Η κρατικοποίηση της Bankia άνοιξε τον ασκό του Αιόλου

Τελικά η Bankia δεν τα κατάφερε μόνη της. Παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις του μέχρι πρότινος προέδρου της, η τέταρτη σε μέγεθος τράπεζα της Ισπανίας οδεύει προς κρατικοποίηση υπό το βάρος της έκθεσης στη στεγαστική αγορά.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, 45% των μετοχών της τράπεζας θα περάσει σε δημόσιο έλεγχο με τη μετατροπή των προνομιούχων μετοχών, αξίας 4,5 δισ. ευρώ, σε κοινές μετοχές με αντίστοιχα δικαιώματα ψήφου.

Η όγδοη κατά σειρά κρατικοποίηση τράπεζας από το 2008 ήλθε δύο ημέρες μετά την παραίτηση του προέδρου της Bankia Ροντρίγκο Ράτο και την υποχώρηση της χρηματιστηριακής αξίας της κατά 15%.

Ωστόσο για τις αγορές η κίνηση της κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s ανέφερε πρόσφατα ότι «είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί πρόσθετη χρηματοδοτική στήριξη» για την Bankia καθώς είχε προηγουμένως διαρρεύσει απόσπασμα από τη σχετική έκθεση του ΔΝΤ που πίεζε την κυβέρνηση προς την ίδια κατεύθυνση.

Το καλό για τη Μαδρίτη είναι ότι απέφυγε την κατάρρευση μιας τράπεζας «α λα Λίμαν Μπράδερς», ο ασκός του Αιόλου όμως έχει ανοίξει. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα 4,5 δισ. ευρώ δεν αρκούν για την επιβίωση του συγκεκριμένου ομίλου, ενώ άλλοι προεξοφλούν ανάλογη στήριξη και σε άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Κανείς δεν αρνείται άλλωστε ότι οι τράπεζες της Ισπανίας δεν έχουν συνέλθει από το σκάσιμο της φούσκας της στεγαστικής αγοράς το 2008.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο κεντροδεξιός Πρωθυπουργός Ραχόι είχε προτάξει την εξυγίανση του κλάδου ως βασική προτεραιότητα της κυβέρνησής του, ζητώντας από τους τραπεζίτες να αυξήσουν τις προβλέψεις έναντι ζημιών κατά 54 δισ. ευρώ. Τώρα η κεντρική τράπεζα εκτιμά ότι χρειάζονται επιπλέον 30-40 δισ. ευρώ για την κεφαλαιακή ενίσχυση, αλλά και διαχωρισμός των «τοξικών» στοιχείων του ενεργητικού που αντιστοιχούν σε στεγαστικά δάνεια. Η διαδικασία μοιάζει με ηράκλειο άθλο καθώς τα προβληματικά δάνεια που έχουν συσσωρεύσει οι τράπεζες ξεπερνούν τα 184 δισ. ευρώ, από το σύνολο των πιστώσεων 300 δισ. ευρώ. Ο νέος φόβος που ρίχνει πλέον τη σκιά του στην Ιβηρική είναι η «ιρλανδοποίηση» καθώς η στήριξη του πιστωτικού κλάδου απειλεί να εκτροχιάσει τη χώρα από την (ούτως ή άλλως ανηφορική) πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής.