ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
6 λεπτά Απάντηση
K. Aγγελόπουλου
Από τον κ. Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο λάβαμε επιστολή με αφορμή άρθρο, το οποίο δημοσιεύθηκε στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» στις 19 Μαΐου 2012 με τίτλο «Από τον χάλυβα στην μπασκέτα» και αναφερόταν στο πρόσωπό του. Στην επιστολή αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:
Πέρα από ορισμένες βιογραφικές αναφορές, το δημοσίευμα παρουσιάζει συνοπτικό ιστορικό της αντιδικίας με τον αδελφό μου σχετικά με την κληρονομιαία περιουσία του πατέρα μας Παναγιώτη Αγγελόπουλου.
Οπωσδήποτε δημιουργεί εξαρχής απορία το γεγονός ότι ο συντάκτης του άρθρου «εμπνεύστηκε» για την ιστορική αναδρομή στην αντιδικία με τον αδελφό μου από την πρόσφατη κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Μπάσκετ από τον Ολυμπιακό(!). Εύλογα υποθέτει κανείς ότι μια αθλητική επιτυχία, με πανελλήνια θετική απήχηση, δεν δικαιολογεί ούτε εξηγεί φυσιολογικά την παρουσίαση μιας προσωπικής δικαστικής υπόθεσης.
Δυστυχώς, όμως, ακόμη και η παρουσίαση της πορείας και του περιεχομένου αυτής της δικαστικής διαμάχης, καθώς και ορισμένων περιστατικών που συνδέονται με αυτήν, είναι εντελώς ανακριβής.
Συγκεκριμένα, ο συντάκτης αναφέρει, μεταξύ άλλων, κατά λέξη:
«Τελικά, πριν από μήνες η δικαστική διαμάχη ανάμεσα στα δύο αδέλφια έδειξε να τελειώνει, με τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο να μην κερδίζει τις υποθέσεις στο Πολυμελές Πρωτοδικείο, το Εφετείο και τον Αρειο Πάγο».
Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε μέχρι σήμερα έχει κριθεί δικαστικά επί της ουσίας η τύχη της κληρονομιαίας περιουσίας. Μάλιστα, ούτε καν η έκταση και το περιεχόμενο της κληρονομιάς εκτός Ελλάδος δεν έχει προσδιοριστεί, αφού ο αδελφός μου αρνείται επίμονα να παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες. Σε κάθε δε περίπτωση, η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον του Αρείου Πάγου και πρόκειται να συζητηθεί τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Σχετικά δε με την αναφορά του δημοσιεύματος στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν μπορεί παρά να επισημανθεί ότι την άφρονα διεκδίκηση και τη φρικώδη σπατάλη της διοργάνωσης πληρώνει όλος ο ελληνικός λαός σήμερα.
Πέραν τούτου, οι αναφορές του άρθρου στα προβλήματα υγείας μου, που μάλιστα ανάγονται εσφαλμένα στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου, ανεξάρτητα από τη δεοντολογική αστοχία τους, προφανώς διατυπώνονται για να υποστηρίξουν την αυθαίρετη εκδοχή ότι τάχα δεν είχα «τόσο τακτική παρουσία στην εταιρεία».
Φυσικά η άποψη αυτή του συντάκτη, που ουσιαστικά υιοθετεί ισχυρισμούς της αντίδικης πλευράς, είναι πολλαπλώς εσφαλμένη και ανακριβής, αφού η διαρκής, επί 42 χρόνια, δημιουργική συμμετοχή και παρουσία μου στη διεύθυνση και ανόρθωση της Χαλυβουργικής είναι αδιαμφισβήτητη και πανθομολογούμενη.
Επιπλέον, ουδέποτε έλαβε χώρα «διανομή» της οικογενειακής περιουσίας από τον αείμνηστο Πατέρα μας ενόσω ζούσε, αλλά αντίθετα ενέργειες του αντίδικου αδελφού μου που συνέτειναν στην απόκρυψή της. Τέλος, τα ποσά και πλοία που εμφανίζει ο αρθρογράφος ότι μου παραχωρήθηκαν εκπορεύονται από τη φαντασία του χωρίς τη στοιχειώδη διασταύρωσή τους και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.
Η συνεργασία των κομμάτων
Ανδρέας Σπ. Κραββαρίτης
ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ
Επιτέλους, ξαναπάμε σε εκλογές! Υπέροχα! Τι περιμένουμε, όμως, από τις νέες εκλογές; Ηδη στις 6 Μαΐου ο λαός έδωσε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Συνεργαστείτε. Ολοι είπαν πως το έλαβαν. Κάποιοι ωστόσο ναρκοθέτησαν τη συνεργασία με απαράδεκτες φιλοσοφίες. Ξιφούλκησαν με απύθμενο φαρισαϊσμό. Ποιος μας εγγυάται ότι θα σεβαστούν το νέο μήνυμα, όποιο και αν είναι; Μήπως μπαίνουμε σε μια περιδίνηση συνεχών εκλογικών αναμετρήσεων;
Το διακύβευμα είναι ένα: Η σωτηρία της Ελλάδας. Και όλοι γι’ αυτό αγωνίζονται. Ταλαίπωρη Ελλάδα! Κινδυνεύεις από τους πολλούς σωτήρες. Ξεκινώντας από αυτή τη βάση θα μπορούσαν να συνεργαστούν γι’ αυτόν και μόνο τον σκοπό. Και ας μείνουν σ’ αυτά που τους ενώνουν και όχι σ’ εκείνα που τους χωρίζουν – που φαίνεται να είναι αγεφύρωτα.
Οσο το πολιτικό σύστημα εννοεί να παραμένει περιχαρακωμένο και αμετακίνητο σε ιδέες και προτάσεις που κάθε άλλο παρά σύγκλιση ευνοούν, το μαρτύριο του λαού θα γίνεται όλο και πιο δυσβάσταχτο. Αν κάποιοι προσδοκούν πολιτικά οφέλη, είναι οικτρά γελασμένοι. Και γιατί δεν υπάρχουν και, κυρίως, γιατί θα ήταν ιεροσυλία.
Είθισται να λέγεται ότι τους πολιτικούς τους κρίνει η Ιστορία. Ασφαλώς. Τον οικονομικά εξαθλιωμένο και κοινωνικά ατιμασμένο λαό, όποιος και αν τον κρίνει, δεν πρόκειται να τον αποκαταστήσει, ούτε να τον δικαιώσει. Η αδέκαστη κρίση της Ιστορίας ας μένει για την υστεροφημία κάποιων ανάξιων ηγετών. Αυτών που ξιπάστηκαν να κυνηγάνε χίμαιρες.
Μήπως, όμως, θα έπρεπε κάποιος να τους προσγειώσει; Να τους αποσπάσει από τη μοιραία αγκαλιά του Μορφέα όπου λούφαξαν απολαμβάνοντας μια ουτοπική ονειροπόληση; Η πραγματικότητα είναι σκληρή και δεν περιμένει. Θα είναι αργά αν καταφέρουν να αφυπνιστούν. Θα βρεθούν μουδιασμένοι ανάμεσα σε συντρίμμια που οι ίδιοι προξένησαν.
Και σαν κατακλείδα: πριν από περίπου δύο αιώνες ο Δ. Σολωμός έγραφε μεταξύ άλλων στον «Υμνο εις την Ελευθερία»:
Να μην ειπούν στο στοχασμό τους
τα ξένα Εθνη αληθινά:
«εάν μισούνται ανάμεσό τους
δεν τους πρέπει λευτεριά».
Τι περίεργο, μετά διακόσια χρόνια, να είναι τόσο επίκαιροι αυτοί οι στίχοι!
Ανανέωση βεβαίωσης της αναπηρίας
Γιάννης Νίκλας
ΜΕΛΙΣΣΙΑ
Οι ανάπηροι υποχρεούνται κάθε τριετία να περνούν από μία υγειονομική επιτροπή για την ανανέωση της αναπηρίας των, λες και τα αθεράπευτα προβλήματα της υγείας των (κουλοί, κουτσοί, παραλυτικοί κ.ά.) με σοβαρές παθήσεις, βεβαιωμένες από δημόσια νοσοκομεία, ω του θαύματος, θα θεραπευτούν.
Φέτος για την ανανέωση της αναπηρίας μου αντιμετωπίζω μια δοκιμασία. Συγκεκριμένα, στις 7.3.2012 μετά παραβόλου 50 ευρώ υπέβαλα όλα τα δικαιολογητικά, χωρίς να μου ορίσουν την ημερομηνία που θα περνούσα από την επιτροπή. Σημειώστε ότι είμαι 84 ετών και αυτή η δοκιμασία με προβληματίζει.
Τα δικαιολογητικά αυτά τα υπέβαλα στο ΙΚΑ στην Αγία Παρασκευή και οι αρμόδιοι δεν απαντούν στις τηλεφωνικές μου κλήσεις. Το «ρεσιτάλ» αυτό της κλασικής αδιαφορίας, που υποβαθμίζει τον άνθρωπο, πρέπει το υπουργείο Υγείας και ο διοικητής του ΙΚΑ να το σταματήσουν τώρα και όχι με το μοιραίο…
Οι αποζημιώσεις στην Αλβανία
Φοίβος Ι. Πιομπίνος
ΑΘΗΝΑ
Αληθεύει ή όχι ότι κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η υπό γερμανο-ιταλο-βουλγαρική κατοχή τελούσα Ελλάδα εξαναγκάστηκε να καταβάλει στην Αλβανία 218.000.000 δρχ. (σε τιμές του 1942) για την επανόρθωση ζημιών, τις οποίες είχε δήθεν προκαλέσει ο ελληνικός Στρατός στην εν λόγω χώρα, κατά τη νικηφόρα προέλασή του εναντίον των φασιστών Ιταλών στη Βόρεια Ηπειρο;
Ηταν μια αναγκαστική, ατιμωτική καταβολή, τη στιγμή που οι Τσάμηδες οργίαζαν εγκληματικά στην Ηπειρο, σπέρνοντας τον τρόμο και τον φόβο ως συνεργάτες των γερμανών ναζήδων. Η Ιταλία, ωστόσο, η οποία όντως εισέβαλε στην Αλβανία, απειλώντας από εκεί ιταμώς την Ελλάδα, αποζημίωσε άραγε ποτέ τα Τίρανα για τις καταστροφές που προκάλεσε επί του αλβανικού εδάφους;
Και ενώ η Αλβανία έχει το θράσος να εγείρει κάθε τόσο το ζήτημα των εγκληματιών Τσάμηδων και των περιουσιών τους, η χώρα μας δεν προβαίνει σε καμία διπλωματική ενέργεια προκειμένου να της επιστραφεί από τα Τίρανα το ποσό που τους κατέβαλε απειλούμενη εκβιαστικά από τις δυνάμεις Κατοχής. Γι’ άλλη μία φορά έχουμε να κάνουμε με τον σύγχρονο ελληνικό ραγιαδισμό σε ολόκληρο το μεγαλείο του!
Google news
