Με την Αριστερά μάς ενώνουν πολλά, πέρα από τα όρια του Μνημονίου

Τα δύο τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ έχει αλλάξει σημαντικά; Πώς θα πείσει τους πολίτες να

το εμπιστευτούν ξανά;

Την οργή και την απογοήτευση του κόσμου την εισπράττει όλος ο πολιτικός κόσμος. Αλλοι τα ρίχνουν στην τελευταία διετία και άλλοι στις δεκαετίες που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Είτε έτσι είτε αλλιώς, το ΠΑΣΟΚ φέρει ευθύνες. Το παράδοξο είναι ότι, παρότι αμφισβητείται ο πολιτικός κόσμος για τα λάθη του παρελθόντος, οι νέες δυνάμεις που «φουσκώνουν» δημοσκοπικά είναι βαθύτατα συντηρητικές και ευαγγελίζονται την επιστροφή στο χθες. Αυτό όμως που χρειαζόμαστε σήμερα είναι δυνάμεις που θα δουλέψουν για ένα καλύτερο αύριο. Για ένα κράτος που θα σέβεται τα δικαιώματα του κάθε πολίτη και θα στέκεται στο πλευρό του έλληνα δημιουργού.

Σας ενοχλεί η απόσταση

που παίρνει η σημερινή ηγεσία του κόμματος από την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του

Γιώργου Παπανδρέου;

Δεν αισθάνομαι ότι υπάρχει μια τέτοια διάθεση. Τις δύσκολες αποφάσεις τις πήραμε όλοι μαζί και έτσι θα πράξουμε και στο μέλλον.

Εάν το ΠΑΣΟΚ δεν αποσπάσει την πρωτιά,

θα πρέπει να μετάσχει

σε συγκυβέρνηση με

τη Νέα Δημοκρατία;

Προσωπικά θεωρώ ότι μια συνεργασία ΠΑΣΟΚ με άλλα κόμματα της Αριστεράς θα ήταν καλύτερη για τον τόπο – αρκεί να καταλάβουν το λάθος τους, να καθορίζουν τη συνολική πολιτική τους πρόταση με βάση την αντίδρασή τους στο Μνημόνιο. Η ζωή και η πολιτική δεν τελειώνουν στο Μνημόνιο. Υπάρχουν πολλά που μας ενώνουν πέρα από τα όρια του Μνημονίου και μπορούμε να καταρτίσουμε με βάση αυτά προγραμματικές συμφωνίες. Δεν εμπιστεύομαι τη ΝΔ ή τα άλλα κόμματα της Δεξιάς διότι αλλάζουν στάση συνέχεια. Ποτέ δεν ξέρεις πού στέκεσαι μ’ αυτά τα κόμματα.

Οταν απευθύνεστε

στους ψηφοφόρους σας στην Α’ Αθήνας, με ποιο επιχείρημα τους καλείτε

να σας ψηφίσουν;

Δούλεψα τα τελευταία δυόμισι χρόνια στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού με μια εξαιρετική ομάδα συνεργατών και καταφέραμε να αναδείξουμε τον πολιτισμό και τον τουρισμό σε πραγματικές πηγές ανάπτυξης σε μια περίοδο που το είχε πραγματικά ανάγκη ο τόπος. Αυτό δεν έγινε ως εκ θαύματος, αλλά γιατί φέραμε γύρω απ’ το ίδιο τραπέζι ανθρώπους και φορείς που μέχρι σήμερα δεν συνεργάζονταν, θέσαμε κοινούς στόχους και στη συνέχεια τους υπηρετήσαμε όλοι μαζί. Αυτό νομίζω ότι μπορούμε να το πετύχουμε και σε εθνικό επίπεδο. Το ίδιο ισχύει και για την Αθήνα, την οποία πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε υπουργείο υπουργείο και να αρχίσουμε να την κοιτάμε γειτονιά γειτονιά, φέρνοντας γύρω από ένα τραπέζι και τα υπουργεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που μπορούν να δουλέψουν με κοινούς στόχους. Γι’ αυτό θέλω να δουλέψω και γι’ αυτό ζητώ την ψήφο των συμπολιτών μου.