[Money diary] ΔΝΤ: Λιτότητα, αλλά με σύνεση και αυτοσυγκράτηση

Με τη βεβαιότητα των αλάνθαστων, οι βρετανοί φίλοι μας στον «Economist» μάς έκαναν μάθημα προ ολίγων ημερών: «Η Γαλλία και οι πολιτικοί της αρνούνται να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές δυσκολίες της χώρας. Παραβλέποντας τη σκοτεινή πραγματικότητα και τις αλγεινές υποχρεώσεις που αυτή επιβάλλει, οι υποψήφιοι στις προεδρικές εκλογές διαγκωνίζονται σε επιπολαιότητα». Η κατηγορία δεν είναι ήπια. Πρέπει να παραδεχθεί κανείς ότι αντιπαρατιθέμενοι για τις ετικέτες ασφαλείας στο κρέας ή για την αναθεώρηση των διπλωμάτων οδήγησης δίνουν την εντύπωση πως θέλουν να αποφύγουν τα θέματα που θα μπορούσαν να δυσαρεστήσουν τους ψηφοφόρους: το χρέος, την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και βεβαίως την απασχόληση και την αγοραστική δύναμη.

Καθώς πλησιάζουμε στις εκλογές, πρέπει να παραδεχθούμε ότι η προεκλογική εκστρατεία ήταν πολύ διαφορετική. Για δύο λόγους. Αφενός, επειδή τα εκλογικά προγράμματα των βασικών υποψηφίων αναφέρονται και αναλύουν διεξοδικά όλα τα θέματα που θα καθορίσουν το μέλλον της χώρας και της γαλλικής κοινωνίας. Από το δημόσιο χρέος μέχρι την εκπαίδευση, από την ανταγωνιστικότητα μέχρι το φορολογικό σύστημα, από τη δημόσια διοίκηση μέχρι τη μετανάστευση, από τον ρόλο των τραπεζών μέχρι την πυρηνική ενέργεια αναλύθηκαν, νομίζουμε, διεξοδικά από όλα τα μέσα ενημέρωσης.

Από την άλλη πλευρά, η κεντρική πρόκληση στην οποία θα πρέπει να ανταποκριθεί ο επόμενος Πρόεδρος – πώς θα θεραπεύσει μια χώρα άρρωστη από τα υπερβολικά χρέη χωρίς να την σκοτώσει με αλλεπάλληλα χτυπήματα λιτότητας – αναλύθηκε επίσης ευρέως. Με υπεκφυγές, παρατήρησαν κάποιοι. Θα πρέπει, όμως, να ακούσει κανείς και τον επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ για να αντιληφθεί πόσο συνετός πρέπει να είναι κάποιος όταν μιλά για το πώς θα φορολογήσει τους πολίτες ή θα μειώσει τις δημόσιες δαπάνες. «Η δημοσιονομική εξυγίανση είναι απαραίτητη, αλλά επηρεάζει την ανάπτυξη», επισημαίνει από την Ουάσιγκτον ο Ολιβιέ Μπλανσάρ. «Οι αγορές έχουν μια σχιζοφρενική αντίληψη: απαιτούν μειώσεις των ελλειμμάτων, αλλά αντιδρούν αρνητικά όταν οι μειώσεις αυτές περιορίζουν την ανάπτυξη», εξηγεί. Και καλεί τους κυβερνώντες των υπερχρεωμένων κρατών να αποφύγουν προ παντός τις βάναυσες δημοσιονομικές αιμορραγίες. Αλλά αυτά απαιτούν πολύ λεπτούς χειρισμούς. Δεν είναι μικρή η πρόκληση για τον επόμενο Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.