[Γνώμη] Μπορεί να χαθούν πολλές θέσεις εργασίας…

Στην περσινή αλλά και στη φετινή τουριστική περίοδο, η απεργία ταξί, η αύξηση του ΦΠΑ, οι αλλαγές στη λίστα των βαρέων επαγγελμάτων, οι διαδηλώσεις στο Κέντρο της Αθήνας, οι απεργίες της ΠΝΟ ή των ξεναγών κ.λπ. επηρέασαν τη λειτουργία του τουριστικού τομέα. Οι εύλογες ανησυχίες – σχετικών και μη – για τις επιπτώσεις στη «βαριά βιομηχανία» της χώρας οδήγησαν σε σειρά αναλύσεων, τις οποίες διακρίνουν ερασιτεχνισμός ή υποβάθμιση των πραγματικών δεδομένων για τη σημασία του τουρισμού στην ανάπτυξη. Συγκεκριμένα:

Α. Η προσπάθεια να μετρηθεί ο ρόλος του τουρισμού με όρους απασχόλησης (αναφορά σε 800.000 απασχολούμενους) ή εισοδήματος (συμμετέχει στο 16% έως 18% του ΑΕΠ) είναι ατελέσφορη. Απαιτούνται σύνθετες προσεγγίσεις οι οποίες: συνδυάζουν την άμεση και έμμεση απασχόληση, την συμβολή του παραγόμενου εισοδήματος στην περιφερειακή ανάπτυξη αλλά και σε πολλούς άλλους κλάδους της οικονομίας. Μέσω τέτοιων προσεγγίσεων θα καταλήγαμε αβίαστα στο συμπέρασμα ότι όσοι προσπορίζονται ικανοποιητικό εισόδημα από τον τουρισμό ξεπερνούν τα 2.500.000 άτομα.

Β. Η Ελλάδα ως διεθνής προορισμός έχει σταθερή τουριστική ζήτηση επί δεκαετίες. Ανήκει σε μια σχετικά μικρή ομάδα χωρών τις οποίες και όσοι δεν τις έχουν επισκεφτεί θέλουν να τις επισκεφτούν. Εχουμε υψηλό ποσοστό επαναληπτικών τουριστών. Η χώρα διαθέτει ορισμένους από τους πλουσιότερους πολιτισμικούς και περιβαλλοντικούς πόρους στον κόσμο και μια εντυπωσιακή γεωμορφολογία (ακτές, νησιά, ορεινοί όγκοι) με ποιοτικά χαρακτηριστικά. Η Ελλάδα ως τουριστικός προορισμός είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές αλλαγές και αναταράξεις.

Γ. Σε έναν πολυσύνθετο τομέα όπως ο τουρισμός, η ιδιαιτερότητα είναι ότι η καθαρά «τουριστική επιχειρηματική δραστηριότητα» είναι σημαντικό τμήμα, αλλά επηρεάζεται από τη λειτουργία πολλών άλλων κλάδων, καθώς και από το ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό κλίμα. Αρα, το ζήτημα δεν είναι να δηλώνουν οι επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς την τεράστια σημασία που έχει για τη χώρα ο τουρισμός, αλλά να καταλάβουν ότι απαιτείται ένα συνεχές crisis management, στο οποίο σημασία έχει και η δική τους ουσιαστική συμβολή. Οσο αυτό δεν γίνεται, όχι μόνο χάνουμε τα πιθανά προβλεπόμενα σε ετήσια βάση έσοδα και θέσεις απασχόλησης, αλλά δεν κατορθώνουμε ούτε να αυξήσουμε τα έσοδα και τις θέσεις απασχόλησης προβάλλοντας την εικόνα μια χώρας σωστά οργανωμένης, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό αυτήν την περίοδο της κρίσης, όπου και το «brand name» Ελλάδα έχει υποστεί μεγάλο πλήγμα. Είναι καιρός άρα να υπάρξει μια διαφορετική προσέγγιση στην πολιτική για τον τουρισμό. Χρειάζεται ένα μοντέλο διοίκησης με σταθερή συνεργεία των φορέων της τουριστικής πολιτικής και των εμπλεκόμενων κοινωνικών και επαγγελματικών φορέων. Μόνο έτσι ο τουρισμός θα μπορούσε να γίνει ατμομηχανή οικονομικής ανάπτυξης, αυξάνοντας στο πολλαπλάσιο έσοδα, αριθμό επιχειρήσεων και θέσεις απασχόλησης. Αλλιώς και φέτος θα έχουμε παράπονα, πτωχεύσεις επιχειρηματιών, κροκοδείλια δάκρυα και πολλές χαμένες θέσεις εργασίας…