Εικόνες από τον Βόσπορο
Tα μωρά του Ντούσαν Ιβκοβιτς έκλεψαν την παράσταση με την επική ανατροπή και την κατάκτηση του τίτλου στο παρκέ του Σινάν Ερντέμ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Εξω απ’ αυτό όμως υπήρχε το άλλο φάιναλ φορ, του μωσαϊκού των λαών, που συνήθως γίνεται ένα σε αυτές τις διοργανώσεις.
Οι ρώσοι φίλαθλοι της ΤΣΣΚΑ Μόσχας ήταν ίσως οι μόνοι που κυκλοφορούσαν όλες τις μέρες στην Πόλη με τα κασκόλ και τις μπλούζες της ομάδας, προτιμώντας πάντα μέρη για ποτό και όχι για φαγητό.
Σε αντίθεση με τους Ελληνες που τίμησαν την πολίτικη κουζίνα, που ξυπνά τις ελληνικές ρίζες μας. Παράλληλα, τα περίφημα κεμπάπ αποτέλεσαν τη Νο 1 επιλογή των περισσοτέρων.
Στο Τελ Αβίβ υπήρξε και η συνύπαρξη των οπαδών των «αιωνίων» στον Πανάγιο Τάφο, όπου έστω για λίγα λεπτά σεβάστηκαν αυτόν τον ιερό χώρο. Αντίθετα, το μνημείο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, η Αγιά Σοφιά αποτέλεσε πεδίο μάχης για τους ανιστόρητους και (κυρίως) ανεγκέφαλους.
Είδαμε την Τουρκική Αστυνομία να περνά ένα από τα πλέον εφιαλτικά τριήμερα των τελευταίων χρόνων, αφού δεν τους έφταναν οι διαφορές των «δικών» μας παιδιών, είχαν μεσούσης του φάιναλ φορ και το ντέρμπι τίτλου στο τουρκικό πρωτάθλημα μεταξύ Φενέρμπαχτσε και Γαλατάσαραϊ.
Οι οπαδοί της τελευταίας, μετά την κατάκτηση του τροπαίου, έδωσαν το Σάββατο μέχρι και τις πρωινές ώρες της Κυριακής ένα ξεχωριστό χρώμα στις κεντρικές πλατείες και κυρίως σε αυτή του Ταξίμ, όπου αναμείχθηκαν με Καταλανούς της Μπαρτσελόνα, Ρώσους και φυσικά Ελληνες (με τους οποίους έπεσαν και λίγες… ψιλές). Πριν τα πιουν μαζί στις τουρκικές ταβερνούλες!
Στην προσπάθεια εξευρωπαϊσμού της Τουρκίας για την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η Αστυνομία είχε σαφείς εντολές και δεν εξαντλούσε την αυστηρότητά της, απαντώντας με απίστευτες ατάκες όταν απλά ρωτάγαμε γιατί δεν χωρίζουν τους οπαδούς που πλακώνονταν έξω από το γήπεδο.
«Δεν έχουμε χώρο για… ζώα στις φυλακές μας που είναι γεμάτες και επίσης θέλουμε να ξεχάσετε το πρόσωπο που έβγαλε προς τα έξω η χώρα μας με την ταινία “Εξπρές του Μεσονυχτίου”. Εχουμε αλλάξει πλέον προς το καλύτερο», ήταν το σαφές νόημα.
Ηταν το φάιναλ φορ της γεύσης και του αρώματος, τόσο στους υπαίθριους πάγκους των μικροπωλητών και των μαγαζιών (με τα μπαχαρικά, τους παστουρμάδες, τα μύδια με λεμόνι που πρόσφεραν στον δρόμο μαζί με τα κάστανα!) όσο και στις κερκίδες του γηπέδου, όπου η εναλλαγή συναισθημάτων ιδιαίτερα στον τελικό ήταν εκπληκτική, χωρίς προηγούμενο. Σε μια πόλη που φημίζεται και για τις αθλητικές ανατροπές (Παρτίζαν στο μπάσκετ, Λίβερπουλ στο ποδόσφαιρο).
Αφήσαμε για το τέλος το… τρενάκι του τρόμου, που ήταν η μπροστινή θέση στα τουρκικά ταξί. Ενας γύρος «θανάτου» χωρίς προστατευτικές μπάρες και με μόνη ελπίδα τη βοήθεια του Αλλάχ την ώρα που οι ταξιτζήδες περνούσαν με 120 χλμ. τον κόκκινο σηματοδότη. Επίσης, την ώρα της πληρωμής, άρχιζαν τα ταχυδακτυλουργικά που εξαφάνιζαν τα ταξίμετρα και άλλαζαν με μαεστρία τα χαρτονομίσματα.
Μια πόλη που μας έβαλε πάντως τα γυαλιά με την καθαριότητα (τεράστια βήματα προόδου) και την έξυπνη προσέγγιση και εξυπηρέτηση προς τους πολύτιμους τουρίστες.
Η εικόνα που επίσης δεν ξεχνάς είναι οι εκατοντάδες ψαράδες κατά μήκος της γέφυρας που χωρίζει Ευρωπαϊκή από Ασιατική Τουρκία, στον Βόσπορο, να ψαρεύουν χιλιάδες σαρδέλες.
Η Πόλις εάλω λοιπόν, αυτήν τη φορά από ελληνικά χέρια (Πρίντεζης), αλλά κράτησε τη μυστηριώδη ομορφιά και περηφάνια της.
Google news
