[Διαστάσεις] Αφιερωμένο εξαιρετικά

Ο Νάτσο. Αυτοί που τον ήξεραν λένε ότι ήταν ένα καλό, ευγενικό και χαρούμενο παιδί από τη Μαγιόρκα. Είχε επίσης κι ένα ίνδαλμα: τον Μπρους Σπρίνγκστιν. Ηταν τρελός με τον Σπρίνγκστιν. Πριν από δύο χρόνια οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο στον εγκέφαλο. Εκανε αρκετές επεμβάσεις και όλοι πίστεψαν ότι την είχε σκαπουλάρει. Οταν έγινε γνωστό ότι ο Boss θα εμφανιζόταν στο Σαντιάγο Μπερναμπέου, οι γονείς του έσπευσαν να αγοράσουν εισιτήρια για τον ίδιο και την αρραβωνιαστικιά του. Του τα έδωσαν στα γενέθλιά του, στις 16 Μαΐου. Ηταν έκπληξη, ο Νάτσο συγκινήθηκε πολύ, ήταν η πρώτη φορά που θα πήγαινε στη συναυλία του θεού του. Αλλά δεν τα κατάφερε. Τρεις εβδομάδες αργότερα έχασε τη μάχη. Λίγες μέρες ήθελε ακόμη, λίγες γαμημένες μέρες. Οι φίλοι του αποφάσισαν τότε να κινητοποιηθούν για να φτάσει η ιστορία του στον τραγουδιστή. Εγραψαν κάποια πράγματα στο facebook, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Εστειλαν e-mail σε δισκογραφικές εταιρείες και μουσικούς παραγωγούς, χωρίς να πάρουν απαντήσεις. Και τότε έφτιαξαν μια σελίδα στο twitter με το όνομα #vaportiNacho.

Ο Βoss. Την περασμένη Κυριακή συγκεντρώθηκαν 60.000 άνθρωποι στο Μπερναμπέου. Και όταν στις 9.30 το βράδυ εμφανίστηκε στη σκηνή ο Σπρίνγκστιν, χαιρέτησε τρεις φορές το πλήθος με ένα «Hola, Madrid» και ακούστηκαν οι πρώτοι ήχοι από το «Badlands», ολόκληρο το γήπεδο σείστηκε. Ακόμη και οι μεγαλύτερης ηλικίας θεατές από τις κερκίδες των VIP σηκώθηκαν από τις θέσεις τους αφού, όπως είπε ένας από αυτούς, «καθιστοί ακούμε τον Μότσαρτ». Στα 63 του χρόνια, νεότερος από ποτέ, ο τραγουδιστής από το Νιου Τζέρσεϊ βάλθηκε να εμψυχώσει τον κόσμο και να αποδείξει ότι το «Wrecking ball» συγκαταλέγεται στους δέκα καλύτερους δίσκους του. Αφού ερμήνευσε το «No surrender», είπε ξανά και ξανά: «Οι δύσκολες ώρες έρχονται, οι δύσκολες ώρες περνάνε». Πριν από το θρυλικό «Jack of all trades» βεβαίωσε το κοινό του: «Ξέρω ότι οι δύσκολες ώρες είναι εδώ πιο δύσκολες, οι καρδιές μας είναι μαζί σας». Στη συνέχεια είπε μερικά παλιά. Και ύστερα από τρεισήμισι εκρηκτικές ώρες τραγουδιού και χορού, ενώ ολοκληρωνόταν η μεγαλύτερη συναυλία που θα έδινε στην καριέρα του, ετοιμάστηκε να τραγουδήσει το «River». «Θέλουμε να αφιερώσουμε αυτό το τραγούδι στον Νάτσο και την οικογένειά του», είπε. «Εχει μια θέση στις προσευχές μας». Και στις φωνές των χιλιάδων ανθρώπων που είπαν μαζί του το τραγούδι – ανάμεσά τους, ξαδέλφια, φίλοι και η αρραβωνιαστικιά του γελαστού παιδιού – δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις το πάθος από τον θρήνο, τη γλύκα από τον λυγμό.

Η μάνα. Τη Δευτέρα η Ινα Πονς ευχαρίστησε τον τραγουδιστή με δηλώσεις της στο ισπανικό ραδιόφωνο. «Ηταν πολύ όμορφο αυτό που έκανε, τον ευχαριστούμε από την καρδιά μας, μας ανέβασε λίγο». Ξέρει όμως ότι θα είναι πρόσκαιρο. Και προειδοποιεί: «Προσοχή, πρέπει εγκαίρως να προσγειωθούμε».