Σχέσεις οργής για τις γυναίκες του Προέδρου

Μεταξύ βωβού κινηματογράφου και σαπουνόπερας, η σκηνή δεν χρειάζεται υπότιτλο. 6 Μαΐου, βραδιά της νίκης του Φρανσουά Ολάντ. Ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας μόλις έχει φτάσει στο Παρίσι από την Τιλ, την πόλη της Κορέζ όπου γιόρτασε αρχικά την εκλογή του. Η σύντροφός του, Βαλερί Τριερβελέρ, πέρασε όλη τη μέρα κρεμασμένη στο μπράτσο του. «Αυτός για μένα, εγώ για αυτόν… Μου το είπε, το ορκίστηκε pour laaa vie…»: στις 8 το βράδυ, του κάνει την έκπληξη μιας «Vie en rose» στο ακορντεόν.

Οταν φτάνει λίγες ώρες αργότερα στη Βαστίλλη, ο νέος Πρόεδρος χαιρετά τα πλήθη και χειροκροτεί παρέα με ηγετικά στελέχη των Σοσιαλιστών την επιτυχία της Αριστεράς. Κατόπιν αφήνει ξαφνικά τη θέση του για να φιλήσει τρυφερά στα δυο μάγουλα τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ, την άτυχη υποψήφια του 2007, τη μητέρα των παιδιών του. Με το που επιστρέφει, η Βαλερί Τριερβελέρ γλιστράει δίπλα του και τον πιέζει: «Φίλησέ με στο στόμα». Λίγες ημέρες αργότερα, θα ξεκαθαρίσει στους Γάλλους: «Εκείνη είναι η γυναίκα πολιτικός, εγώ η γυναίκα του πολιτικού». Μιλώντας στους «Τάιμς», γίνεται σκληρή: «Δεν υπάρχει συναισθηματική σχέση ανάμεσά τους εδώ και επτά χρόνια». Δηλαδή από το 2005, δυο χρόνια πριν από τον επίσημο χωρισμό του ζεύγους Ολάντ – Ρουαγιάλ.

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ. Βρισκόμαστε λοιπόν στο 2005, λίγους μήνες πριν από τις πρώτες προκριματικές εκλογές των Σοσιαλιστών για το χρίσμα. Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ τηλεφωνεί σε όλους τους στενούς φίλους της δυάδας που αποτελεί, από τα φοιτητικά τους χρόνια στην ΕΝΑ, με τον Ολάντ. «Είδες τις δημοσκοπήσεις; Του Φρανσουά; Τις δικές μου;», ρωτάει τον Ζαν-Πιερ Ζουγιέ και άλλους, που τελικά καταλαβαίνουν ότι τους καλεί να επιλέξουν ποιος ανάμεσά τους θα είναι υποψήφιος για την Προεδρία. Δυο χρόνια αργότερα, θα είναι ένα από τα πιο καλοφυλαγμένα μυστικά της προεκλογικής εκστρατείας: η υποψηφιότητα της Σεγκολέν είναι και μια μορφή εκδίκησης για την προδοσία του Φρανσουά.

Τέλος ενός ζευγαριού, αρχή ενός κοινού μίσους. «Δεν έχετε ιδέα τι μου έχει κάνει!», επαναλαμβάνει η νυν για την πρώην. Μεταξύ άλλων, ανέθεσε στον γιο της, Τομά, κατόπιν στον αδελφό της, Ζεράρ Ρουαγιάλ, πρώην αστυνομικό που προσχώρησε στην ιδιωτική αγορά υπηρεσιών ασφαλείας, να πείσουν τη διεύθυνση του «Παρί Ματς» να μην καλύπτει άλλο η δημοσιογράφος το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Και αυτό έγινε. Η Βαλερί θα ομολογήσει ότι, στις εκλογές του 2007, «δεν μπόρεσε να πάει να ψηφίσει» σοσιαλιστικά: «Υπερβολικά επώδυνο».

ΝΕΟΣ ΓΥΡΟΣ ΚΟΝΤΡΑΣ. Μία πενταετία αργότερα, να τες πάλι πρόσωπο με πρόσωπο στην καρδιά της εκστρατείας. Τα ΜΜΕ αντιλαμβάνονται τους πρώτους αντίλαλους της αντιπαλότητάς τους στη Λα Ροσέλ – ήδη – στις 28 Αυγούστου του 2011, εκεί όπου το Σοσιαλιστικό Κόμμα δίνει το εναρκτήριο λάκτισμα για τις προκριματικές εκλογές του. Οι έξι υποψήφιοι ανεβαίνουν στη σκηνή. Η Σεγκολέν βρίσκεται κοντά στη Μαρτίν Ομπρί, έρχεται όμως ξαφνικά δίπλα στον Φρανσουά Ολάντ, του πιάνει το χέρι. Στην αίθουσα Τύπου, οι δημοσιογράφοι δεν έχουν αντιληφθεί την Τριερβελέρ, που στέκεται λίγο πιο πίσω. «Καλύτερα να μην το δει αυτό η Βαλερί…», γελάει μία ανάμεσά τους. Η δημοσιογράφος του «Παρί Ματς» σηκώνεται και αποχωρεί.

Τον Οκτώβριο, ο Φρανσουά Ολάντ κερδίζει τον πρώτο γύρο των προκριματικών. Η Σεγκολέν συνεθλίβη. Θα χρειαστούν 48 ώρες για να προσφέρει την ψήφο της στον πρώην σύντροφό της. Η Βαλερί στέλνει ένα συγκαταβατικό tweet: «Τιμή στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ για την ειλικρινή, ανιδιοτελή και ξεκάθαρη στήριξη». Ομως επαναλαμβάνει ήδη σε όποιον θέλει να ακούσει: «Οσο σκέφτομαι πως η Σεγκολέν ήθελε πάλι να τον εμποδίσει να είναι υποψήφιος το 2012…».

Καθ’ όλη την προεκλογική εκστρατεία, η ομάδα του Φρανσουά Ολάντ, οι συνεργάτες της Σεγκολέν Ρουαγιάλ συνεργάζονται ώστε να μη διασταυρωθούν οι δυο γυναίκες. Στην πρώτη, μεγάλη συγκέντρωση στο Μπουρζέ, το φιλμάκι που συντόνισε ο Μανουέλ Βαλς απαλείφει ωμά τη Ρουαγιάλ από το πανόραμα των πρώην Σοσιαλιστών ηγετών. Είναι αυτό που ονειρεύεται η σύντροφος του Ολάντ, ίσως και αρκετοί κομματικοί ελέφαντες: ένας πρόεδρος χωρίς συζυγικό παρελθόν, ένα Σοσιαλιστικό Κόμμα που πηδά με τα δυο πόδια ενωμένα πάνω από τις προεδρικές εκλογές του 2007! Ο Ολάντ καταλαβαίνει το λάθος, τον Απρίλιο διοργανώνεται στη Ρεν μια συγκέντρωση για να σφραγιστεί η «επανένωση» ανάμεσα στον υποψήφιο του 2012 και την υποψήφια του 2007. Οι άνθρωποι του Φρανσουά Ολάντ όμως δεν θέλουν καμία εικόνα που να επανατοποθετεί συμβολικά στη σέλα το πρώην ζευγάρι. Οταν η Ρουαγιάλ επιχειρεί να πιάσει το χέρι του πρώην συντρόφου της, εκείνος ξεγλιστράει.

Κάποιοι μηχανεύονται όμως μια άλλη φωτογραφία. Με τη συνέργεια του μελλοντικού υπευθύνου επικοινωνίας στο Ελιζέ, Κριστιάν Γκραβέλ, που έχει καλέσει δυο φωτογράφους, η Βαλερί αιφνιδιάζει την αντίπαλο τείνοντάς της, ενώπιον του φακού, ένα χέρι που αυτή δεν μπορεί να αρνηθεί. Οργή της Ρουαγιάλ η οποία τα ψέλνει την επομένη στον Μανουέλ Βαλς: «Πρώτη και τελευταία φορά που με παγιδεύεις έτσι!».

Η ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ-ΣΤΡΙΓΚΛΑ. Θέμα-ταμπού της προεκλογικής εκστρατείας, η Βαλερί Τριερβελέρ βρίσκεται, από την 7η Μαΐου, παντού. Στο «Παρί Ματς», όπου ξαναρχίζει να εργάζεται, και στην οδό Φομπούρ Σεντ-Ονορέ, όπου φτιάχνει το γραφείο της. Στις ΗΠΑ για το πρώτο επίσημο ταξίδι και λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 15 Μαΐου, στην τελετή μεταβίβασης της εξουσίας, όπου η Σεγκολέν Ρουαγιάλ δεν προσκλήθηκε. Ηδη, δεν υπάρχει χώρος και για τις δύο γυναίκες. Ούτε για τα παιδιά του Φρανσουά Ολάντ, που αποφεύγουν, από το 2007, να συναντήσουν την αντίπαλο της μητέρας τους.

Η μαριονέτα των «Guignols» που εμφανίζει, στο Canal+, την πρώτη κυρία ως μια στρίγκλα που τυραννά έναν φοβισμένο Φρανσουά Ολάντ είχε αρχίσει να προκαλεί ανησυχία. «Στη μοναρχία, μπορεί να φοβόμαστε τις απόψεις της βασίλισσας. Οχι στη δημοκρατία», μουρμουρίζουν οι «παλιοί» φίλοι του Προέδρου του κράτους, λυπούμενοι που τα στόματα των συμβούλων γύρω από τον Βασιλιά παραμένουν κλειστά. Και αυτοί ακόμα, πάντως, νόμισαν αρχικά ψεύτικο το διαβόητο tweet στήριξης της Βαλερί Τριερβελέρ στον αντάρτη Σοσιαλιστή αντίπαλο της Σεγκολέν Ρουαγιάλ στη Λα Ροσέλ. «Δείξτε μου τον σεναριογράφο! Είναι πραγματικά καλός…», σχολίασε ένας από αυτούς επιχειρώντας – μάταια – να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα.