Στην ουρά για τη μάχη του κλειδάριθμου

Ωρα 10.30 στη ΔΟΥ Νέας Σμύρνης. Στο Τμήμα Μητρώου, το χαρτάκι προτεραιότητας που εκδίδεται γράφει 730, ενώ στον ηλεκτρονικό πίνακα αναβοσβήνει το 615. Περισσότεροι από τριάντα πολίτες, στη συντριπτική πλειονότητά τους γυναίκες κάθε ηλικίας, επέμεναν να στέκονται στην ουρά που είχε σχηματιστεί από νωρίς και να κάνουν αέρα με τις αυτοσχέδιες από χαρτικά βεντάλιες τους. Στο μπουλούκι των όρθιων έξω από την πόρτα του αρμόδιου γραφείου οι πολίτες δυσανασχετούν για την εξαιρετικά αργή διαδικασία. «Από τους τέσσερις υπαλλήλους, μόνο μία δέχεται αιτήσεις για κλειδάριθμο. Οι υπόλοιποι κάνουν άλλες εργασίες», σχολίαζε ένας από αυτούς. Μόνο αραιά το ηχητικό σήμα ενημέρωνε πως επιτέλους είχε έρθει η ώρα για τον επόμενο φορολογούμενο. Κατά διαστήματα, πάντως, επιτάχυνε αφού ο ένας μετά τον άλλον οι ταλαιπωρούμενοι τα παρατούσαν. Στην ίδια ουρά στριμώχνονταν ακόμα και όσοι είχαν άλλα πάρε – δώσε με την Εφορία. «Πού είμαι; Στη μάχη με το ελληνικό Δημόσιο είμαι», απαντούσε στο τηλέφωνο νεαρός που περίμενε. «Από τις οκτώ το παλεύω», έλεγε, ενώ το ρολόι έδειχνε έντεκα χωρίς ακόμα να έχει εξυπηρετηθεί.

Ούτε οι προστριβές έλειπαν όποτε διάφοροι επιχειρούσαν να προσπεράσουν, ενώ στον διάδρομο μέχρι και στα σκαλιά έξω από το ασανσέρ αρκετοί είχαν βρει πρόχειρο κάθισμα ξεκούρασης. «Τρίτη φορά έρχομαι. Τις δύο προηγούμενες είχαν τελειώσει τα νούμερα, οπότε σήμερα ήρθα πιο νωρίς», έλεγε η Τζένη Πανοπούλου όσο περίμενε τους άλλους 130 που προηγούνταν. «Δεν καταλαβαίνω γιατί, ενώ μας ζητούν να υποβάλλουμε ηλεκτρονικά τις δηλώσεις μας ώστε να αποφεύγουμε υποτίθεται την ταλαιπωρία, μας υποχρεώνουν τελικά να την υποστούμε! Γιατί δεν μας στέλνουν ηλεκτρονικά και τον κλειδάριθμο;», απορούσε.

Στο Χαλάνδρι. Μέσα, έξω στον διάδρομο, στα σκαλιά, στην είσοδο του κτιρίου ή και… στη διπλανή καφετέρια. Φουλ από κόσμο την ίδια ημέρα και στη ΔΟΥ Χαλανδρίου, όπου μπροστά στην ουρά των εκατοντάδων πολιτών μερικοί από αυτούς πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Ενημέρωναν οι ίδιοι κάθε εισερχόμενο πως όφειλε να συμπληρώσει μόνος του το ονοματεπώνυμό του στη σχετική αριθμημένη λίστα προτεραιότητας, σε καρτοτηλέφωνο! «Τι να κάνω, όσο περιμένω κι εγώ ανέλαβα να διευκολύνω την κατάσταση, γιατί είδα ότι επικρατεί μπάχαλο. Μόνο δυο – τρεις υπάλληλοι εξυπηρετούν, ενώ ο κόσμος φτάνει συνεχώς. Κλασική ταλαιπωρία στο Δημόσιο και η σημερινή, αλλά πού θα πάει, θα ξεμπερδέψω», ήθελε να πιστεύει ο Νίκος Μιχόπουλος, ο οποίος κατά διαστήματα φώναζε ονομαστικά όσους είχε έρθει η σειρά τους να διαβούν τη μεγάλη πόρτα που οδηγούσε ενώπιον των υπαλλήλων στην κλιματιζόμενη αίθουσα. Και εκεί, πάντως, τους περίμενε δεύτερη φάση αναμονής, καμιά εικοσαριά άνθρωποι ο ένας πίσω από τον άλλον…