Αμετανόητος εργένης ετών 100

Σε ηλικία 100 ετών, αλλά όχι από βαθιά γεράματα, πέθανε ο Μοναχικός Χόρχε, αφήνοντας το περιβάλλον με ακόμη ένα είδος λιγότερο. Η γιγάντια χελώνα, βάρους 250 κιλών, που πέρασε όλη της ζωή στο νησί Πίντα των Γκαλάπαγκος και έγινε διάσημη κυρίως επειδή δεν κατάφερε τόσα χρόνια να αφήσει απογόνους, βρέθηκε νεκρή κοντά στην υδάτινη φωλιά της, την Κυριακή το πρωί.

«Εκλεισε ο κύκλος της ζωής του», ανακοίνωσαν χθες οι αρχές του Εθνικού Πάρκου των Γκαλάπαγκος, όπου ο Χόρχε φυλασσόταν ως προστατευόμενο είδος τα τελευταία 40 χρόνια∙ από την ημέρα δηλαδή που τον εντόπισε ένας ούγγρος βιολόγος, το 1972, και διαπίστωσε πως είναι ο μοναδικός στο είδος του στο νησί Πίντα. Εως τότε, οι περιβαλλοντολόγοι θεωρούσαν πως το συγκεκριμένο είδος έχει εξαφανιστεί.

ΜΕΣΗΛΙΚοΣ. Αν και αιωνόβιος, κατά τους υπολογισμούς των επιστημόνων, ο γιγάντιος Χόρχε δεν θεωρούνταν ιδιαίτερα μεγάλος ηλικιακά. Αυτού του είδους οι χελώνες μπορούν να ζήσουν έως και 200 χρόνια και σύμφωνα με τους ειδικούς που τον εξέταζαν τακτικά, ο Χόρχε είχε τουλάχιστον μερικές δεκαετίες ζωής μπροστά του. Το γεγονός αυτό αφήνει πολλά ερωτηματικά όσον αφορά τα αίτια του θανάτου του και αναγκάζει τους υπεύθυνους του πάρκου να προχωρήσουν εντός των ημερών σε νεκροψία. Στη συνέχεια, το πιθανότερο είναι πως θα τον ταριχεύσουν και θα τον εκθέσουν στο μουσείο του Πάρκου, ώστε να μαθαίνουν και οι χιλιάδες επισκέπτες που συρρέουν κάθε χρόνο στα νησιά την ιστορία τού συμβόλου των Γκαλάπαγκος. Οσο ζούσε, η φωλιά του ήταν απαραίτητος σταθμός για τους τουρίστες, οι οποίοι διαγκωνίζονταν για μια φωτογραφία.

Οι προσπάθειες των περιβαλλοντολόγων να διαιωνίσουν το είδος του Χόρχε άρχισαν το 1993. Εκείνη τη χρονιά, μια θηλυκή γιγάντια χελώνα, συγγενής στο είδος του, εγκαταστάθηκε στη φωλιά του, με την ελπίδα ότι θα αφήσουν απογόνους. Εζησαν μαζί 15 χρόνια. Μέσα σε αυτό το διάστημα ζευγάρωσαν δύο φορές, όμως τα αυγά τους δεν γονιμοποιήθηκαν. Πέρσι, ο Χόρχε μοιράστηκε τη φωλιά του με άλλες δύο θηλυκές χελώνες, από την Ισπανία, χωρίς όμως να ζευγαρώσει με καμία.

Εως τα τέλη του 19ου αιώνα, στα Γκαλάπαγκος ζούσε μεγάλος αριθμός χελωνών. Στη μελέτη μάλιστα των διαφόρων ειδών από διαφορετικά νησιά του Αρχιπελάγους βασίστηκε εν μέρει και ο Κάρολος Δαρβίνος για τη διατύπωση της θεωρίας της εξέλιξης. Ο πληθυσμός τους όμως άρχισε να μειώνεται δραματικά με την άφιξη του ανθρώπου στα νησιά, και κυρίως εξαιτίας των ναυτικών και των ψαράδων που τις σκότωναν για το κρέας τους. Το 1974 είχαν απομείνει μόλις 3.000. Χάρις σε ένα πρόγραμμα ανάκαμψης του Πάρκου όμως ο πληθυσμός τους αυξήθηκε σημαντικά τις επόμενες δεκαετίες. Σήμερα, υπολογίζεται πως στα νησιά ζουν περίπου 20.000 γιγάντιες χελώνες.