Κρυφές συμφωνίες μητρικών – θυγατρικών εταιρειών

Το θέμα της διαφοράς των τιμών αλλά και οι πρακτικές που ακολουθούνται έχει μπει και στο μικροσκόπιο των υπουργείων Ανάπτυξης και Οικονομικών μέσω του ελέγχου των «ενδοομιλικών τιμολογήσεων», το λεγόμενο «transfer pricing». Από τα μέχρι στιγμή ευρήματα των υπηρεσιών του υπουργείου Ανάπτυξης σε ελέγχους 41 πολυεθνικών επιχειρήσεων (ελληνικών και ξένων) προκύπτουν πέντε «αμαρτίες» που κάνουν ορισμένες εταιρείες στην προσπάθειά τους να αποκομίσουν το μέγιστο όφελος από την ελληνική αγορά με αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών των προϊόντων, πρακτική που φυσικά ακολουθούν διεθνώς. Συγκεκριμένα:

– Οι μητρικές εταιρείες χρεώνουν υψηλά royalties (δικαιώματα χρήσης σημάτων) στις θυγατρικές τους. Οι χρεώσεις είναι υψηλές προκειμένου να αποφεύγουν τη φορολόγηση στην Ελλάδα εμφανίζοντας υψηλό κόστος, με επίπτωση όμως και στις τελικές τιμές των προϊόντων.

– Οι θυγατρικές αγοράζουν από τις μητρικές τους σε υψηλές τιμές προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Οι τιμές είναι «φουσκωμένες» για να παρουσιάζουν μεγάλο κόστος και να γλιτώνουν τη φορολόγηση κερδών στη χώρα μας.

– Οι μητρικές εταιρείες δανείζουν τη θυγατρική στην Ελλάδα με υψηλότερο κόστος από ό,τι σε άλλες χώρες με παρόμοια χαρακτηριστικά.

– Μια θυγατρική εταιρεία λιανικής προχωρά σε ειδική συμφωνία αγοράς προϊόντων από θυγατρική προμηθευτικής εταιρείας στο εξωτερικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι μητρικές των εταιρειών αυτών προχωρούν σε συμφωνία η οποία περιλαμβάνει και παροχή έκπτωσης σε περίπτωση επίτευξης στόχων επί των πωλήσεων. Ωστόσο, το όφελος από την έκπτωση για τη θυγατρική λιανικής στην Ελλάδα δεν της αποδίδεται. Αντίθετα, το καρπώνεται η μητρική της εταιρεία στο εξωτερικό, την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα η θυγατρική φαίνεται να έχει αγοράσει ακριβά και άρα πουλά και ακριβά.

– Εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα εμφανίζουν επί σειρά ετών ζημιές και πρόβλημα ρευστότητας. Με τον τρόπο αυτόν κέρδη τους μεταφέρονται σε άλλες χώρες όπου δραστηριοποιούνται με χαμηλότερους συντελεστές φορολόγησης.