Αγάπη αγκαθωτή στον δρόμο με τις θυσίες
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Αγαπητή Φοίβη,
Το 1931, ο τότε καγκελάριος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, ο Χάινριχ Μπρούνινγκ, σε λόγο του στην αυτοκρατορική Βουλή για τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας του, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ο γερμανικός λαός βαδίζει έναν τίμιο, αγκαθωτό δρόμο, με βαριές θυσίες. (…) Κανένα κράτος δεν μπορεί να έχει επ’ αόριστον οφέλη από τη δυστυχία άλλων κρατών».
Σήμερα που έχουν αντιστραφεί οι όροι, να δούμε ποιος θα έχει οφέλη; Οι χαζοευρωπαίοι ή οι Νεοέλληνες! Ισως είναι μια ευκαιρία να σκεφθούμε και κυρίως να πράττουμε ορθολογιστικά, για να ξεφύγουμε από τη «δυστυχία», την οποία πάντοτε εκμεταλλεύονται και με δική μας ευθύνη άλλοι.
Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης –
Καβαλιώτης, Γερμανία
Οπως τραγουδούσε και ο Πάνος Γαβαλάς στον «Βιοπαλαιστή» του Απόστολου Καλδάρα, αγαπητέ Χρίστο, «Σε τέτοιο δρόμο αγκαθωτό / είναι γραφτό να περπατώ, / μα κι αν η μοίρα με χτυπάει, / μου φτάνει εκείνη (η Μέρκελ, ντε) που μ’ αγαπάει»!
Google news
