[Το πνεύμα του τόνου] Αγρανάπαυση

Κάθε καλοκαίρι εδώ και 32 χρόνια που σχολιάζω τα πολιτιστικά και τα εκπαιδευτικά ήθη του τόπου απ’ αυτές τις φιλόξενες σελίδες, επειδή δεν χρησιμοποίησα ποτέ το δικαίωμα της ετήσιας άδειας, αφού το καλοκαίρι υπάρχει μια έντονη θεατρική δραστηριότητα, για λόγους συμβολικούς έκανα ενός μηνός «αγρανάπαυση» από τα σχόλια του «Πνεύματος του τόνου». Φέτος όμως, ενώ ήδη έχω δρομολογήσει τα πράγματα ώστε «Ιδέες» του Σαββάτου και «Κριτική Θεάτρου» της Δευτέρας να μη λείψουν, ο Ιούλιος θα με βρει στο κρεβάτι γιατί αποφάσισα να απαλλαγώ από την πατερίτσα που πάει να με κάνει «δεσπότη» εδώ και έξι χρόνια.Δεν είναι η διάθεση να προβάλω από τη στήλη μου τα προσωπικά μου προβλήματα, αλλά διότι πιστεύω πως κάθε, μα κάθε, δημόσιο πρόσωπο οφείλει να λογοδοτεί και για τις απουσίες του και για τις προσωπικές του επιλογές. Μακάρι κάτι τέτοιο να συνέβαινε και με κάθε πολιτικό, πανεπιστημιακό, δημόσιο υπάλληλο, δάσκαλο και κυρίως καλλιτέχνη. Εξι χρόνια, λόγω ποικίλων προβλημάτων, χρειάστηκε να ασκώ το επάγγελμά μου (Επίδαυρος, Πετρούπολη, Ζωγράφου, νταμάρια) σε αίθουσες θεάτρων σε υπόγεια, με δεκάδες σκαλιά, αποχωρητήρια σε τρία υπόγεια και να απαιτείται συνοδός για να φτάσω στην αίθουσα, στη θέση μου κ.λπ. Πόσοι δε το θεωρούσαν αυτονόητο. Ε! λοιπόν τώρα που ήρθε η ώρα να απαλλαγώ, ελπίζω, από το βάσανο, όφειλα να το κοινοποιήσω για να κατανοήσουν και τις λίγες πιθανόν απουσίες μου στην Αγορά.