Ο τελευταίος της δυναστείας Αλλατίνη

Οταν δεν διαπραγματεύεται την πώληση ενός αεροσκάφους, αξιολογεί αντικείμενα για δημοπρασία, δοκιμάζει κρασιά από τον οικογενειακό αμπελώνα και χαλαρώνει παίζοντας μια παρτίδα γκολφ ή ένα παιχνίδι πόλο. Ο πολυπράγμων Λοράν Ντασό θα αφήσει έστω και μόνο για δύο μέρες τις δραστηριότητές του προκειμένου να επισκεφθεί μεθαύριο τη Θεσσαλονίκη, τον τόπο όπου έζησαν και διέπρεψαν επιχειρηματικά οι πρόγονοί του, μέλη της πασίγνωστης στην πόλη οικογένειας Αλλατίνη.

Ο Λοράν Ντασό είναι απόγονος της Νοεμί Αλλατίνη, κόρης ενός εκ των ιδρυτών του ομώνυμου ομίλου επιχειρήσεων. Η ισπανοεβραϊκής καταγωγής οικογένεια που ήρθε από την Ιταλία είναι κυρίως γνωστή από το εμπόριο δημητριακών και αλεύρων, ωστόσο δραστηριοποιήθηκε μεταξύ άλλων στον τομέα των τραπεζών και του καπνεμπορίου. Και σφράγισε με την παρουσία της την οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης για σχεδόν έναν αιώνα, μέχρι το 1911, όταν ξέσπασε ο ιταλοτουρκικός πόλεμος, οπότε εκδιώχθηκε από τις οθωμανικές αρχές της πόλης. Ορισμένα μέλη της κατέφυγαν στο Παρίσι, μεταξύ των οποίων και η οικογένεια του παππού του Λοράν Ντασό, Μαρσέλ, ο οποίος ίδρυσε τον ομώνυμο βιομηχανικό όμιλο, κολοσσό στον τομέα της αεροναυπηγικής και της τεχνολογίας. Τα τελευταία χρόνια ελέγχει και τον εκδοτικό οργανισμό που εκδίδει στο Παρίσι την εφημερίδα «Λε Φιγκαρό».

ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ. Ο 59χρονος Λοράν, εγγονός του Μαρσέλ και δευτερότοκος γιος του Σερζ Ντασό, που εξακολουθεί να διευθύνει με σιδηρά πυγμή τον όμιλο, αρχικά δεν θέλησε να ακολουθήσει την οικογενειακή παράδοση. Με πτυχίο Νομικής Επιχειρήσεων και Εφαρμοσμένων Εμπορικών Επιστημών, επέλεξε καριέρα στον τραπεζικό τομέα, όπου δραστηριοποιήθηκε για 13 χρόνια. Το 1991, όμως, αποφάσισε να ενταχθεί στον όμιλο, αναλαμβάνοντας το τμήμα των επενδύσεων και των ακινήτων. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν αρκετό για τον ανήσυχο γάλλο επιχειρηματία. Αλλωστε, όπως έχει πει, η πρόκληση ήταν «να χαράξει το δικό του όνομα στη σκιά ενός διάσημου πατέρα και παππού». Η ευκαιρία να κάνει κάτι διαφορετικό τού δόθηκε το 1994, όταν ο πατέρας του ρώτησε τα παιδιά του ποιος θα ήθελε να ασχοληθεί με την αμπελουργία, εκμεταλλευόμενος τα 27 εκτάρια που είχε αγοράσει το 1955 ο παππούς τους στο Σεν Εμιλιόν της Μπορντό. Ο Λοράν δεν έχασε την ευκαιρία κι έναν χρόνο αργότερα έβγαλε την πρώτη εκλεκτής ποιότητας παραγωγή. Εκτοτε κύλησε πολύ… κρασί στο αυλάκι και πλέον ο όμιλος διέσχισε τον Ατλαντικό κι έφτασε μέχρι την Αργεντινή και τη Χιλή.

Ο Λοράν Ντασό, πάντως, θεωρεί πως μπορεί να υπάρξει ισορροπία ανάμεσα στην παραγωγή πυραύλων και κρασιού. «Από τότε που απέκτησε την έκταση, ο παππούς μου πίστευε ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σ’ ένα εξαιρετικό εργαλείο επικοινωνίας. Είχε δίκιο. Στην προνομιακή αυτή τοποθεσία, που βρίσκεται κοντά στις αεροναυπηγικές εγκαταστάσεις του ομίλου, μπορούμε να υποδεχτούμε τους πελάτες μας. Και είναι γι’ αυτούς μια μοναδική ευκαιρία να ανακαλύψουν τις γαστρονομικές σπεσιαλιτέ του Σεν Εμιλιόν. Κι αυτό εξισορροπεί την ψυχρή πλευρά της υψηλής τεχνολογίας», λέει ο ίδιος.

Ο Λοράν Ντασό δηλώνει ενθουσιώδης συλλέκτης γαστρονομικών αναμνήσεων, αλλά και έργων τέχνης. Και δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί και με τη δεύτερη αυτή μεγάλη του αγάπη, την οποία έτσι κι αλλιώς θεωρεί όχημα για την ανάπτυξη. Τα τελευταία χρόνια έχει ενεργό συμμετοχή ως διευθυντής στρατηγικής ανάπτυξης της θυγατρικής εταιρείας του ομίλου Αρτκουριάλ (Artcourial). Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους οίκους δημοπρασιών στη Γαλλία στην πώληση έργων τέχνης, συλλεκτικών αυτοκινήτων και καθαρόαιμων αλόγων.

Για όλες αυτές του τις δραστηριότητες έχει τιμηθεί με το μετάλλιο του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων, καθώς και με το μετάλλιο του Τάγματος των Ακαδημαϊκών Φοινίκων, για την επέκταση του γαλλικού πολιτισμού στον κόσμο, ιδιαίτερα στην Κίνα. Τη συλλογή διακρίσεων συμπληρώνουν τα μετάλλια του Τάγματος του Στέμματος του Βελγίου και το αντίστοιχο του Ιππότη του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής.

Παρότι υπερδραστήριος, πάντα βρίσκει χρόνο στο πιεσμένο πρόγραμμά του για να χαλαρώσει παίζοντας γκολφ ή ακόμα καλύτερα, όντας και εξαιρετικός αναβάτης, παίζοντας πόλο με άλογα με την ομάδα του Τα Κόκκινα Γεράκια («The Red Falcons», όπως είναι και το όνομα του τύπου αεροσκαφών που κατασκευάζει η εταιρεία του). Μάλιστα, υποστηρίζει ότι το πόλο είναι ένα διεθνές διαβατήριο για την οικοδόμηση σχέσεων, ενώ υπερηφανεύεται ότι τα πόνι της ομάδας μπορούν να παίξουν παντού, ακόμα και στο χιόνι. Αλλο μεγάλο του πάθος είναι οι πτήσεις, αλλά ένα πρόβλημα όρασης δεν του επιτρέπει πλέον να πιλοτάρει το προσωπικό του τζετ. Ωστόσο, παρηγορείται με το αγαπημένο του βιβλίο, τον «Μικρό πρίγκιπα» του αεροπόρου Αντουάν Σεν Εξιπερί, το οποίο κουβαλά μαζί του σε όλα του τα ταξίδια.

Ο ΜΙΤΕΡΑΝ. Προερχόμενος από μία ισχυρή οικογένεια, συναναστρεφόταν από μικρός με σημαντικές προσωπικότητες της Γαλλίας, όπως ο πρώην πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ενώ ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του διεθνούς τζετ σετ, όπως ο Μάικλ Ντάγκλας, η Ζιλιέτ Μπινός και η Λάιζα Μινέλι είναι στενοί προσωπικοί του φίλοι. Αξέχαστη, όμως, του έμεινε η γνωριμία του με τον εκλιπόντα πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν σε μία αεροπλοϊκή επίδειξη. «Ημουν έξι ετών, το πλήθος παραμέρισε και ήταν αυτός ο κύριος με το ξεχωριστό φως γύρω του. «Αυτός είναι ο εγγονός μου», είπε ο παππούς μου. Ποτέ δεν ξέχασα αυτή τη στιγμή», θυμάται.

Μπορεί ο ίδιος να μην έχει αναμνήσεις από τη Θεσσαλονίκη, όμως τη Δευτέρα θα επιχειρήσει να βρει τις μνήμες των προγόνων του. Αφορμή είναι τα εγκαίνια της ανακαινισμένης αίθουσας πολιτιστικών εκδηλώσεων του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης, που θα φέρει και τα δύο ονόματα, «Αλλατίνη – Ντασό». Η ανακαίνιση πραγματοποιείται μάλιστα με χρηματοδότηση της ιστορικής οικογένειας. Με την ευκαιρία ο Λοράν θα επισκεφτεί τους περίφημους Μύλους Αλλατίνη, το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, όπου θα παρακολουθήσει προβολή για την οικογένεια και τη γαλλική παρουσία στην πόλη μέσα από τα αρχεία των ετών 1915-1918, τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας, καθώς και τον αμπελώνα του δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη στο Γιαννακοχώρι Ημαθίας.

ΕΙΠΕ
Θέλω να με θυμούνται σαν έναν άνθρωπο με στρατηγική και φαντασία

ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ
Εχει διακριτικό προφίλ, αλλά πάθος για  την τέχνη
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΜΠΙΝΤΟΥ ΑΛΕΝ ΣΕΜΠΑΝ