Πολιτική σταθερά τα κυπριακά «ντουζ πουάν»

Φέτος δεν θα το στήσουµε τούτο το Σάββατο, στον τελικό, το πατροπαράδοτο πάρτι της Γιουροβίζιον. Θα το µεταθέσουµε – µε µπίρες, πίτσες, τρελές γιουροβιζιονικές αµφιέσεις και ζουμερές αναμνήσεις – στις 17 του Ιουνίου που θα είναι και πιο κατάλληλη ημέρα, άλλωστε.

Καθότι είναι πιο «φαν» από κάθε Γιουροβίζιον αυτό που ήδη βλέπουμε και θα κορυφωθεί εκείνη την ημέρα: πέρα – δώθε στη γαλάζια πολυκατοικία και όλοι οι διαγραμμένοι και διαφωνήσαντες τώρα συμφωνήστε και πείτε κι ένα τραγούδι, την ώρα που φυλλορροεί ο ΛΑΟΣ και μένει με την Μπάρμπα και τον Γιαννάκη Παπαμιχαήλ και οι τσιπρικές κορόνες αφήνουν άναυδας τας Ευρώπας. Διαφέρουν πολύ, αλήθεια, όλα αυτά και πολύ από την εμφάνιση της Μπέιμπι Ντολ για τη Γιουγκοσλαβία με το «Μπραζίλ», τον τρελό Γερμανό που κρεμόταν στα σίδερα, τον Ουκρανό… θείτσα με το όνομα Βέρκα Σερντούτσκα, ίσως και το Μάθημα Σολφέζ και από τα «τέρατα» Lordi;

Την ώρα που ο Αντωνάκης με τις επίμονες προσαρτήσεις θα φτάσει να πάρει μαζί του έως και τον νικητή της φετινής Γιουροβίζιον, αν είναι να του φέρει ψήφους, ο ποπ διαγωνισμός είναι πιο σαφής και σοβαρός πολιτικά: έχει στόχο, ξεκάθαρο προφίλ, διακρατικές συμμαχίες και ξέρει: αυτή είναι η ψηφοφορία, αυτό είναι το κοινό μου. Δεν παραπαίει όπως το εγψώριο «υπερθέαμα» ανάμεσα σε Αρβελέρ και Ρίτα Σακελλαρίου, ούτε πάει πότε με το Μνημόνιο και πότε με την Ντόρα, πότε με τον Ολάντ, πότε με τον Βούδα και πότε με τον… Κούδα.

Η μόνη διαφορά είναι ότι αντί για τον Αλέξη Κωστάλα θα βγει να πει τα «ντουζ πουάν» ο Αντωνάκης. Ασε που στη Γιουροβίζιον έχουμε τουλάχιστον σταθερό το δωδεκάρι της Κύπρου…