Αν θέλει κανείς να αντιληφθεί την περίπλοκη συμπεριφορά της Γουόλ Στριτ τα χρόνια της Μεγάλης Υφεσης, αρκεί να ερευνήσει τα ντοκουμέντα που έχει συλλέξει η δικηγορική εταιρεία Jenner & Block LLP για τη συμπεριφορά της Lehman Brothers την περίοδο πριν από την κατάρρευσή της. Σπουδαιότερα είναι τα προερχόμενα από την ανταλλαγή e-mail και εσωτερικών μηνυμάτων, στοιχεία που καταρρίπτουν τον μύθο ότι ο Ντικ Φουλντ, ο διευθύνων σύμβουλος της Lehman, και οι στενοί συνεργάτες του αγνοούσαν τους κινδύνους που είχε αναλάβει η εταιρεία το 2007 και το 2008. Η έρευνα κατέστησε φανερό ότι είχαν επανειλημμένως ειδοποιηθεί και ότι κώφευαν τυφλωμένοι από την αλαζονεία τους. Από τα ντοκουμέντα αποδεικνύεται επίσης ότι η καραμέλα περί «ανεξέλεγκτων δυνάμεων της αγοράς», που πιπιλίζουν ακόμα οι παράγοντες της Γουόλ Στριτ, είναι μια ανοησία.
«Οι πρώτοι τριγμοί κατέστησαν φανεροί στα τέλη του 2006 στα στελέχη της Lehman, όταν διαπιστώθηκε σαφώς ότι η δανειοληπτική ικανότητα των πελατών των subprime ήταν μηδαμινή και ολόκληρη η αγορά των στεγαστικών δανείων του τύπου αυτού όδευε προς τον τοίχο», αναφέρει το πόρισμα των ελεγκτών. Ο «τοίχος» πλησίασε πολύ τον Αύγουστο του 2007 καθώς «η αγορά άρχισε να αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις λόγω έλλειψης ρευστότητας». Και η διοίκηση της τράπεζας; «Είναι αδύνατον να ισχυριστεί κανείς σοβαρά ότι οι μάνατζερ της Lehman δεν γνώριζαν τι συνέβαινε στην αγορά». Το γνώριζαν άλλοι μάνατζερ της Γουόλ Στριτ. Τυχαίο είναι ότι η Goldman Sachs από τον Δεκέμβριο του 2006 τόλμησε ένα μεγάλο στοίχημα στην αγορά ακινήτων (στην τράπεζα έκαναν λόγο για το «Μεγάλο Σορτάρισμα»), χάρη στο οποίο μετρίασε σημαντικά τις συνέπειες της κρίσης του 2008;
Απόρθητο φρούριο. Η Jenner & Block απεφάνθη ότι αντί από το 2007 ο Φουλντ, ο οποίος από το 2000 είχε ενθυλακώσει 500 εκατ. δολάρια για τις υπηρεσίες του στη Lehman Brothers, να αρχίσει να αναζητεί απελπισμένα τα κεφάλαια που τόσο απερίσκεπτα είχε σπαταλήσει, θεωρούσε ότι η τράπεζά του ήταν ένα απόρθητο φρούριο. Στη Γενική Συνέλευση του Ιανουαρίου του 2008 είχε πει ότι «η Lehman δεν είναι σαν τις άλλες τράπεζες και δεν χρειάζεται επιθετικές αυξήσεις κεφαλαίου». Γνωρίζοντας τι συνέβη τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, το να διαβάζει κανείς αυτά τα e-mail και τα άλλα ντοκουμέντα είναι θλιβερό. Και ανησυχητικό όταν διαπιστώνει ότι τα διαχειριστικά ελλείμματα είναι και σήμερα οφθαλμοφανή στη Γουόλ Στριτ.