Πανίσχυρος στη μάχη του ευρώ

Τον τίτλο του «υπερπροέδρου» απένειμε στον Φρανσουά Ολάντ η εφημερίδα «Liberation» έπειτα από την αυτοδυναμία που εξασφάλισαν οι Σοσιαλιστές στην Εθνοσυνέλευση και την ηγεμονική θέση που κατακτά πλέον η γαλλική Αριστερά, συγκεντρώνοντας, για πρώτη φορά επί Ε’ Γαλλικής Δημοκρατίας, όλες τις εξουσίες. Τώρα όμως αρχίζουν τα δύσκολα, σημείωναν παράλληλα οι αναλυτές. Ο Ολάντ καλείται να συνδυάσει τις προεκλογικές υποσχέσεις του για έξοδο της Γαλλίας από την κρίση με ανάπτυξη και χωρίς λιτότητα με τις αναπόφευκτες για πολλούς περικοπές δαπανών. Ο Πρωθυπουργός Ζαν-Μαρκ Ερό αναμένεται να παρουσιάσει λεπτομερώς τα σχέδια της κυβέρνησης την 3η Ιουλίου, αφού πρώτα πάρει στα χέρια του τη δημοσιονομική απογραφή που ζητήθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο. «Οι ευθύνες που βαρύνουν τον νέο Πρόεδρο είναι τεράστιες», σχολίασε ο διευθυντής της «Le Monde» Ερίκ Ισραέλεβιτς. «Δεν αφορούν όμως μόνο τον λαό της Γαλλίας, αφορούν επίσης και κυρίως τους λαούς της Ευρώπης… Η διάσωση του ευρώ επιβάλλεται ως το πρώτο μεγάλο έργο του νέου γάλλου Προέδρου».

Λίγο προτού αναχωρήσει για τη Σύνοδο του G20 στο Μεξικό, ο Ολάντ δέχθηκε όπως επιβάλλει η παράδοση την παραίτηση της κυβέρνησης, για να επαναδιορίσει αμέσως Πρωθυπουργό τον Ζαν-Μαρκ Ερό: η σύνθεση της νέας κυβέρνησης αναμένεται να ανακοινωθεί την Πέμπτη, με ελάχιστες αλλαγές. Σύμφωνα με το περιοδικό «Les Inrockuptibles», ο γάλλος Πρόεδρος δήλωσε σε κοντινό του πρόσωπο «μάλλον ικανοποιημένος» με τα αποτελέσματα των κοινοβουλευτικών εκλογών. Μαζί με τους στενούς του εταίρους, το Σοσιαλιστικό Κόμμα εξασφάλισε 314 από τις 577 έδρες, η κοινοβουλευτική Αριστερά απέσπασε συνολικά 343 έδρες έναντι 227 της κοινοβουλευτικής Δεξιάς. Εκείνο που ενδεχομένως έκανε τον Πρόεδρο να δηλώσει «μάλλον» και όχι «απόλυτα» ικανοποιημένος ήταν η ήττα της πρώην συντρόφου του, Σεγκολέν Ρουαγιάλ στη Λα Ροσέλ από τον Ολιβιέ Φαλορνί, τον αντάρτη Σοσιαλιστή τον οποίο στήριξε τόσο η Δεξιά όσο και η Βαλερί Τριερβελέρ, μέσω του διαβόητου πια tweet της. Σύμφωνα πάντα με το περιοδικό, ο Ολάντ δήλωσε πως ήταν «η μεγαλύτερη απογοήτευσή του».

«ΣΚΙΑ». Για «σημαντική σκιά στον εκλογικό πίνακα» έκανε λόγο και η εκπρόσωπος της κυβέρνησης, Νατζάτ Βαλό-Μπελκασέμ. Στην έδρα των Σοσιαλιστών, η ήττα της Σεγκολέν, οι επανειλημμένες καταγγελίες της περί «πολιτικής προδοσίας», η μομφή της πως «το tweet της Βαλερί Τριερβελέρ δεν βοήθησε», είναι από το βράδυ της Κυριακής από τα κυριότερα θέματα συζήτησης. Επισήμως, όλοι στηρίζουν τη Ρουαγιάλ. «Τη χρειαζόμαστε», δήλωσε η Βαλό-Μπελκασέμ. Off the record, ο τόνος είναι συχνά αυστηρότερος, στελέχη προσάπτουν στη Ρουαγιάλ πως δεν έκανε σοβαρή προεκλογική εκστρατεία, είπε λίγο – πολύ στους ψηφοφόρους, «εκλέξτε με γιατί το αξίζω». Οσο για τα υπονοούμενα της Ρουαγιάλ πως μπορεί να διεκδικήσει εκ νέου (τέσσερα χρόνια μετά την ήττα της από την Ομπρί) την ηγεσία του κόμματος, οι περισσότεροι Σοσιαλιστές δεν το συζητούν καν. Πιθανότερο θεωρούν να της δοθεί, ως παρηγοριά, η προεδρία της Ενωσης Περιφερειών της Γαλλίας – περισσότερο όμως τους απασχολεί, επί του παρόντος, η προεδρία της Εθνοσυνέλευσης, ένα πόστο που παραμένει ανοιχτό έπειτα από την ήττα της Ρουαγιάλ. Υποψήφιοι ή τουλάχιστον «διαθέσιμοι» έχουν δηλώσει ήδη τρεις πρώην υπουργοί των Σοσιαλιστών, oι Ελιζαμπέτ Γκιγκού, Κλοντ Μπαρτολόν και Ζαν Γκλαβανί, πιθανή υποψήφια θεωρείται και η υπουργός Μεταρρύθμισης του Κράτους στην πρώτη κυβέρνηση Ερό, Μαριλίζ Λεμπρανσί. Θεωρείται πάντως σχεδόν βέβαιο ότι το τέταρτο ισχυρότερο πόστο της χώρας θα πάει σε γυναίκα.