Ανεβαίνουν οι μετοχές στο ινδικό χρηματιστήριο των μάνγκο

Στην Ινδία υπάρχουν δύο εποχές. Η εποχή των μουσώνων και η εποχή των μάνγκο. Λένε, δε, ότι οι μουσώνες ανανεώνουν το έδαφος της χώρας και τα μάνγκο την ψυχή των κατοίκων της. Τα συγκεκριμένα φρούτα είναι αντικείμενο λατρείας, ζήλιας, αντιπαράθεσης για το ποια ποικιλία είναι καλύτερη, αλλά και σύμβολο στάτους για τη νέα τάξη των πλούσιων Ινδών.

Ο Αρβίντ Μορντ, ετών 66, έχει ένα μικρό μαγαζί κοντά στην είσοδο της κλειστής αγοράς του Kρόφορντ στο Μουμπάι (Βομβάη) και τρέχει και δεν φτάνει όταν είναι η εποχή των μάνγκο. Το τηλέφωνο χτυπά ασταμάτητα. Ενας πελάτης θέλει να στείλει ένα καφάσι μάνγκο δώρο σε έναν φίλο στη Γερμανία. Ενας άλλος στην Ελβετία κι ένας τρίτος στη Σιγκαπούρη. Για 92 χρόνια η οικογένεια του Μορντ πουλάει φρούτα από το ίδιο κατάστημα. Κι ένα πράγμα έχει μάθει: σε όποιο σημείο της Γης κι αν βρίσκονται οι Ινδοί, πάντα θέλουν να απολαύσουν ένα καλό μάνγκο. Το αποκαλούν, άλλωστε, «ο βασιλιάς των φρούτων».

Στο Μουμπάι η εποχή των μάνγκο διαρκεί περίπου 100 μέρες, από τα τέλη Μαρτίου μέχρι τον Ιούνιο. Ο πατέρας του κυρίου Μορντ ίδρυσε την οικογενειακή επιχείρηση το 1920. Σήμερα ο Αρβίντ ασχολείται με τις πωλήσεις και ο αδερφός του Ραμ με τις προμήθειες. Φέτος υπολογίζουν ότι θα πουλήσουν μάνγκο αξίας 10 εκατ. ρουπιών, ήτοι 200.000 δολαρίων. Πολλά από αυτά θα τα αγοράσουν μεγάλοι εμπορικοί πελάτες. «Είναι σαν να αγοράζεις διαμάντια. Τα ξεχωρίζεις και τα κατηγοριοποιείς με βάση την ποιότητά τους», λένε τα αδέρφια. Οι εξαγωγές της οικογενειακής επιχείρησης αναπτύσσονται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Κυρίως όπου υπάρχει ινδική διασπορά.

Η Ινδία παράγει ετησίως γύρω στα 15 εκατ. τόνους μάνγκο, περίπου δηλαδή το 40% της παγκόσμιας παραγωγής, ενώ πουλά 40 με 60 διαφορετικές ποικιλίες. Οι περισσότεροι ινδοί εξαγωγείς, μάλιστα, αυτή τη στιγμή κάνουν χρυσές δουλειές με τις χώρες του Περσικού Κόλπου, όπου ζουν κι εργάζονται πάνω από 6 εκατ. συμπατριώτες τους. Οσοι έχουν απομείνει στην πατρίδα παραπονιούνται ότι τα καλύτερα μάνγκο στέλνονται στο εξωτερικό γιατί η διασπορά πληρώνει καλύτερα.

Εκτός όμως από τους μετανάστες, και οι νεόπλουτοι της Ινδίας είναι διατεθειμένοι να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να απολαύσουν ένα καλό μάνγκο. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι παραγωγοί βγάζουν φρούτα τον Φεβρουάριο – κι όχι τον Μάρτιο που ξεκινάει η εποχή τους – και τα πωλούν προς 30 δολάρια τη δωδεκάδα. Οταν η ντουζίνα κοστίζει μόλις 9 δολάρια από τα τέλη Μαρτίου μέχρι και τον Ιούνιο. Το να δείχνουν όμως ότι μπορούν να φάνε μάνγκο όποτε θέλουν είναι δείγμα πρεστίζ.