Oτο Vs Φερνάντο

Η σύγκριση ανάμεσα στους δύο προπονητές, ίσως αδικούσε κάποιον. Υπάρχουν όμως στοιχεία στον τρόπο προετοιμασίας της ομάδας τα οποία συνδέουν το παρελθόν με το παρόν και άλλα τα οποία δείχνουν τις αναζητήσεις του νυν τεχνικού της Εθνικής προκειμένου η τελευταία να αλλάξει την αγωνιστική εικόνα της, συνεχίζοντας όμως στον δρόμο των επιτυχιών.

ΑΜΥΝΑ

Ο Οτο Ρεχάγκελ είναι ο προπονητής που έδωσε για πρώτη φορά στην Εθνική Ελλάδος αγωνιστική ταυτότητα. Μπορεί κάποιοι να μη συμφωνούν με τις επιλογές του πρώην εκλέκτορα, αυτή όμως είναι η αλήθεια και πρέπει να του το αναγνωρίσουμε. Η αγωνιστική ταυτότητα που απέκτησε η Εθνική επί Ρεχάγκελ ήταν η πολύ καλή αμυντική λειτουργία της.

Πάνω σε αυτό το θετικό στοιχείο συνεχίζει ο Φερνάντο Σάντος. Αλλωστε οι ελληνικές ομάδες στις οποίες εργάστηκε ο Πορτογάλος (ΑΕΚ και ΠΑΟΚ) κατάφεραν να διακριθούν λόγω της πολύ καλής αμυντικής λειτουργίας τους. Επομένως στον συγκεκριμένο τομέα ο νυν προπονητής δεν χρειάστηκε να κάνει οποιαδήποτε παραχώρηση. Τουναντίον. Βλέποντας τον αγώνα με τη Ρωσία, διαπιστώνουμε χωρίς δεύτερες σκέψεις ότι ο τρόπος παιχνιδιού της Ελλάδας έμοιαζε με τα ματς με Γαλλία και Τσεχία το 2004. Ο Χαριστέας, έξω ή μέσα στην περιοχή, βοηθούσε όταν η ομάδα αμυνόταν. Το ίδιο έκανε πριν από λίγες ημέρες και ο Σαλπιγγίδης!

ΚΑΤΟΧΗ

Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την Εθνική ο Σάντος ξεκαθάρισε πως θέλει να κάνει ένα βήμα μπροστά και να αφήσει στην ομάδα τη δική του σφραγίδα. Τι ζητά ο Πορτογάλος; Σε παιχνίδια με υποδεέστερους αντιπάλους ή ακόμη και ομάδες που είναι στα μέτρα της Εθνικής θέλει από τους διεθνείς να παίζουν ποδόσφαιρο κατοχής. Να έχουν τον έλεγχο του αγώνα, να παίζουν δημιουργικό ποδόσφαιρο, να πιέζουν τον αντίπαλο, να επιτίθενται. Αυτό ήταν το αγωνιστικό πλάνο του Πορτογάλου στα πρώτα δύο παιχνίδια στο Euro, με την Πολωνία και την Τσεχία, αλλά δεν του βγήκε. Οσοι πάντως είδαν την Ελλάδα στο δεύτερο ημίχρονο με την Πολωνία, όταν αγωνιζόμενη με 10 παίκτες έκλεισε τον αντίπαλο στην περιοχή του, θα πρέπει να ανατρέξουν πολλά χρόνια πίσω για να βρουν ανάλογη απόδοση. Σε αντίθεση με τον Σάντος, ο Ρεχάγκελ μόνο εντός έδρας και με αδύναμους αντιπάλους επιχειρούσε να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Ο Ρεχάγκελ συνήθως την παραμονή και την ημέρα του αγώνα ανέλυε στους παίκτες την τακτική του αντιπάλου, ανέθετε ρόλους και αναφερόταν στην τακτική την οποία θα πρέπει να ακολουθήσει η ομάδα. Από την άλλη πλευρά ο Φερνάντο Σάντος ακολουθεί την ίδια τακτική σε ό,τι αφορά τη συλλογή πληροφοριών για κάθε αντίπαλο. «Τρώει» όμως πολύ περισσότερες ώρες παρακολουθώντας βίντεο αγώνων, ενώ σχεδόν σε καθημερινή βάση αφιερώνει πολύ χρόνο τόσο στο να μιλάει σε όλους τους παίκτες μαζί για τον αντίπαλο, όσο και σε ορισμένους ποδοσφαιριστές ξεχωριστά για το τι πρέπει να κάνουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ

Ενα σημαντικό όπλο στα χέρια του Φερνάντο Σάντος είναι το γεγονός ότι από την ημέρα που ανέλαβε την εθνική ομάδα μένει μόνιμα στην Ελλάδα. Κάθε αγωνιστική παρακολουθεί τουλάχιστον δύο παιχνίδια πρωταθλήματος με ομάδες στις οποίες υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορεί να βοηθήσουν την Εθνική. Κάτι που αποδεικνύεται από τις λύσεις που βρήκε στην αριστερή πτέρυγα κατά τη διάρκεια της προκριματικής φάσης. Τότε είχε καλέσει στην Εθνική τον Ζαραδούκα, αφού ήταν εκτός τόσο ο Σπυρόπουλος, όσο και ο Τζαβέλλας. Αντιθέτως ο Ρεχάγκελ είχε κάνει την Εθνική ένα μάλλον κλειστό κλαμπ, στο οποίο δύσκολα κάποιος μπορούσε να διαβεί το κατώφλι της εισόδου και ακόμη δυσκολότερα έβλεπε την έξοδο. Για παράδειγμα, ποδοσφαιριστές όπως ο Κ. Παπαδόπουλος, ο Φορτούνης ίσως να μη βρίσκονταν στην Εθνική με προπονητή τον Ρεχάγκελ. Και αν βρίσκονταν, βασικό κριτήριο για τον γερμανό τεχνικό ίσως ήταν η παρουσία τους στην Μπουντεσλίγκα. Τέλος, ένα κοινό χαρακτηριστικό και των δύο είναι η πίστη και η στήριξη που προφέρουν στους παίκτες που επιλέγουν.