«Σταθερότητα και αναβάθμιση»

Κάπου 150 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Στοκχόλμης, στην πόλη Νόρτσεπινγκ της Σουηδίας, έριξε άγκυρα εδώ κι ένα εξάμηνο ο 35χρονος γιατρός – αιματολόγος Αργύρης Γκασιάμης. «Δεν μου ήταν δύσκολο να μετακινηθώ, ούτως ή άλλως, ήθελα από παλιά να εργαστώ στο εξωτερικό. Ηρθε, όμως, και η ελληνική κρίση ως κερασάκι. Εφυγα συνειδητοποιημένος, αφού η χώρα μου δεν είχε πλέον να μου προσφέρει τίποτα», λέει. Από τον καιρό της πρώτης εξειδίκευσής του στο Λαϊκό είχε μάθει για το υψηλό ερευνητικό επίπεδο στη σκανδιναβική χώρα. «Σκεπτόμενος επτά χρόνια πριν πού θα ταξιδέψω επαγγελματικά, είχα δει και τον τρόπο ζωής εδώ. Από τότε είχα μάθει σουηδικά» συνεχίζει. Οταν τελείωνε την ειδικότητά του, Σεπτέμβριο του 2010, η Ελλάδα είχε μπει πια για τα καλά σε ρυθμούς Μνημονίου. «Οι Σουηδοί με επέλεξαν εύκολα, μόλις είδαν πως μιλώ ήδη και τη γλώσσα τους», θυμάται ο κ. Γκασιάμης. Σήμερα, ασκεί τα αντίστοιχα καθήκοντα επιμελητή στο σουηδικό ΕΣΥ στο νοσοκομείο της πόλης. «Ο βασικός μισθός μου φτάνει στα 3.850 ευρώ καθαρά, χρήματα που ούτε ο νοσοκομειακός διευθυντής δεν τα βλέπει στην Ελλάδα. Αν κάνω, μάλιστα, και τέσσερις εφημερίες τον μήνα, μπορώ επιπλέον να βγάλω πάνω από 500 ευρώ. Κατά τα λοιπά, η διαμονή εδώ στην επαρχία είναι φθηνότερη, συγκριτικά με τη Στοκχόλμη. Για ένα σπίτι 78 τ.μ., πληρώνω 700 ευρώ, μαζί με νερό και θέρμανση. Δίνω και 30 ευρώ για τηλέφωνο – Ιντερνετ, άλλα τόσα για ηλεκτρικό. Από κει και πέρα, οι τιμές στα βασικά αγαθά είναι συγκρίσιμες με τις ελληνικές» σημειώνει.