Παράταση στην υπεραλίευση

Επειτα από 20 ώρες διαπραγματεύσεων, οι υπουργοί Αλιείας της Ευρώπης κατάφεραν χθες τα ξημερώματα στο Λουξεμβούργο να καταλήξουν σε συμβιβασμό για το κοινό πολιτικό μέλλον της αλιείας. Αυτό που σίγουρα δεν κατάφεραν είναι να ικανοποιήσουν τους περιβαλλοντολόγους, που εξακολουθούν να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις δραματικές επιπτώσεις της υπεραλίευσης, κυρίως στη Μεσόγειο.

Στην αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και στην αντιμετώπισης της συρρίκνωσης των ιχθυαποθεμάτων συμφώνησαν άπαντες οι υπουργοί. Ολοι επίσης τάχθηκαν υπέρ της απαγόρευσης της αμφισβητούμενης πρακτικής των απορρίψεων νεκρών ψαριών που αλιεύονται από ατύχημα. Διαφώνησαν όμως έντονα στον χρόνο εφαρμογής της απαγόρευσης, η οποία εντέλει δεν προβλέπεται να εφαρμοστεί πριν από το 2019. Μια τέτοια καθυστέρηση όμως, σύμφωνα με τους επιστήμονες και τις οικολογικές οργανώσεις, ίσως είναι καταστροφική, δεδομένου ότι 80% των ιχθυαποθεμάτων της Μεσογείου υπεραλιεύονται, κάτι που σημαίνει πως τα ψάρια δεν έχουν τη δυνατότητα να αναπαραχθούν. «Οι κυβερνήσεις επέλεξαν να διατηρήσουν το status quo, χάνοντας την ευκαιρία της δεκαετίας προκειμένου να μπει η αλιευτική βιομηχανία στον δρόμο της ανάκαμψης», ανακοίνωσε η WWF.

Για μεγάλη καθυστέρηση έκανε λόγο και η αρμόδια κοινοτική επίτροπος Μαρία Δαμανάκη, που μετά το τέλος του μαραθώνιου Συμβουλίου στο Λουξεμβούργο δεν έκρυψε την απογοήτευσή της. «Πρόκειται για σημαντικό επίτευγμα», σχολίασε σημειώνοντας ωστόσο ότι «η πρόταση της Κομισιόν ήταν πιο φιλόδοξη». Η επίτροπος που από την αρχή ζητούσε πιο δραστικά μέτρα, τόνισε πως τα όρια στην υπεραλίευση θα έπρεπε να εφαρμοστούν για όλα τα είδη από το 2015 και όχι για ορισμένα, και για άλλα από το 2020, όπως προβλέπει η συμβιβαστική συμφωνία.

Υπέρ της άμεσης εφαρμογής του μέτρου της Κομισιόν, δηλαδή της μεταφοράς του συνόλου των αλιευμάτων στη στεριά, τάχθηκαν επίσης η Βρετανία, η Γερμανία, η Ολλανδία και οι σκανδιναβικές χώρες. Αντίθετα, η Γαλλία και η Ισπανία υποστήριξαν πως η απαγόρευση της απόρριψης των αλιευμάτων πρέπει να είναι «ρεαλιστική και σταδιακή».