσιογράφους ενοχλημένοι από την κριτική που τους ασκήθηκε μετά τα ματς με την Τσεχία. Ποιος όμως μπορεί να κοιτάξει πίσω, όταν υπάρχει πρόκριση και μπροστά ο προημιτελικός;

17 Ιουνίου

Οι πόρτες του ξενοδοχείου (Βαρσαβιάνα) όπου διαμένει η αποστολή της εθνικής ομάδας ανοίγουν – για πρώτη φορά – για τους εκπροσώπους του Τύπου. Το κλίμα, πανηγυρικό. Ο Σάντος εμφανώς ικανοποιημένος, αλλά και ταλαιπωρημένος. Το προηγούμενο βράδυ ήρθε από τη Βραζιλία ο γιος του, είχαν καιρό να βρεθούν και πες πες τους βρήκε το ξημέρωμα. Ποιος ξέρει δε, πόσα πακέτα τσιγάρα έκανε ο κόουτς.

18 Ιουνίου

Μετά το ρεπό της προηγούμενης ημέρας, οι διεθνείς ρίχνονται ξανά στα βαθιά. Προετοιμασία για τον προημιτελικό.

19 Ιουνίου

Η Γερμανία και η Μέρκελ βρίσκονται στο επίκεντρο όλων των συζητήσεων. Υπάρχει όμως κάποιος που είναι… σκασμένος. Ο Γιώργος Καραγκούνης. Δεν έφτανε το πέναλτι που του αρνήθηκε (με τη Ρωσία) ο διαιτητής Γιόνας Ερικσον, του έδειξε και κίτρινη. Κι έτσι δεν αγωνίζεται κατά της Γερμανίας. Θα ήταν ένα σημαδιακό παιχνίδι για τον «Κάρα» αφού θα έκανε την 121η συμμετοχή του στην Εθνική, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Ζαγοράκη (120).

20 Ιουνίου

Οι παίκτες πληροφορούνται το δημοσίευμα της «Μπιλντ», με τον κατάσκοπο που είχε στείλει στο ξενοδοχείο και γελούν ειρωνικά. Μάλιστα δεν λείπουν και τα σχόλια. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά τα πράγματα από τη στιγμή που η Εθνική είχε δύο ορόφους του ξενοδοχείου μόνη και μάλιστα υπήρχε φύλαξη από ιδιωτική αστυνομία. Οσο για το δωμάτιο του Σάντος, με το μόνο που γειτνίαζε ήταν αυτό του Τάκη Φύσσα.

21 Ιουνίου

Η αποστολή της Εθνικής πετάει για την πόλη του Λεχ Βαλέσα. Ο καιρός φθινοπωρινός. Βροχή και κρύο. Δύο ημέρες στο Γκντανσκ, τον ήλιο δεν τον είδαμε. Ο Λεβ πλέκει το εγκώμιο της Εθνικής. Ποιος όμως νοιάζεται γι’ αυτό. Το θέμα είναι η ομάδα τι θα κάνει. Τα Πάντσερ δείχνουν έτοιμα να διαλύσουν οτιδήποτε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στον δρόμο τους. Κι εμείς λέμε «κάν’ το όπως το 2004».

22 Ιουνίου

Καλό το 2004, απέχει όμως 8 χρόνια. Και η Γερμανία δεν είναι Γαλλία. Το γκολ του Σαμαρά λειτουργεί σαν ηλεκτρική εκκένωση και τινάζει όλους τους Ελληνες από τις καρέκλες τους. Κάποιες ελπίδες αρχίζουν να δημιουργούνται. Μετά το 2-1 μας ζώνουν τα φίδια. «Ας ελπίσουμε να μη διασυρθούμε» λέμε ο ένας στον άλλον στα δημοσιογραφικά θεωρεία. «Και δεν είναι τόσο σταθερός ο Σηφάκης». Τι ήταν να το πούμε, να το γκολ του Κλόζε. Από εδώ και πέρα, το άγχος χτυπάει κόκκινο. Απαγορεύεται και το τσιγάρο στην εξέδρα. Στο 4-1 παγώνουμε. Αλλά το γκολ του Σαλπιγγίδη μεταμορφώνει μια τραγωδία σε μια γλυκιά ήττα.

23 Ιουνίου

Χαρές και γέλια στο αεροπλάνο της επιστροφής. Οι παίκτες υπογράφουν αυτόγραφα. Η ικανοποίηση είναι διάχυτη. «Κάναμε το καθήκον μας» λένε. Και δεν έχουν άδικο. Το αεροπλάνο προσγειώνεται στην καυτή Αθήνα. Στο αεροδρόμιο ο κόσμος χειροκροτεί τους διεθνείς. Ο Σοφοκλής Πιλάβιος μοιάζει να έχει ψηλώσει κι άλλο. Οι αποσκευές φθάνουν. Οι παίκτες όμως δεν έχουν πει την τελευταία τους κουβέντα. Λίγο πριν αποχωριστούν, εκεί, δίπλα στον ιμάντα που μεταφέρει τις αποσκευές, κάνουν έναν κύκλο, βάζουν τα χέρια στη μέση και φωνάζουν όλοι μαζί «Ελλάς».

Ισως ο πιο όμορφος επίλογος σε αυτή την όμορφη περιπέτεια στα γήπεδα της Πολωνίας.