[Γράμματα στις ματιές] Η άμυνά μας

Ο λόγος στους αναγνώστες

Ο Μιχ. Γκρίλλας (Γαρέφη 3, Λάρισα) γράφει:

«Δεν θέλει και πολλή έρευνα και ανάλυση για να διαπιστώσει ο καθένας μας με ποιους τομείς της στρατιωτικής της ισχύος η Τουρκία κάνει καθημερινά προβολή και επίδειξη δυνάμεως και σε ποιους κατ’ επέκταση βασίζεται και στηρίζεται για ένα θετικό αποτέλεσμα σε περίπτωση σύγκρουσης με τη χώρα μας. Ολα αυτά τα χρόνια και μετά το 1974 όλο το βάρος έχει δοθεί και θα συνεχίσει να δίδεται στις αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις. Αιχμή του δόρατος της πολεμικής μηχανής της Τουρκίας ήταν, είναι και θα είναι η πολεμική της αεροπορία, η οποία πρόκειται να ενισχυθεί και μάλιστα σύντομα με έναρξη το 2015 με εκατό αεροσκάφη 5ης γενιάς F-35 JSF (Join Strike Fighter) πολλαπλού ρόλου. Εμείς πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτήν την πρόκληση;

Παρά την αναμενόμενη πάγια εξ Ανατολών απειλή, εξακολουθούμε ακόμα να υπολογίζουμε έστω και σε ηπιότερη μορφή και την από Βορράν (απειλή) και να διαθέτουμε προς την κατεύθυνση αυτή αρκετές στρατιωτικές δυνάμεις και αξιόλογο και πολυδάπανο πολεμικό υλικό. Γνώμη μου είναι ότι από αυτήν την πλευρά δεν διαφαίνεται ούτε τώρα, ούτε και στο μέλλον, κανένας απολύτως υπαρκτός κίνδυνος και επομένως στον χώρο αυτόν θα πρέπει να αναπτύξουμε ένα άλλο οικονομικότερο σύστημα αμυντικής διάταξης και ασφάλειας, στηριζόμενο περισσότερο στην επιστράτευση και στη σύγχρονη αστυνόμευση (συνοριοφύλακες).

Από τη στιγμή που την 20ή Ιουλίου 1974 οι Τούρκοι έβαλαν για τα καλά πόδι στην Κύπρο, αυτή κατέστη πλέον εκ των πραγμάτων όμηρος τούτων. Κακά τα ψέματα, την Κύπρο δεν μπορούμε να την υποστηρίξουμε γιατί δεν έχουμε καμία απολύτως δυνατότητα να παράσχουμε σε αυτήν έστω και στοιχειώδη αεροπορική υποστήριξη και κάλυψη. Συνεπώς η Κύπρος, αμυντικά, πρέπει να στηριχθεί αποκλειστικά και μόνον στις δικές τις δυνάμεις.

Με πρόχειρους υπολογισμούς, οι ξέφρενοι εξοπλισμοί που κάναμε μετά το 1974 χωρίς περίσκεψη και σύνεση, για να εξασφαλίσουμε την ισορροπία στο Αιγαίο, μας έχουν στοιχίσει για όλα αυτά τα χρόνια συνολικά (1974-2012) τουλάχιστον επιπλέον 50 δισ. ευρώ και είναι ένας πρόσθετος λόγος που το δημόσιο χρέος σκαρφάλωσε σήμερα στα 360 δισ. ευρώ. Μόνο οι καθημερινές τουρκικές αναχαιτίσεις στο Αιγαίο μάς κοστίζουν 200 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Η Τουρκία πιστεύω δεν θα επιδιώξει μετωπική σύγκρουση με την Ελλάδα, αλλά όλο το βάρος το ρίχνει στο Αιγαίο, όπου καθημερινά δείχνει έμπρακτα το ενδιαφέρον της (παραβιάσεις εθνικού εναερίου χώρου, υπερπτήσεις κτλ.). Επομένως ένας μελλοντικός πόλεμος, που απεύχομαι να γίνει, θα είναι καθαρά ένας σύντομος αεροναυτικός στον ευαίσθητο χώρο του Αιγαίου και συνεπώς εκεί θα πρέπει και εμείς να προσαρμόσουμε το κύριο αμυντικό μας δόγμα, αποφεύγοντας συγχρόνως τους όποιους πειραματισμούς και ξέφρενους εξοπλισμούς.

Εν κατακλείδι, έχουμε ανάγκη από ένα άλλο είδος Ενόπλων Δυνάμεων, με μικρότερο λειτουργικό κόστος, ταχυκίνητες μονάδες με μεγάλη μάζα πυρός, αξιόμαχες και ετοιμοπόλεμες, με σύγχρονη οργάνωση και όχι της εποχής του Ρόμελ (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος)».