e-mail

Νυχτερίδες κι αράχνες, γλυκιά μου

Αγαπητή Φοίβη χαίρε.

Σαν άνθρωπο πολλά πράγματα μπορεί να με κάνουν να ανατριχιάσω. Ενα φίδι, μια αράχνη, ένας σκορπιός μέσα στα παπούτσια μου, ένα ντους με κρύο νερό, μπρρρρρρρρρρρρ, ένα ανέκδοτο σκέτη κρυάδα, ένα τρομακτικό έργο στο σινεμά, τραύμα από κοφτερή λεπίδα, ψαρεύοντας μια δράκαινα, με τσίμπησε. Ολα αυτά έχουν συμβεί πραγματικά και οι τρίχες κάγκελο. Προ ημερών όμως δεν γλίτωσα μια ανατριχίλα μούρλια, ένα σύγκρυο, διαβάζοντας τις κομματικές προγραμματικές δηλώσεις διακυβέρνησης της Αλέκας. Ναι για, της Αλέκας. Ανατριχίλα, δεν θέλω να το σκέπτομαι καθόλου, έχω και πίεση. Βοήθειά μας.

Πάντα φιλικά, Μανώλης Περάκης

Μηηηηηηη, μη μου τη στεναχωρήσετε την «εθνική κατήγορο», αγαπητέ Μανώλη, γιατί θα δώσει στη δημοσιότητα τα οικονομικά – τερτίπια – του κόμματος και θα γελάσει ο κάθε πικραμένος (α, συγγνώμη, δεν λέμε εδώ ανέκδοτα;). Μη γιατί θα παραδεχτεί το λάθος της στην υπόθεση των μεσαζόντων – που προφανώς υποστήριξε – στην περίπτωση του «κινήματος της πατάτας» (εξακολουθώ να ρωτώ: εδώ δεν λένε ανέκδοτα;). Μη γιατί θα παραδεχτεί ότι στέλνει κάτι καλοπληρωμένα «καλόπαιδα» του κόμματος να κάνουν μπάχαλο τα λιμάνια, τα κρουαζιερόπλοια, τον τουρισμό, τις πλατείες, τους δρόμους… (α, δεν λέμε ανέκδοτα – ΟΚ, ας σταματήσουμε τότε). Θέλετε να αρχίσουμε τα ανατριχιαστικά: η Βάνα Μπάρμπα υπεύθυνη εκ-πολιτισμού! Η Αρια Αγάτσα από εδώ και από ‘κεί! Η Αρια Αγάτσα! Η Αρια Αγάτσα! Ο υπογραφέας συντάξεων για τυφλούς στα Επτάνησα «κατεβαίνει»! Ο Ρένος Χαραλαμπίδης, ο Γιαννάκης Παπαμιχαήλ, ο Παύλος Χαϊκάλης στην πολιτική! Ο Lakis ανοίγει νέο κατάστημα, μετα-σωφρονιστικό! Αντε να μπούμε όλοι μέσα να… σωφρονιστούμε.

Τη δραχμούλα μην την κλαι-αι-αι-αις

Αγαπητή μου Φοίβη, γεια σου

Δέκα χρόνια πέρασαν που η δραχμούλα μας πέρασε στην ιστορία… Την αντικατέστησε το ευρωπαϊκό ενιαίο νόμισμα (ευρώ). Ενα νόμισμα όπου αντί να μας φέρει γαλήνη, ευτυχία, πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ενωση, απλώς έφερε έχθρα, μίσος και διχόνοια ανάμεσα στα μέλη της Ενωσης… Η καθιέρωση του ευρώ ήταν ένα γερό χτύπημα της φινλανδικής «μεσαίας τάξης». Ηταν η μεγαλύτερη κομπίνα του 21ου αιώνα για την οποία μας προετοίμαζαν χρόνια… Για τους βιομηχάνους, εκδότες, κρατικές εταιρείες, που τα κέρδη τους είχαν αυξηθεί πριν από την αλλαγή του νομίσματος. Με τη στρογγυλοποίηση του ευρώ, έφτασαν στα ύψη. Την εποχή εκείνη δούλευα στο μεγαλύτερο τυπογραφείο της Φινλανδίας όπου έβλεπα τις συχνές αυξήσεις στα περιοδικά – από δύο έως τέσσερα μάρκα. Το εισιτήριο στο αστικό λεωφορείο από 10 μάρκα σε 12 (ευρώ) τώρα έχει 2,70 μόνο στο Ελσίνκι και Αθήνα – Πειραιάς 4,50 ευρώ. Πριν από δέκα χρόνια τα πενήντα μάρκα ήταν πολλά λεφτά. Αγόραζες για την οικογένειά σου τροφή για τρεις μέρες ή πήγαινες σ’ έναν κινηματογράφο με τη γυναίκα σου και σου επέστρεφαν και ρέστα. Τη στιγμή αυτή τα 50 μάρκα (=8,3 ευρώ) δεν αντιστοιχούν ούτε στην τιμή ενός εισιτηρίου… Τώρα έχει 12-14 ευρώ.

Γνώμη μου είναι, μιας και έχουμε το ίδιο ενιαίο νόμισμα, γιατί να μην υπάρχει ισοτιμία και στις τιμές των ειδών διατροφής, στους μισθούς κ.λπ. Ποια είναι η γνώμη σου Φοίβη μου;

Φιλικά, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι

ΥΓ: Η μεγαλύτερη σε τιράζ (670.000 φύλλα) φινλανδική εφημερίδα «Helsinkin-Sanomat» στα τέλη του έτους 1999 είχε αφιέρωση ολοσέλιδο άρθρο για τη δραχμή μας. Με τίτλο «Το αρχαιότερο νόμισμα στον κόσμο, η δραχμή, αποσύρεται».

Εδώ, αγαπητέ Γιώργο, στη χώρα του παραλόγου (ουχί του Ιονέσκο), κόβουν, κόβουν, κόβουν μισθούς και συντάξεις και οι τιμές σκαρφαλώνουν, ανεξέλεγκτα από κάθε κρατικό μηχανισμό. Ποιοι περιμένουν να αγοράζουν σε λίγο, άραγε;